Blauwe energie
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedia
Blauwe energie is energie afkomstig uit osmose, dat wil zeggen uit verschillen in zoutconcentratie van twee watermassa's. Een andere naam is salinity gradient power. Door deze watermassa's te scheiden door een membraan kan zowel direct, reversed electro dialysis als indirect, pressure retarded osmosis elektriciteit worden gewonnen. Een dergelijk verschil kan worden benut op plaatsen waar zoetwater in zee stroomt. Deze vorm van duurzame en CO2-vrije energie bevindt zich in een experimenteel stadium.
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Blue_energy_mechanism.png/260px-Blue_energy_mechanism.png)
In theorie kan met elke m3 zoetwater 0,5 kWh aan elektriciteit worden gewonnen. Voorkomen dat de membranen vervuild raakten was de grootste uitdaging. Elektrodialyse is het water door dezelfde membranen en een elektrische spanning zoutvrij maken. Reversed electro dialysis is daar nauw mee verbonden waardoor daar nu wel een grote markt voor is en waarbij juist dankzij het onderzoek daar voor technische vooruitgang is geboekt.[1] De opbrengst van deze membraantechnieken wordt verhoogd door hogere (omgevings)temperaturen terwijl er ook een mogelijkheid is om laagcalorische afvalwarmte te benutten.[2]