![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/41/%25C5%2581abunie2.jpg/640px-%25C5%2581abunie2.jpg&w=640&q=50)
Łabunie (gromada)
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Łabunie – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
gromada | |||
1954–1973 | |||
![]() | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Powiat | |||
Data powstania |
5 października 1954 | ||
Data likwidacji |
1 stycznia 1973 | ||
Siedziba | |||
Szczegółowy podział administracyjny (1954) | |||
| |||
Liczba reprezentantów | |||
| |||
brak współrzędnych |
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[3][4].
Gromadę Łabunie z siedzibą GRN w Łabuniach utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski[3] – w powiecie zamojskim w woj. lubelskim na mocy uchwały nr 18 WRN w Lublinie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad[5] Łabunie, Brudek, Dąbrowa, Łabunie Reforma i Wólka Łabuńska ze zniesionej gminy Łabunie w tymże powiecie[6]. Dla gromady ustalono 25 członków gromadzkiej rady narodowej[7].
1 stycznia 1959 do gromady Łabunie włączono obszar zniesionej gromady Ruszów w tymże powiecie[8].
Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej[9]. 1 stycznia 1973 w powiecie zamojskim reaktywowano gminę Łabunie[10].