Loading AI tools
muziekalbum van Bob Dylan Van Wikipedia, de vrije encyclopedie
John Wesley Harding is het achtste studioalbum van Bob Dylan. Het werd uitgebracht op 27 december 1967. Voorgangers Bringing It All Back Home, Highway 61 Revisited en Blonde on Blonde markeerden Dylans overgang naar de rockmuziek, met John Wesley Harding brengt Dylan een album met rustige en beschouwelijke nummers met een begeleiding van slechts 3 sessiemuzikanten: Charlie McCoy op basgitaar, Kenny Buttrey op drums en op twee nummers speelt Pete Drake mee op steelgitaar. McCoy en Buttrey speelden al mee op Blonde on Blonde, Drake werd op suggestie van producer Bob Johnston ingehuurd. John Wesley Harding is Dylans eerste album na zijn motorongeluk en de daar opvolgende herstelperiode waarin hij veel las, zowel in de Bijbel als in het songbook van Hank Williams.[1]
John Wesley Harding | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Studioalbum van Bob Dylan | |||||||
(Albumhoes op en.wikipedia.org) | |||||||
Uitgebracht | 27 december 1967 | ||||||
Opgenomen | 17 oktober, 6 en 29 november 1967 | ||||||
Genre | Folkrock, countryrock | ||||||
Duur | 38:24 | ||||||
Label(s) | Columbia | ||||||
Producent(en) | Bob Johnston | ||||||
Chronologie | |||||||
| |||||||
(en) Allmusic-pagina (en) MusicBrainz-pagina | |||||||
|
Dylan schreef de nummers in de gedwongen rustperiode thuis en in de trein van zijn huis naar Nashville. In vrijwel alle nummers wordt er verwezen naar bijbelcitaten, voornamelijk uit het Oude Testament. De teksten zijn minder surrealistisch als die van zijn vorige albums. Met uitzondering van "The Ballad of Frankie Lee and Judas Priest" zijn de nummers kort en bevatten meestal drie coupletten, zonder refreinen, soms afgewisseld met een mondharmonicacouplet. "I'll Be Your Baby Tonight" heeft een extra couplet. Het album en de titelsong is vernoemd naar John Wesley Hardin, een outlaw en revolverheld uit het wilde westen. Harding in plaats van Hardin is een schrijffout.
De opnames voor het album vonden plaats in drie sessies, achtereenvolgens op 17 oktober en 6 en 29 november 1967 in de Columbiastudio in Nashville. In totaal namen de sessies nog geen tien uur[2] of minder dan 13 uur in beslag.[3] De keuze voor de kleine bezetting had ook een financiële achtergrond. Hoewel zijn nieuwe contract met Columbia gunstig was, waren de royalties voor zijn albums slechts vier procent, waarvan hij ook zijn band moest betalen.
De albumhoes toont een polaroid-opname in de tuin van Albert en Sally Grossman gemaakt door John Berg. Op de foto Dylan geflankeerd door twee Bengaalse muzikanten en een plaatselijke timmerman.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.