Loading AI tools
działacz państwowy Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Andriej Iwanowicz Drukart (ros. Андрей Иванович Друкарт; ur. 20 paź.?/1 listopada 1822 w Mścisławiu, zm. 5?/17 czerwca 1874 w Siedlcach) – działacz państwowy Imperium Rosyjskiego, pierwszy wicegubernator guberni siedleckiej.
Pełne imię i nazwisko |
Andriej Iwanowicz Drukart |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Wicegubernator siedlecki | |
Okres | |
Następca | |
Odznaczenia | |
Andriej Iwanowicz Drukart urodził się 20 października 1822 roku w Mścisławiu w prawosławnej urzędniczej rodzinie, posiadającej 1/3 włóki ziemi w guberni mohylewskiej. Jego ojcem był prokurator w powiecie bychowskim i sekretarz magistratu w Mścisławiu. Andriej ukończył Gimnazjum Gubernialne w Mohylewie[1].
Karierę urzędniczą rozpoczął w Kancelarii Gubernatora Mohylewskiego 5 lipca 1843 roku, jako urzędnik do pisma. Od 16 maja 1845 roku zajmował podobne stanowisko w guberni kijowskiej. W 1846 roku otrzymał awans na stanowisko młodszego pomocnika zarządzającego kancelarią (18 czerwca) i swoją pierwszą rangę cywilną – registratora kolegialnego (28 października). W wyniku kolejnego awansu został tam 17 czerwca 1849 roku młodszym urzędnikiem do specjalnych poleceń przy gubernatorze Iwanie Fundukleju . Funkcję tę pełnił cztery lata, do 12 listopada 1853 roku, kiedy to złożył dymisję, motywując ją złym stanem zdrowia[2].
Do służby cywilnej powrócił 26 września 1854 roku, tym razem w kancelarii kijowskiego generał-gubernatora. Od 31 października był tam sekretarzem działu sądowego, zaś po czterech latach służby (31 grudnia 1858 roku) awansował na urzędnika do specjalnych poleceń do spraw szczególnej wagi. W trakcie służby otrzymywał również kolejne podwyższenia rangi cywilnej, wynikające z wysługi lat: sekretarza gubernialnego (XII ranga cywilna) 1 lipca 1851 roku, sekretarza kolegialnego (X) 5 lipca 1855 roku, radcy tytularnego (IX) 29 czerwca 1857 roku, asesora kolegialnego (VIII) 30 listopada 1860 roku i radcy nadwornego (VII) 10 maja 1855 roku[2].
28 kwietnia 1866 roku został przeniesiony do Królestwa Polskiego. Początkowo pracował w Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Duchownych, zaś od 8 grudnia organizował w Siedlcach funkcjonowanie nowej guberni. Od 27 września 1867 roku był w niej oficjalnie wicegubernatorem, chociaż obowiązki pełnił już od 1 stycznia. W tym czasie, między 5 a 15 sierpnia, pacyfikował w Łomazach protesty miejscowych unitów przeciwko wprowadzanym odgórnie zmianom w liturgii, poprzedzającym likwidację unickiej diecezji chełmskiej i przymusowe włączenie wiernych do Cerkwi prawosławnej[3]. W momencie objęcia stanowiska nie posiadał jeszcze przewidzianej dla wicegubernatora V rangi[uwaga 1]. Awans na VI rangę – radcy kolegialnego – uzyskał zgodnie ze starszeństwem 7 listopada 1869 roku, zaś na radcę stanu, za wyróżnienia, został awansowany w trybie przyśpieszonym 16 lutego 1871 roku[4]. Według raportu miejscowej żandarmerii Drukart dzięki swoim dokładności i doświadczeniu wnosił pozytywny wkład w zarządzaniu gubernią siedlecką, był w niej szanowanym urzędnikiem[5].
Drukart zacieśnił swój związek z gubernią siedlecką również ekonomicznie – w powiecie węgrowskim nabył majątek o rozmiarze 84 mórg i 113 prętów, należący wcześniej do Kościoła katolickiego[4].
Andriej Drukart zmarł w wyniku gruźlicy 5 czerwca 1874 roku. Pochowano go na siedleckim cmentarzu[6]. Na wakujące stanowisko powołano 2 sierpnia Aleksandra Pietrowa[6].
Nikołaj Leskow podkreślał dużą rolę prawosławia w życiu i polityce Drukarta[4].
Był synem Iwana Siemionowicza Drukarta i Jewdokiji Nikiforowej. Miał cztery siostry. Ożenił się z Tatianą Nikołajewną, wdową po poruczniku Markowiczu, która wniosła do małżeństwa połowę wsi Turiec, leżącej w powiecie sośnickim , w guberni czernihowskiej. Mieli piątkę dzieci. Jego relacje rodzinne przedstawia poniższa tablica pokrewieństwa[7].
Iwan Siemonowicz Drukart (1792–po 1842) | Jewdokija Nikiforowa (przed 1805–po 1845) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Anastazja (ur. 11 XI 1815) | Jelizawieta (ur. 21 V 1819) | Andriej Drukart | Tatiana Nikołajewna | Aleksandra (ur. 17 III 1825) | Maria (ur. 4 III 1827) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Tatiana (ur. 14 XII 1863) | Sofia (5 IX 1865–po 7 III 1896) | Irina (3 V 1867 – 22 XII 1869) | Griegorij (ur. 7 IV 1868) | Lidia (23 III 1872–po 7 III 1896) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Andriej Drukart był kawalerem dwóch orderów: Świętego Stanisława i Świętej Anny. Chronologicznie otrzymywał następujące ich wersje:
W trakcie swojej służby otrzymywał również nagrody finansowe: dwa razy po 1000 rubli przyznane na Nowy Rok 1865 i 1866, pojedynczą sumę 3000 rubli przyznaną 26 kwietnia 1868 roku oraz piętnastoprocentowy dodatek za pięcioletni staż służby w Królestwie Polski przyznany 8 października 1871 roku[4].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.