Bławatowiec rudogłowy[3] (Lipaugus weberi) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny bławatnikowatych (Cotingidae). Występuje endemicznie w północno-zachodniej Kolumbii. Jego naturalnym środowiskiem są subtropikalne i tropikalne wilgotne lasy wysokogórskie. Gatunek ten jest krytycznie zagrożony wskutek utraty siedliska. Został opisany w 2001 roku. Holotypem był dorosły samiec odłowiony w sierpniu 1999 roku.
Bławatowiec rudogłowy
Morfologia
Długość ciała wynosi 24–25 cm, masa ciała około 72 g[4]. U dorosłych osobników upierzenie jest jednolicie szare, z wyjątkiem kasztanowobrązowego ciemienia i cynamonowych pokryw podogonowych. Dziób czarny, występuje żółta obrączka oczna. Osobniki młodociane mają rdzawe krawędzie lotek i pokryw skrzydłowych większych[5].
Ekologia i zachowanie
Środowiskiem życia bławatowców rudogłowych są wilgotne, dziewicze lasy na wysokości 1500–1820 m n.p.m. Widywane były również na skrajach lasów i w roślinności wtórnej nieopodal górskich wąwozów, ale zwykle nie w lesie wtórnym. Przebywają pojedynczo w środkowych i niższych piętrach lasu, wyżej w koronach drzew dołączają czasem do stad wielogatunkowych. Zjadają niewielkie i średniej wielkości jagody, a niekiedy i duże bezkręgowce[5].
Status
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) po raz pierwszy sklasyfikowała bławatowca rudogłowego w 2002 roku, uznając go za gatunek zagrożony (EN – endangered); w 2015 roku zmieniono status gatunku na krytycznie zagrożony (CR – critically endangered). Liczebność populacji szacuje się na około 50–249 osobników. Trend liczebności populacji uznaje się za spadkowy ze względu na postępującą utratę i fragmentację siedlisk[2].
Snow, D. & Sharpe, C.J.:Chestnut-capped Piha (Lipaugus weberi).[w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line].2016.[zarchiwizowane z tego adresu(2015-09-26)].