Loading AI tools
stripserie van Edgar P. Jacobs Van Wikipedia, de vrije encyclopedie
De avonturen van Blake en Mortimer (Frans: Les aventures de Blake et Mortimer) is een stripreeks, oorspronkelijk van de Belgische auteur Edgar P. Jacobs.
De avonturen van Blake en Mortimer | ||||
---|---|---|---|---|
Les avontures de Blake et Mortimer | ||||
Stripmuur in Brussel. | ||||
Land van oorsprong | ![]() | |||
Oorspronkelijke taal | Frans | |||
Genre | realistische strip, avonturenstrip sciencefictionstrip | |||
Creatieteam | ||||
Bedenker(s) | Edgar P. Jacobs | |||
Schrijver(s) | Edgar P. Jacobs Jean Van Hamme Yves Sente Jean Dufaux | |||
Tekenaar(s) | Edgar P. Jacobs Bob De Moor Ted Benoît André Juillard René Sterne Chantal De Spiegeleer Antoine Aubin Étienne Schréder Peter van Dongen Teun Berserik | |||
Publicatie | ||||
Uitgever | Le Lombard Dargaud | |||
Publicatie | Tintin | |||
Publicatiemedia | Stripalbums Tijdschriften Kranten | |||
Huidige status | Actief | |||
Eerste publicatie | 1946 | |||
|
De strip verscheen voor het eerst in het Belgische stripblad Tintin in 1946. In Nederland verschenen de verhalen vanaf 1946 in Kuifje Weekblad en vanaf 1964 in Pep/Sjors.
De serie volgt de avonturen van de vrienden professor Philip Mortimer en kapitein Francis Blake, een spion bij de MI5. Hoewel de strip is genoemd naar beide hoofdpersonen, is professor Philip Mortimer de belangrijkste hoofdpersoon. Het is Mortimer die vaak in moeilijke situaties belandt, waarna hij hulp krijgt van zijn vriend kapitein Francis Blake. Hun eeuwige vijand, die in bijna alle verhalen opduikt, is kolonel Olrik. Daarnaast spelen er enkele andere vaste personages mee, zoals Olriks handlanger Sharkey en de agent Pradier.
Edgar P. Jacobs situeerde zijn verhalen over het algemeen in de tijd waarin hij zelf leefde. De eerste verhalen spelen zich dus af in de jaren 40, terwijl zijn laatste eigen verhaal (De 3 formules van Professor Satô) zich afspeelt in de jaren 70 van de 20e eeuw.
De verhalen die na het overlijden van Jacobs door diverse stripauteurs zijn gemaakt, spelen zich af eind jaren 50 en begin jaren 60. Deze verhalen bevatten in vergelijking met de verhalen van Jacobs zelf meer thrillerelementen en wat minder sciencefiction. Bovendien schuilt er nog weleens een knipoog in: Het Voronov-complot schetst de ontmoeting tussen Paul McCartney en John Lennon.
Naast Blake en Mortimer spelen onderstaande personages ook een grote rol.
In 1943/44 verscheen het verhaal De «U» straal in het Vlaamse jeugdblad Bravo!. Jacobs had op verzoek van de redacteur het Flash Gordon-verhaal afgemaakt dat op dat moment in het blad liep. Door de oorlog kwamen de platen uit Amerika niet meer door en Jacobs werd gevraagd het verhaal af te maken Dat werd goed ontvangen, maar ook dit initiatief werd uiteindelijk door de Duitse bezetters verboden. Jacobs werd daarop gevraagd zijn eigen scienfictionstrip te maken. Dat werd De «U» straal, (met veel Flash Gordon-achtige elementen) en bevat een vroege versie van de hoofdpersonen van de Blake en Mortimer-reeks. Dit verhaal is later in 1973/74 geheel hertekend en aangepast aan de eisen van een stripboek (44 platen van 4 strips).
