Loading AI tools
begraafplaats in Méricourt-l'Abbé, Frankrijk Van Wikipedia, de vrije encyclopedie
Heilly Station Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Mericourt-l'Abbe (departement Somme). De begraafplaats werd ontworpen door Edwin Lutyens en ligt aan een landweg, La Couturelle genaamd, op 2,2 km ten zuidwesten van het dorpscentrum (Église Saint-Hilaire). Ze heeft een min of meer trapeziumvormig grondplan en wordt, behalve aan de straatzijde, omsloten door een bakstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat centraal tegen de westelijke muur en de Stone of Remembrance staat tegen de zuidelijke muur. In de noordoostelijke hoek van de begraafplaats staat een vrij groot bakstenen toegangsgebouw dat qua stijl geïnspireerd is op een open kloostergang en heeft vijf rondboogvormige doorgangen.
Heilly Station Cemetery | ||
---|---|---|
![]() | ||
Zicht met toegangsgebouw | ||
Voor gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog | ||
Bouwjaar | 1916 | |
Locatie | Mericourt-l'Abbe, ![]() | |
Totaal begraven | 2.973 | |
Ongeïdentificeerd | 22 | |
Type | Militaire begraafplaats | |
Verantwoordelijke | Commonwealth War Graves Commission | |
Ontwerper | Edwin Lutyens |
Er liggen 2.973 doden begraven waaronder 22 niet geïdentificeerde. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission.
De begraafplaats ligt in de buurt van het station van Heilly, vandaar de naamgeving, en werd in mei 1916 aangelegd. Vanaf april 1916 bevond het 36th Casualty Clearing Station zich in Heilly. Het werd in mei samengevoegd met de 38th en in juli met de 2/2nd London veldhospitalen, maar deze werden vanaf begin juni 1917 naar andere locaties verplaatst. De begraafplaats werd door deze drie medische eenheden tot april 1917 gebruikt om de overleden patiënten te begraven. Van maart tot mei 1918 werd ze gebruikt door Australische eenheden, en in de vroege herfst van dat jaar door het 20th Casualty Clearing Station dat er in augustus en september 1918 gelegerd was. Het laatste slachtoffer werd er in mei 1919 begraven.
Het begraven van de slachtoffers werd wegens het oorlogsgeweld onder extreem moeilijke omstandigheden uitgevoerd waardoor veel doden te dicht bij elkaar lagen om ze met een individuele grafzerk te markeren, of de graven bevatten meerdere slachtoffers. Hierdoor vermelden sommige grafzerken maar liefst drie slachtofferdetails. In deze gevallen moesten de regimentsbadges worden weggelaten en in plaats daarvan werden deze badges, 117 in totaal, gegraveerd op de lange muur van het toegangsgebouw.
Onder de geïdentificeerde slachtoffers zijn er 2.345 Britten, 401 Australiërs, 118 Nieuw-Zeelanders, 14 Canadezen en 75 Duitsers. Eenentwintig slachtoffers worden met Special Memorials[1] herdacht omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden en men neemt aan dat zij onder naamloze grafzerken liggen.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.