Voor de kunstschilder en beeldhouwer Velter is het motto: kunst maken, is op de eerste plaats zoeken.[2][3] Zijn vroegste creaties uit de periode 1992 - 1997 zijn nog gekenmerkt door geabstraheerde wetenschappelijke en technische tekeningen waarbij het accent ligt op een experimenteel onderzoek van materie, vorm, kleur en beweging.[4]
Vanaf 1997 verandert zijn werk en beeldt Velter steeds meer menselijke figuren af. Velter raakte gefascineerd door bijna onoplosbare vraagstukken en richtte zich op beschouwende vragen en de psychische problematiek die daarmee samenhangt. Daarom koos hij de titel Serendipity (serendipiteit) voor zijn eerste solotentoonstelling in 1997 in het Museum voor Schone Kunsten in Oostende.[5][6]
Simone de Beauvoir Act I (2017)
In het begin van 1999 komt de kunstenaar in contact met de brieven uit de nalatenschap van zijn groottante die door haar beperkingen, vermoedelijk vanwege autisme, in een eigen leefwereld functioneerde.[7] Haar handgeschreven, moeilijk leesbare teksten worden voor de kunstenaar een metafoor voor het vermogen en het onvermogen van mensen om over hun gevoelens te communiceren.[8]
In zijn schilderijen verwerkt Velter fragmenten uit deze brieven in de ogen of in het volledige gelaat van zijn menselijke figuren die vaak enkel met hun lichaamscontouren aangeduid worden. Steeds meer gaat de kunstenaar andere elementen met een voor hem symbolische waarde in zijn creaties verwerken. Zo voegt hij rode stippen, sleutels, aarde uit de tuin van zijn ouders, spiegels, gaatjeskarton, gipsen oren en led-licht toe.[9]
In 2006 ontwierp Velter in opdracht van de provincie West-Vlaanderen het werk Presence. Het is een sculptuur van een mannelijke figuur bestaande uit duizenden rood geschilderde loden bolletjes vastgemaakt aan inox draden in een glazen vitrinekast. De rode bolletjes staan symbool voor angst en verlangen. Dit werk staat opgesteld in de achtertuin van het park aan het Provinciaal Administratief Centrum Boeverbos in Sint-Andries Brugge.[10][11] Verscheidene kunstwerken van Velter maken ook deel uit van particuliere en openbare collecties in binnen- en buitenland.
Naast zijn werk als kunstenaar beheert hij samen met zijn partner Els Wuyts sinds 2007 het initiatief Salon Blanc in hun huis in Oostende.[12][13]Hier nodigen ze geregeld kunstenaars uit om hun werk in een ongedwongen huiselijke setting te presenteren. Het zijn eendaagse tentoonstellingen voor een breed publiek.
Ruyter, M., De Baets, I., & Késenne, J. (2011): Yves Velter, The often overlooked and every day observed. Gent: Borgerhoff & Lamberigts. ISBN 9789089312433
Derycke, L., Mels, M., en Velter, Y. (2018): Beïnvloeiingen, Gent: Mer. ISBN 9789492321817
Wuyts, E. en Velter,Y. (2022): Salon blanc 2007 - 2022. Brugge. ISBN 9789464518429
Hugo Brutin, Serendipity. catalogus, Marnix Vankerckvoorde NV, Oostakker 1997.
Joannes Késenne, Dissectie van het Schone. Kunst en Kultuur nr.6, Brussel 1998, p.38.
René De Bok, Reis naar de binnenkant. De Standaard magazine, 21 mei 1999, pp.22 – 23
Fremdkörper im Studio 10. Büdner Zeitung 6 mei 1999, Chur (Zwitserland), p.2.
Luk Lambrecht, Private Language van Yves Velter. De Morgen Sherpa 1 augustus 2001.
Daan Rau, Schilderijen en sculpturen van Yves Velter. Beelden zonder achtergrond. In Openbaar Kunstbezit Vlaanderen, 45e jg.nr.6, december 2007 / januari 2008, pp. 2 – 7.
Fontaine, E (31.03.2023).Het salon biedt kunst een plaats. Salon Blanc bij Els Wuyts en Yves Velter al 15 jaar een begrip in de badstad.. KW De Zeewacht Oostende :p.14