![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/99/Karen_of_Burma_and_Thailand.png/640px-Karen_of_Burma_and_Thailand.png&w=640&q=50)
Karen (volk)
volk / Uit Wikipedia, de vrije encyclopedia
De Karen zijn een volk dat in onder andere Myanmar, Thailand en Laos woont. In Thailand vormt het met 350 000 mensen in het jaar 2000 de grootste bergstam.
Karen ကညီကလုာ် | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Totale bevolking | 7.000.000 | |||
Verspreiding | ![]()
| |||
Taal | Karen | |||
|
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/03/Kayan_woman_with_neck_rings.jpg/640px-Kayan_woman_with_neck_rings.jpg)
Volgens sommige overleveringen komt dit volk oorspronkelijk uit de Gobiwoestijn. Rond de 17e en 18e eeuw migreerden zij naar onder meer Thailand. Tot de Karen behoren ook de ongeveer 7000 personen tellende Padaung, waarvan de vrouwen vele halsringen dragen, waarmee ze hun nek oprekken door onder andere de schouderbladen en ribben naar beneden te drukken.
Op dit moment[bron?] is een deel van de Karen boeddhistisch, een deel animistisch, maar is een groot deel ook christelijk, te midden van een boeddhistische samenleving. Zij zijn ook een van de stammen die het sterkst vechten tegen de overheersende junta van Myanmar. Zij hebben een vrijheidsleger, de Karen National Union (KNU). Veel van deze vrijheidsstrijders zijn gevlucht naar de jungles van Myanmar en Thailand. Een van de bolwerken van de vrijheidsstrijders heette Maner Plaw. Dit grote bolwerk, waar niet alleen Karen woonden, is verraden en nu wonen er meer dan 200 000 vluchtelingen hiervan in vluchtelingenkampen in Thailand. De Thaise regering heeft ze nog geen vluchtelingenstatus gegeven, waardoor bekende organisaties zoals het Rode Kruis en de UNHCR geen bevoegdheid hebben in deze kampen. De junta in Myanmar brandt regelmatig de kampen net over de grens van Thailand plat.[bron?]
In januari 2012 ondertekenden vertegenwoordigers van de KNU en de Birmese regering een wapenstilstand. Deze gebeurtenis, die te midden van andere politieke concessie van de Birmese regering kwam, werd met voorzichtig optimisme begroet.[1]