Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Asperitas (wcześniej znana jako Undulatus asperatus) – forma chmury wprowadzona do klasyfikacji przez założyciela Cloud Appreciation Society, Gavina Pretor-Pinney. Jest to pierwsza od 1951 chmura (po Cirrus intortus), dodana do Międzynarodowego Atlasu Chmur Światowej Organizacji Meteorologicznej, którego nowe wydanie ukazało się w 2017[1][2][3]. Nazwa oznacza brak gładkiej powierzchni (ang. roughness)[4].
Asperitas nad Tallinnem w Estonii (2009) | |
Skrót nazwy |
asp |
---|---|
Wysokość podstawy |
poniżej 2000 m (lub wyżej wraz z altocumulusem) |
Wygląd |
falisty spód |
Chmura opadowa |
nie, ale może występować w pobliżu chmur burzowych |
Chmury asperitas są najbardziej podobne do rodzaju undulatus[4]. Mimo że są ciemne i wyglądają na burzowe, rozchodzą się, nie prowadząc do burzy[5]. Chmury te szczególnie często występują w rejonie Wielkich Równin w Stanach Zjednoczonych, przeważnie rano i po południu, jako następstwo konwekcji po burzy[6]. Od czerwca 2009 Royal Meteorological Society w Reading w Anglii gromadzi materiały dotyczące warunków pogodowych, w których pojawiają się chmury asperitas, aby zbadać sposób ich powstawania i zdecydować, czy rzeczywiście różnią się od chmur undulatus[4][5].
Margaret LeMone, specjalistka od chmur w National Center for Atmospheric Research w USA przez 30 lat fotografowała chmury asperatus, i uważa je za możliwy nowy rodzaj chmur[1].
20 czerwca 2006 Jane Wiggins zrobiła zdjęcie chmur asperitas z okna wieżowca w Cedar Rapids w stanie Iowa[7] i wysłała swoje zdjęcie do Cloud Appreciation Society. Zostało ono opublikowane w galerii na stronie internetowej stowarzyszenia[8], a następnie 3 czerwca 2009 na stronie internetowej National Geographic[7][1].
Od 2006 członkowie stowarzyszenia nadesłali więcej zdjęć podobnych chmur, toteż w 2009 Gavin Pretor-Pinney rozpoczął współpracę z Royal Meteorological Society w sprawie uznania nowego typu chmury[4]. Chmura asperitas miała zostać włączona do nowego wydania Międzynarodowego Atlasu Chmur w 2016[9].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.