Mathias Hubertus Kemp (Maastricht, 31 december 1890 – aldaar, 7 augustus 1964) was een Nederlandse dichter, journalist en schrijver. Hij was onder meer redactiesecretaris van het in 1956 begonnen maandblad Boortoren en Schachtwiel. Nieuw maandblad over de mijnindustrie. Mathias Kemp was een broer van schrijver-dichter Pierre Kemp.
Snelle feiten Algemene informatie, Geboren ...
Sluiten
In het dagelijks leven was Kemp aanvankelijk werkzaam bij de aardewerkfabriek Société Céramique in Wyck-Maastricht; later was hij bibliothecaris en freelance journalist.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Kemp door de Duitse bezettingsmacht als gijzelaar gevangen gezet.
Op 12 maart 1951 werd Mathias Kemp ter gelegenheid van zijn zestigste verjaardag gehuldigd.[noot 1] Op dat moment waren er al plannen voor de instelling van de Mathias-Kempprijs.
De poëzie van Kemp is zijn eigenlijke levenswerk; zij maakt ook het beste deel uit van zijn hele oeuvre. Er zijn dertien bundels gepubliceerd. In ieder deel is de dichter minstens interessant door het visionaire element. Zo had hij grote vragen bij het gebruik van kernenergie, plutonium en alles wat daarmee samenhangt.
Na de eerste delen met romantische schilderingen van bovenaardse schoonheid is ook de actualiteit in zijn gedichten gekomen. Hij bleef die kritisch bekijken en beschouwen: de menselijke glorie, de evolutie, de modieuze uitingen van intellectuelen en de misdragingen van machthebbers.
- Van 1958-1992(?) werd aan een literair schrijver of dichter afkomstig uit Nederlands- Belgisch-Limburg of de Mathias-Kempprijs uitgereikt. In 1993 werd de prijs opgeheven.[2]
- In september 1993 werd aan de gevel van het pand Graaf van Waldeckstraat 27, waar Kemp van 1930 tot 1938 woonde, een plaquette onthuld.[2]
- In Sittard en Voerendaal zijn straten naar hem vernoemd.
- Het wijnroode uur (1916)
- Naar den uchtend (1917)
- Zeven boomen (1918)
- De vreemde vogel (1919)
- Een verwarde liefde (1921)
- Ravijnen (1922)
- Stroomversnellingen (1924)
- Met deze bundel toonde Kemp hoezeer hij onder de katholieke jongeren een eigen plaats bleef innemen door zijn afkerigheid van de vermenging van geloofspropaganda met poëzie. Zijn werk staat daar dan ook los van, wat de duurzaamheid ervan ten goede zou komen.
- De groote drijver (1927)
- De bonte storm (1929)
- roman, handelend over de viering van het carnaval en een karikatuur leverend van de katholieke jongeren van die tijd.
- Sterren, Mensen en Raadsels (1929)
- bundel van journalistieke artikelen
- Geschiedenis van Limburg (1934)
- bundel journalistische artikelen
- Vallende vogels (1934)
- Het kwellende wonder (1936)
- Van der Grenskant (1939)
- Bundel journalistieke artikelen, waarin Mathias zijn liefde voor de Limburgers en het Limburgs landschap betuigt.
- Zalig zijn de zachtmoedigen (1942)
- Toneelstuk, handelend over het atoomvraagstuk.
- Zwarte Verzen 1 (1942)
- proefdrukken voor literaire kennissen (ontbreekt in: Dirk de Jong, Het vrije boek in onvrije tijd, Interboek Internationaal, Schiedam, 1978)
- Zwarte Verzen 2 (1943)
- proefdrukken voor literaire kennissen (idem: niet in de Jong)
- Onder de rosse komeet (1945)
- Deze gedichten, merendeels geschreven in de oorlogsjaren, verschenen als zwarte verzen, in twee stellen drukproeven (voor litteraire kennissen) in de jaren 1942 en 1943. Enkele uit 1944 zijn daaraan toegevoegd. Ze weerspiegelen niet volledig gevoelens en gedachten in deze hachelijke jaren, wat uit het uit te geven werk blijken zal.
- uitgave: "Veldeke", Maastricht, MCMXLV, 38 blz., gedrukt in een 10p schreefloze letter, handzetsel zonder interlinie. verlucht met een houtsnede van de heilige Maria.
- Limburg in de Wereldbrand (1946)
- bundel artikelen over de jaren 1940-1945
- Limburgensia (1947)
- Schimmen uit het Plutonium (1949)
- In deze bundel worden fatale atoom-dreigingen als profetische beelden opgeroepen.
- Eikenbloesem (1953), Amsterdam, Veldeke, 54 blz. Met houtgravuren van Gèr Huntjens. Oplage 175 genummerde exx.
- Arsenaal uit het onderbewuste. Bijdrage tot de morphologie van de droom, Maastricht, 43+3 blz., 90 exx, in eigen beheer uitgegeven, niet in de handel. (1957)
- Tussen Maas en Mars (1960)
- Attila, Maastricht, verzorgd door meester-drukker Wim Veltman. (1962), 18blz., 150 genummerde exemplaren.
Het huldigingscomité bestond uit: dr. M. van Can (voorzitter), Jef Hoogmans te Hasselt, drs. J. Notermans (beiden vicevoorzitters), mr. drs. H. Wouters (secretaris), mr. H. Spitz (penningmeester), J. Schoenmaeckers (2e secretaris), broeder Roberts (drs. Meesters) en J. Defesche (leden). Beschermheren van het comité waren: de minister van Onderwijs, Kunst en Wetenschappen, de Commissaris der Koningin in Limburg, de gouverneur van Belgisch-Limburg; ere-voorzitter was mr. W. baron Michiels van Kessenich, burgemeester van Maastricht.[1]
De Nieuwe Courant, zaterdag 30 december 1950.