In 1946 verscheen het Belgische stripblad Tintin/Kuifje met onder andere deze stripreeks van Edgar P. Jacobs.
De zorgvuldige manier van documenteren en de zeer gedetailleerde tekenstijl brachten met zich mee dat er maar een handvol verhalen van Jacobs zelf zijn verschenen. Jacobs had met name veel aandacht voor de inkleuring. De inkleuring dient tot het scheppen van contrasten en het suggereren van diepte. Het kleurgebruik van Jacobs werd stilaan meer expressionistisch en bepaalt grotendeels de sfeer die in de verhalen hangt, bijvoorbeeld in Het Gele Teken en S.O.S. Meteoren. Jacobs ging zelfs zover bepaalde tekstblokken in te kleuren.[1] De inkleuring komt volgens kenners het beste tot zijn recht bij de publicatie van de verhalen in het weekblad Pep.
Jacobs stierf in 1987. Zijn laatste verhaal werd afgemaakt door Bob De Moor.
Vanaf de jaren 90 wordt de serie voortgezet door enkele andere auteurs. Wel worden de karakters in deze nieuwe verhalen verder uitgewerkt. Zo wordt in De Sarcofagen van het 6e continent verteld hoe het tweetal elkaar ontmoet. Vooral over de jeugd van Philip Mortimer wordt veel uitgelicht. Ook verschijnen enkele nieuwe personages in beeld.
Op 15 november 2006 overleed plotseling tekenaar René Sterne, die samen met Jean van Hamme werkte aan het Blake en Mortimer-album La Malédiction des Trente Deniers (De Vloek van de Dertig Zilverlingen), dat eind 2006 had moeten verschijnen. Zijn partner, Chantal De Spiegeleer, heeft het verhaal afgetekend.
Jean Van Hamme vermeldde in een interview op ActuaDB[2] als eerste dat in 2012 Yves Sente en André Juillard met een nieuw album (nr. 21) gingen uitkomen. Hijzelf stelde in 2013 met een nieuw album (nr. 22) uit te komen, in samenwerking met Antoine Aubin. Jean Van Hamme zei zelf al jaren dat hij maar 3 verhalen voor Blake en Mortimer zou schrijven, maar suggereerde toch dat hij een vierde zou schrijven. Zijn vrouw vroeg hem al jaren om te stoppen met schrijven, maar ze wilde toch nog één Blake en Mortimer zien. Het verhaal zou over politiek gaan. Uiteindelijk werd deel 22, De Septimus-Golf, niet geschreven door Jean Van Hamme maar door Jean Dufaux en schreef Van Hamme pas deel 28.
André Juillard deed aan fans via MarqueJaune.com[3] een oproep om grafisch materiaal uit Reading in Berkshire, Engeland, Valley Thames, vooral van de dokken in 1919 naar hem te sturen. Dit was de eerste aanduiding dat De Eed van de Vijf Lords (Blake en Mortimer nr. 21) zich daar afspeelt.
In 1997 werden alle tot dan toe verschenen verhalen verfilmd tot een televisieserie van 13 afleveringen, die ieder ongeveer 50 minuten duurden. Van deze 13 afleveringen waren er 4 speciaal voor deze serie geschreven door scenarist Eric Rondeaux.
Al een twintigtal jaren probeert men in Europa het populaire verhaal Het Gele Teken te verfilmen tot een live-action film getiteld The Yellow M. Hierin zou/zal Gong Li de rol vertolken van de slechte professor.[4] Hoewel de strip voornamelijk door mannelijke figuren is bevolkt, gaf tekenaar Jacobs indertijd zelf aan een vrouwelijke slechterik in de film te willen. Verder zou/zal James Caviezel als Olrik zijn opwachting maken. In het verleden was er ook sprake van Rufus Sewell als Blake.[5]
Enkele herkenbare zaken uit de strips van Blake en Mortimer worden later bij andere dingen gebruikt:
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.