Loading AI tools
Kroatisch voetballer Van Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ivan Perišić (Split, 2 februari 1989) is een Kroatisch voetballer die doorgaans als linkermiddenvelder speelt. Hij tekende in mei 2022 een contract bij Tottenham Hotspur, dat hem transfervrij overnam van Internazionale. Perišić debuteerde in 2011 in het Kroatisch voetbalelftal.
Ivan Perišić | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||
Persoonlijke informatie | ||||||||
Geboortedatum | 2 februari 1989 | |||||||
Geboorteplaats | Split, ![]() | |||||||
Lengte | 186 cm | |||||||
Been | Tweebenig | |||||||
Positie | Linksbuiten aanvaller | |||||||
Clubinformatie | ||||||||
Huidige club | ![]() | |||||||
Rugnummer | 4 | |||||||
Contract tot | 30 juni 2024 | |||||||
Verhuurd tot | 30 juni 2024 | |||||||
Jeugd | ||||||||
| ||||||||
Senioren * | ||||||||
| ||||||||
Interlands ** | ||||||||
| ||||||||
* Bijgewerkt op 1 februari 2024 | ||||||||
** Bijgewerkt op 1 februari 2024 | ||||||||
|
Als zeventienjarige stond Perišić in de belangstelling van clubs als RSC Anderlecht, PSV, Ajax en Hamburger SV. In augustus 2006 nam hij met Anderlecht als testspeler deel aan het Eurofoottoernooi in Oostduinkerke, waar hij met onder andere Sven Kums, Hervé Kage, Samir Ujkani en Cedric Ciza op het veld stond.[1][2] Perišić, die tijdens zijn testperiode slechts een keer meetrainde met het eerste elftal van Anderlecht, scoorde in de halve finale van het Eurofoottoernooi tweemaal tegen PSV.[3] Uiteindelijk ondertekende hij een contract voor vier seizoenen bij FC Sochaux.
In zijn thuisland Kroatië werd hij al vergeleken met Aljoša Asanović, ook afkomstig van Hajduk Split, die onder andere in Frankrijk speelde.[4] In 2009 werd hij door zijn werkgever FC Sochaux voor een half jaar uitgeleend aan KSV Roeselare.
Uiteindelijk tekende hij op 26 augustus 2009 een driejarig contract bij Club Brugge. Op 13 september 2009 maakte hij zijn officiële debuut in de thuiswedstrijd tegen Racing Genk (1-1), waarin hij al meteen zijn eerste doelpunt voor Club Brugge scoorde. Op 1 oktober maakte hij ook in Europees verband zijn eerste doelpunt voor Club Brugge: in de Europa League-wedstrijd tegen Toulouse FC (2-2) kopte hij in de slotseconde de gelijkmaker tegen de touwen. Drie weken later maakt hij beide goals in de 2-0 thuisoverwinning in de Europa League-wedstrijd tegen Partizan Belgrado. Ook in Belgrado won Club Brugge. Perišić scoorde na 35 minuten de openingsgoal van de wedstrijd die in 2-4 eindigde. In de laatste wedstrijd in de groepsfase van de Europa League, thuis tegen FC Toulouse, maakte hij de enige goal van de wedstrijd. Uiteindelijk zou hij in de Europa League dat seizoen vijf doelpunten in zeven wedstrijden maken.
Ivan Perišić werd door lezers van sporza.be gekozen als beste speler in de Belgische competitie in 2009. Aan het einde van zijn eerste voetbalseizoen bij Club Brugge, verlengde hij zijn contract met drie jaar, tot 2015. Op 26 januari 2011 werd hij op 21-jarige leeftijd een eerste keer geselecteerd voor de nationale ploeg van Kroatië. Perišić werd topscorer in de Belgische competitie in het seizoen 2010/11 met een totaal van 22 doelpunten. Perišić won op 22 mei de prijs Profvoetballer van het Jaar.
