Loading AI tools
francuski wodnosamolot Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Caudron J – francuski dwumiejscowy wodnosamolot pływakowy w układzie dwupłatu z okresu I wojny światowej, zaprojektowany i zbudowany w wytwórni Société des Avions Caudron. Produkowana seryjnie maszyna używana była w niewielkich ilościach przez lotnictwo morskie Marine nationale, Marynarki Wojennej Imperium Rosyjskiego, Royal Naval Air Service i w Chinach.
![]() Caudron J | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent |
Société des Avions Caudron |
Typ | |
Konstrukcja | |
Załoga |
2 |
Historia | |
Data oblotu |
1913 |
Dane techniczne | |
Napęd | |
Moc | |
Wymiary | |
Rozpiętość |
15,1 m |
Długość |
9 m |
Powierzchnia nośna |
40 m² |
Masa | |
Własna |
500 kg |
Startowa |
800 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. |
95 km/h |
Prędkość wznoszenia |
33 m/min |
Dane operacyjne | |
Użytkownicy | |
Francja, Chiny, Imperium Rosyjskie, Wielka Brytania |
Wodnosamolot Caudron J został zaprojektowany przez braci Gastona i René Caudron w rodzinnej wytwórni Société des Avions Caudron w 1913 roku[1]. Maszyna została w tym samym roku zaprezentowana na Międzynarodowej Wystawie Lotniczej[1]. Zbudowany w układzie dwupłatu dwuosobowy samolot miał dwuprzęsłową konstrukcję skrzydeł, z których górne było znacznie dłuższe od dolnego[1]. Para skośnych rozpórek rozciągała się od końca dolnego płata do krawędzi górnego[1]. Oba pływaki wyposażone były w małe kółka, które umożliwiały bezproblemowy transport samolotu na lądzie[1]. Pojedynczy ster kierunku i stery wysokości były wsparte podwójnymi zastrzałami, a na przedłużeniu steru kierunku zamontowany był mały pływak ogonowy[1]. Do napędu użyto silnik rotacyjny Gnome o mocy 75 kW (100 KM)[1].
W 1913 roku Caudron J wziął udział w kilku zorganizowanych przez francuskie lotnictwo morskie konkursach, mających na celu wybór samolotu do służby na pokładach francuskich okrętów[1]. W ich wyniku Marine nationale zamówiło niewielką liczba egzemplarzy seryjnych, które używane były głównie do zadań szkolnych, operując m.in. z pokładu tendra wodnosamolotów „Foudre” (dwie sztuki) i z bazy w Deauville (maszyna oznaczona numerem 6)[1][2]. Samoloty używane były także na podwoziu kołowym[2].
Niewielka liczba maszyn Caudron J została 13 lipca 1913 roku zakupiona przez Chiny (łącznie 16 samolotów produkcji zakładów Caudron: G.2, G.3 i J)[3].
Rosja zakupiła dwa egzemplarze samolotu, które używane były przez Marynarkę Wojenną Imperium Rosyjskiego na Morzu Czarnym[4].
W 1913 roku Royal Naval Air Service zakupiło kilka maszyn Caudron J, które otrzymały numery 55–57[2][4]. Samoloty z numerami 55 i 56 napędzane były silnikami Gnome o mocy 80 KM i operowały z pokładu krążownika HMS „Hermes”, zaś egzemplarz o numerze 57 z silnikiem Gnome o mocy 100 KM bazował na Isle of Grain[4].
Caudron J był jednosilnikowym, dwuosobowym dwupłatowym wodnosamolotem pływakowym[5]. Rozpiętość skrzydeł wynosiła 15,1 metra, a powierzchnia nośna 40 m²[4]. Długość samolotu wynosiła 9 metrów[4]. Masa własna wynosiła 500 kg, zaś masa całkowita (startowa) 800 kg[4]. Napęd stanowił chłodzony powietrzem silnik rotacyjny Gnome o mocy od 59 do 75 kW (80–100 KM)[4]. Prędkość maksymalna wynosiła 95 km/h, prędkość wznoszenia 33 metry na minutę[4].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.