Loading AI tools
dorp in Bulgarije Van Wikipedia, de vrije encyclopedie
Mandritsa (Bulgaars: Мандрица; Albanees: Mandricë) is een dorp in het zuiden van Bulgarije. Het dorp is gelegen in de gemeente Ivaïlovgrad in de oblast Chaskovo en staat bekend als ‘het enige Albanese dorp in Bulgarije’.
Plaats in Bulgarije ![]() | |||
---|---|---|---|
Situering | |||
Oblast | ![]() | ||
Gemeente | ![]() | ||
Coördinaten | 41° 24′ NB, 26° 8′ OL | ||
Algemeen | |||
Oppervlakte | 27,148 km² | ||
Inwoners (31 december 2019) |
56 | ||
Hoogte | 93 m | ||
Overig | |||
Postcode | 6585 | ||
Netnummer | 03665 | ||
Kenteken | X | ||
Foto's | |||
Een vervallen huis in Mandritsa | |||
|
Het dorp ligt 50–99 m boven zeeniveau, op de rechteroever van de Bjala reka in het Rodopegebergte, 15 km ten zuiden van Ivaïlovgrad en 2 km ten oosten van de rivier de Loeda reka (Grieks: Ερυθροπόταμος), die de grens met Griekenland vormt. Het dorp ligt hemelsbreed 77 km ten zuidoosten van Chaskovo en 273 km ten zuidoosten van Sofia.
Het dorp werd in 1636 gesticht door oosters-orthodoxe Albanese melkveehouders die werkzaam waren voor het Ottomaans leger. Ze mochten een stuk land uitkiezen en werden vrijgesteld van belastingen. Het grootste deel van de lokale Albaneesprekenden arriveerde in de 18e eeuw vanuit Korçë en Kolonjë (Albanië) en in de 19e eeuw vanuit de regio Souli in Epirus (Griekenland). De lokale bevolking hield vast aan hun nationale klederdracht, totdat in de 19e eeuw ‘fustanella’ werd vervangen door Thracische rijbroeken.
In de 19e eeuw was Mandritsa een groot dorp, waar vooral Grieks-identificeerde Albanezen woonden (Didymoteicho). In 1873 was het een dorp met 250 huishoudens en 1.080 inwoners, nagenoeg uitsluitend etnische Albanezen.
Mandritsa werd op 15 oktober 1912 overgenomen door Bulgarije tijdens de Eerste Balkanoorlog. Gedurende de Tweede Balkanoorlog werd het dorp weer bezet door de Ottomanen. Vanwege het Verdrag van Constantinopel werd het grondgebied uiteindelijk weer afgestaan aan Bulgarije. Een groot aantal inwoners vluchtte terug naar andere gebieden in het Ottomaanse Rijk, waar ze zes maanden als vluchteling bleven voordat ze in 1914 via Constantinopel en Rhodos naar Griekenland vertrokken.
Van de 480 families in de eerste jaren van twintigste eeuw bleven er slechts 40 in Bulgarije wonen, terwijl 100 zich vestigden in het dorp Hambarköy (Grieks: Αμπάρκιοϊ; Bulgaars: Хамбаркьой) nabij Kilkis, dat ter ere van hen tot ‘Mandres’ werd omgedoopt (Μάνδρες). Een aantal andere families vertrokken naar diverse dorpen in Grieks Macedonië en West-Thracië. In 1929 volgde een nieuwe emigratiegolf naar Griekenland. Tot de Tweede Wereldoorlog hielden de Albanese inwoners van Mandritsa en Mandres de onderlinge relatie sterk.
In de 21e eeuw is Mandritsa een leeglopend dorp met ongeveer 50 inwoners, waarvan een klein deel nog steeds een Toskisch dialect van het Albanees spreekt.
Mandritsa heeft twee kerken: de kleine kerk van St. Nedelja, gebouwd in 1708, een van de oudste kerken in de oostelijke Rhodopes, en de dorpskerk St. Demetrius, gebouwd in 1835, die gedeeltelijk is verwoest.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.