Vanaf het seizoen 2011/12 zou hij vijf jaar bij Borussia Dortmund gaan spelen. Hij maakte zijn debuut voor Borussia Dortmund door in te vallen in de verloren Duitse supercup tegen Schalke 04. Perišić miste zijn penalty in de strafschoppenserie. In de kampioenenwedstrijd tegen Borussia Mönchengladbach zorgde hij voor de bevrijdende 1-0 met een kopbal. Perišić was in dit seizoen goed voor 7 doelpunten in de Bundesliga. Perišić had een groot aandeel in het winnen van de tweede Bundesliga titel op rij voor Dortmund. Echter werd zijn speeltijd minder in het daaropvolgende seizoen door de vorm van ploeggenoot Robert Lewandowski. Hierdoor besloot hij om op de helft van het seizoen de overstap te maken naar VfL Wolfsburg.
Op 6 januari 2013 maakte VfL Wolfsburg bekend dat Perišić hun eerste aanwinst was, de club had een bedrag van rond de acht miljoen euro voor hem neergeteld. Hier kwam Perišić samen te spelen met Ivica Olić die hij al kende uit het Kroatisch nationaal elftal. Hij werd gezien als vervanger voor Mario Mandžukić die in de zomer vertrok naar Bayern Munchen. In het eerste seizoen ging het moeizaam en maakte Perišić twee doelpunten in elf duels. Maar het seizoen daarop speelde hij bijna alle wedstrijden en scoorde hij acht doelpunten. Perišić vertrok in augustus 2015 bij de Duitse club. De aanvaller kwam in twee seizoenen namens de ploeg van trainer Dieter Hecking tot zeventig optredens in de Bundesliga. Daarin was hij achttien keer trefzeker en leverde de ex-speler van onder meer Borussia Dortmund, Club Brugge en FC Sochaux twaalf assists op. Voor VfL Wolfsburg was Perišić de tweede vaste waarde die vertrok. Eerder kwam de miljoenentransfer van Kevin De Bruyne naar Manchester City FC rond dat seizoen.
Perišić werd in de zomer van 2015 in verband gebracht met een transfer naar Internazionale. De Kroaat zag zijn wens in vervulling gaan, want eind augustus 2015 verkaste hij naar de Serie A. Hij ondertekende een vijfjarig contract bij Inter. De transfersom bedroeg naar verluidt zo'n zeventien miljoen euro.[5] De Duitse club maakte de transfer officieel bekend op haar Twitter-profiel.[6] Perišić scoorde zijn eerste goal voor FC Internazionale Milano op 4 oktober 2015 tegen UC Sampdoria. De goal zorgde uiteindelijk voor een gelijkspel.[7] Dezelfde maand scoorde Perišić opnieuw in een gelijkspel tegen US Palermo. Precies één uur na het begin van de wedstrijd scoorde de Kroaat in het uitduel in de negende speelronde van de Italiaanse competitie.[8] In het seizoen 2020/21 werd hij met Inter kampioen van de Serie A.
In het seizoen 2019/20 werd Perišić uitgeleend aan Bayern München, waarmee hij dat seizoen de treble won. Niet alleen won hij de UEFA Champions League, ook won hij voor de tweede keer de Bundesliga en voor de derde keer de DFB-Pokal.
In het seizoen 2022/23 nam Tottenham Hotspur Perisic transfervrij over van Inter, waar hij eerder werkte met coach Antonio Conte. Hij tekende in Londen voor twee seizoenen.
Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Beker | Internationaal | Totaal | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. | |||
2008/09 | FC Sochaux | ![]() |
0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | 0 | 0 | 0 | ||
Club Totaal | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | ||
2008/09 | → KSV Roeselare | ![]() |
18 | 5 | 2 | 2 | 3 | 0 | — | 20 | 8 | 2 | ||
Club Totaal | 18 | 5 | 2 | 2 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 20 | 8 | 2 | ||
2009/10 | Club Brugge | ![]() |
33 | 9 | 10 | 2 | 0 | 1 | 8 | 4 | 2 | 43 | 13 | 13 |
2010/11 | 37 | 22 | 10 | 1 | 0 | 0 | 8 | 0 | 0 | 46 | 22 | 10 | ||
Club Totaal | 70 | 31 | 20 | 3 | 0 | 1 | 16 | 4 | 2 | 89 | 35 | 23 | ||
2011/12 | Borussia Dortmund | ![]() |
28 | 7 | 3 | 7 | 1 | 3 | 6 | 1 | 0 | 41 | 9 | 6 |
2012/13 | 14 | 2 | 1 | 4 | 1 | 0 | 5 | 0 | 0 | 23 | 3 | 1 | ||
Club Totaal | 42 | 9 | 4 | 11 | 2 | 3 | 11 | 1 | 0 | 64 | 12 | 7 | ||
2012/13 | VfL Wolfsburg | ![]() |
11 | 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | — | 11 | 2 | 1 | ||
2013/14 | 33 | 10 | 5 | 5 | 1 | 2 | 38 | 11 | 7 | |||||
2014/15 | 24 | 5 | 6 | 2 | 1 | 1 | 9 | 1 | 2 | 35 | 7 | 9 | ||
2015/16 | 2 | 1 | 0 | 2 | 0 | 0 | — | 4 | 1 | 0 | ||||
Club Totaal | 70 | 18 | 12 | 9 | 2 | 3 | 9 | 1 | 2 | 88 | 21 | 17 | ||
2015/16 | Internazionale | ![]() |
34 | 7 | 5 | 3 | 2 | 1 | — | 37 | 9 | 6 | ||
2016/17 | 36 | 11 | 9 | 1 | 0 | 1 | 5 | 0 | 0 | 42 | 11 | 10 | ||
2017/18 | 37 | 11 | 11 | 2 | 0 | 0 | — | 39 | 11 | 11 | ||||
2018/19 | 34 | 8 | 4 | 1 | 0 | 3 | 10 | 1 | 1 | 45 | 9 | 8 | ||
Club Totaal | 141 | 37 | 29 | 7 | 2 | 5 | 15 | 1 | 1 | 163 | 40 | 35 | ||
2019/20 | → Bayern München | ![]() |
22 | 4 | 6 | 3 | 1 | 1 | 10 | 3 | 3 | 35 | 8 | 10 |
Club Totaal | 22 | 4 | 6 | 3 | 1 | 1 | 10 | 3 | 3 | 35 | 8 | 10 | ||
2020/21 | Internazionale | ![]() |
32 | 4 | 5 | 4 | 0 | 0 | 6 | 1 | 0 | 42 | 5 | 5 |
2021/22 | 35 | 8 | 7 | 6 | 2 | 1 | 8 | 0 | 1 | 49 | 10 | 9 | ||
Club Totaal | 208 | 49 | 41 | 17 | 4 | 6 | 29 | 2 | 2 | 254 | 55 | 49 | ||
2022/23 | Tottenham Hotspur | ![]() |
13 | 0 | 4 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 | 2 | 17 | 0 | 6 |
Club Totaal | 13 | 0 | 4 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 | 2 | 17 | 0 | 6 | ||
TOTAAL | 443 | 116 | 89 | 45 | 12 | 14 | 79 | 11 | 11 | 567 | 139 | 114 |
Perišić werd geselecteerd voor het Europees kampioenschap 2012 in Polen en Oekraïne. Hij kwam in actie in alle drie de wedstrijden die Kroatië speelde op het EK.[9] Een jaar eerder, op 26 maart 2011, had hij onder leiding van bondscoach Slaven Bilić zijn debuut gemaakt voor de nationale ploeg in de EK-kwalificatiewedstrijd in Tbilisi tegen Georgië. Perišić viel in dat met 1-0 verloren duel na 61 minuten in voor Ivan Rakitić.
