Loading AI tools
soort uit het geslacht Phengaris Van Wikipedia, de vrije encyclopedie
Het tijmblauwtje (Maculinea arion, ook wel in de geslachten Glaucopsyche en Phengaris geplaatst) is een vlinder uit de familie Lycaenidae (kleine pages, vuurvlinders en blauwtjes).
Tijmblauwtje IUCN-status: Gevoelig[1] (1996) | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||||||
Taxonomische indeling | ||||||||||||
| ||||||||||||
Soort | ||||||||||||
Maculinea arion (Linnaeus, 1758) Originele combinatie Papilio arion | ||||||||||||
![]() | ||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | ||||||||||||
Tijmblauwtje op ![]() | ||||||||||||
|
De vleugel heeft een lengte van ongeveer 20 millimeter en is blauw gekleurd met donkere vlekken.
De waardplant van het tijmblauwtje is tijm of echte marjolein. De rupsen eten slechts korte tijd van de plant, waarna ze de plant verlaten en zich door bepaalde mierensoorten laten meevoeren naar een mierennest. Daar voeden ze zich met de eitjes en de larven van de mieren. Als tegenprestatie scheiden de rupsen een zoet vocht af uit honingklieren. De rupsen overwinteren en verpoppen zich in het nest.[2]
De vliegtijd is van juni tot en met augustus.
Het tijmblauwtje komt in Centraal-Europa, op droge schrale graslanden voor, maar ook in Noord-Azië.
In Groot-Brittannië stierf deze vlinder in 1979 volledig uit, voornamelijk omdat er geen plaatsen meer waren waar hij kon gedijen: zonnige graslanden waar het gras kort (minder dan 2 cm) wordt gehouden. Door veranderingen in de landbouw en de myxomatose onder konijnen bleven te weinig plaatsen over waar het gras kort genoeg bleef. Vanaf 1983 is het tijmblauwtje met succes opnieuw in Groot-Brittannië uitgezet.[3]