Loading AI tools
kerkgebouw in Italië Van Wikipedia, de vrije encyclopedie
De kerk van Sant'Ignazio di Loyola in Campo Marzio (kortweg: de Sant’Ignazio) in de wijk Campus Martius te Rome is een van de belangrijkste barokkerken van Rome. Ze hoort bij het Collegio Romano, een van de gebouwen van de Pontificia Università Gregoriana. Onder meer Sint-Jan Berchmans ligt in de kerk begraven.
Sant'Ignazio | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Sant’Ignazio te Rome, façade | ||||
Plaats | Rome | |||
Denominatie | Rooms-katholiek | |||
Gewijd aan | Ignatius van Loyola | |||
Coördinaten | 41° 54′ NB, 12° 29′ OL | |||
Gebouwd in | 17e eeuw | |||
Architectuur | ||||
Architect(en) | Orazio Grassi Carlo Maderno | |||
Bouwmateriaal | travertijn | |||
Stijlperiode | Barok | |||
Kerkprovincie | ||||
Titulair kardinaal | Luis Ladaria Ferrer | |||
Afbeeldingen | ||||
![]() | ||||
schijnkoepel in de Sant’Ignazio | ||||
Officiële website (en) Atlas Obscura-pagina | ||||
|
De Sant’Ignazio werd gebouwd vanaf 1626, op de plek waar vanaf 1566 een andere kerk stond, de SS. Annunziata. Deze kerk bleek te klein voor het aantal studenten aan het Collegio Romano, en werd op last van Paus Gregorius XV afgebroken om plaats te maken voor een grotere kerk. De nieuwe kerk werd vernoemd naar de in 1622 heilig verklaarde Ignatius van Loyola, stichter van de Jezuïeten. Architecten waren o.a. Orazio Grassi en Carlo Maderno.
De gevel van de kerk is gebouwd in travertijn, een in Rome veelgebruikte steensoort. De gevel van de kerk van Il Gesù, de nabijgelegen hoofdkerk van de Jezuïeten, stond model voor de gevel van de Sant'Ignazio. Het plein waaraan de Sant’Ignazio gelegen is, kent een intiem karakter, en bevat verder ook vele andere gevels uit de barok.
De Sant’Ignazio is een eenbeukige kerk met zijkapellen. Het interieur ademt barokke sfeer uit, en staat ook bekend vanwege de uitstekende akoestiek. In de kerk worden dan ook veel concerten gegeven. Een bijzonderheid is dat de koepel, oorspronkelijk wel voor deze kerk bedacht, ontbreekt. Door ingenieus schilderwerk van het plafond met een sterk effect van trompe-l'oeil lijkt het echter alsof er wél een koepel aanwezig is, een fraai voorbeeld van schijnarchitectuur. Wie van achter uit de kerk naar voren loopt en omhoog kijkt, ziet als het ware de zuilen van de koepel zich verlengen. Op een bepaald punt in de kerk lijkt het alsof er daadwerkelijk een koepel boven het hoofdaltaar is, terwijl het plafond toch echt tonvormig is.
In de voorlaatste zijkapel aan de linkerkant is het graf van Sint-Jan Berchmans.
Vóór de pseudo-koepel is het plafond van de kerk beschilderd met een enorme afbeelding van de “Triomf van Ignatius”. Deze schildering in fresco-techniek werd in 1685 gemaakt door Andrea Pozzo. Ook hier werd met trompe-l'oeil gewerkt.
In 1991 werd de kerk als titeldiakonie ingesteld.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.