Perišić werd opgenomen in de Kroatische selectie voor het wereldkampioenschap in Brazilië door bondscoach Niko Kovač, op 31 mei 2014.[10] In de interland (2–1) ter voorbereiding op het toernooi tegen Mali maakte Perišić twee doelpunten. Als middenvelder speelde hij naast Mateo Kovačić in de openingswedstrijd van het toernooi tegen Brazilië (3–1 verlies). Later dit toernooi was Perišić wel trefzeker. Tegen Kameroen scoorde hij de 2e treffer. Kroatië won deze wedstrijd met 4-0. In de laatste wedstrijd tegen Mexico scoorde hij zijn tweede doelpunt op een WK.[11] In 258 minuten assisteerde Perišić één keer en scoorde hij twee keer. Castrol Performance Index gaf voor het spel van Perišić een 9.56, waarmee Perišić de best beoordeelde Kroaat werd volgens de Index van Castrol. Daarnaast werd de Kroaat hiermee de best beoordeelde middenvelder in de groepsfase van het toernooi.[12]
Een oefeninterland tegen Cyprus en de eerste EK-kwalificatiewedstrijd tegen Malta op respectievelijk 4 september 2014 en 9 september 2014 moest Perišić missen wegens een blessure. Voor de volgende EK-kwalificatiewedstrijden in oktober 2014 werd Perišić wel opgeroepen door bondscoach Kovač. Op 13 oktober 2014 scoorde Perišić vlak voor rust twee goals in de 6-0 overwinning op Azerbeidzjan.[13] Mede door de doelpunten van Perišić werd Kroatië voor het eerst in de geschiedenis het meest efficiënte voetbalelftal na drie EK-kwalificatiewedstrijden. De Kroaten pakten meteen negen punten en kwamen na drie duels uit op een doelsaldo van 9-0, waarmee de Kroaten elftallen als Engeland (8-0) en IJsland (8-0) acher zich lieten.[14] Hij werd opgeroepen in mei 2015 door de Kroatische bondscoach voor de vriendschappelijke wedstrijd tegen Gibraltar en de EK-kwalificatiewedstrijd tegen Italië op respectievelijk 7 juni en 12 juni 2015.[15] Tegen Gibraltar verving hij Mario Mandžukić, van wie hij ook de aanvoerdersband over. Dit was de eerste keer dat hij captain was van het elftal. Een paar dagen later speelde hij ook tegen Italië in zijn geboortestad Split. De Kroaat werd opnieuw ingezet voor de kwalificatiewedstrijden tegen Azerbeidzjan en Noorwegen. Op 10 oktober scoorde Kroaat in de 0-3 zege voor de Vatreni tegen de Bulgaren. Drie dagen scoorde hij de enige goal van de wedstrijd op Malta. Hierdoor plaatste Kroatië zich definitief voor het Europees kampioenschap in 2016. Een maand later was Perišić opnieuw van de partij tegen Rusland. Zijn ploeg won de uitwedstrijd in Rostov aan de Don met 1-3. Perišić maakte ook deel uit van de definitieve selectie van Kroatië voor het Europees kampioenschap in Frankrijk.[16] Hij maakte in de groepsfase van het toernooi twee doelpunten, een tijdens een gelijkspel (2-2) tegen Tsjechië en een tijdens een overwinning (2-1) op Spanje. Kroatië werd op 26 juni in de achtste finale uitgeschakeld door Portugal na een doelpunt van Ricardo Quaresma in de verlenging.
Perišić maakte ook deel uit van de Kroatische selectie op het WK 2018 in Rusland. Zijn ploeggenoten en hij bereikten hierop de finale, die ze met 4–2 verloren van Frankrijk. Perišić stond tijdens alle zeven wedstrijden die de Kroaten speelden in de basis. Hij scoorde in de groepswedstrijd tegen IJsland, in de halve finale tegen Engeland en bracht Kroatië nog op 1–1 in de finale.
Perišić werd op 20 mei 2024 door Zlatko Dalić opgenomen in de Kroatische selectie voor het EK 2024 in Duitsland.[17] Kroatië werd in de groepsfase uitgeschakeld na een nederlaag tegen Spanje (3–0) en gelijke spelen tegen Albanië (2–2) en Italië (1–1). Perisić kwam in iedere wedstrijd in actie.
Competitie | ||||
---|---|---|---|---|
Aantal | Jaren | |||
![]() | ||||
Coupe Gambardella | 1× | 2007 | ||
![]() | ||||
Bundesliga | 1× | 2011/12 | ||
DFB-Pokal | 1× | 2011/12 | ||
![]() | ||||
DFB-Pokal | 1× | 2014/15 | ||
DFL-Supercup | 1× | 2015 | ||
![]() | ||||
UEFA Champions League | 1× | 2019/20 | ||
Bundesliga | 1× | 2019/20 | ||
DFB-Pokal | 1× | 2019/20 | ||
![]() | ||||
Serie A | 1× | 2020/21 | ||
Coppa Italia | 1x | 2021/22 | ||
Supercoppa Italiana | 1x | 2021 | ||
Competitie | Winnaar | Runner-up | Derde | |||
---|---|---|---|---|---|---|
Aantal | Jaren | Aantal | Jaren | Aantal | Jaren | |
![]() | ||||||
Wereldkampioenschap voetbal | 1× | ![]() | ||||
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.