Loading AI tools
Van Wikipedia, de vrije encyclopedie
De BMP-2 is een amfibisch infanteriegevechtsvoertuig dat ontwikkeld en geproduceerd werd door de Sovjet-Unie. De BMP-2 is een doorontwikkeling van van de BMP-1.
BMP-2 | ||
---|---|---|
![]() | ||
Een BMP-2 tijdens de militaire parade in Jekaterinenburg, 6 mei 2009. | ||
Soort | ||
Type | Infanteriegevechtsvoertuig | |
Herkomst | Sovjet-Unie | |
Aantal gebouwd | 35.000 | |
Periode | 1980-heden | |
Bemanning | 3 (commandant, schutter en lader) | |
Lengte | 6,74 m | |
Breedte | 3,15 m | |
Hoogte | 2,45 m | |
Gewicht | 14,3 ton | |
Pantser en bewapening | ||
Pantser | 33 mm gelast staal | |
Hoofdbewapening | 2A42 30 mm snelvuurkanon 9M113 Konkurs antitankraket | |
Secundaire bewapening | PKT/PKMT 7,62 mm x 54 mm R coaxiaal machinegeweer | |
Motor | UTD-20/3 dieselmotor 300 pk (225 kW) | |
Kracht/gewicht ratio | 21 pk/ton | |
Snelheid (op wegen) | 65 km/h | |
Rijbereik | 600 km | |
Vering | Torsiestaafophanging |
De BMP-2 wordt tot op de dag van vandaag wereldwijd gebruikt, o.a. in de Russische Federatie, Polen, Oekraïne en andere landen van het voormalige Warschaupact.
In 1966 werd het eerste infanteriegevechtsvoertuig ter wereld ontwikkeld, de BMP-1. Zowel het ontwerp van de BMP-1 als het algemene concept van het infanteriegevechtsvoertuig bleek revolutionair.[1] De BMP-1 had echter wel haar nadelen:
Daarom begon men in 1972 met de ontwikkeling.[5] Als tussenoplossing werden de BMP-1's verbeterd tot de BMP-1P, die voorzien werd van een betere antitankraket, de 9M111 Fagot, alsmede rookgranaatwerpers op de koepel.
Productie begon in 1980, en de BMP-2 werd in 1982 voor het eerst openbaar getoond. In Tsjechoslowakije en India wordt de BMP-2 in licentie geproduceerd, en een vergelijkbaar voertuig, de BMP-30, wordt tot nu in Bulgarije geproduceerd. Tevens werden er grote aantallen geëxporteerd(zie: gebruikers).
De BMP-2 is een duidelijke aanpassing van de BMP-1: de romp en ophanging zijn grotendeels hetzelfde gebleven. De motor is een verbeterde versie van de oorspronkelijke UTD-20. Doordat de massa laag is gehouden, is de BMP-2 nog steeds amfibisch, gebruikmakend van de rupsbanden, haalt het een snelheid van 7 km/h in het water.
De koepelring is vergroot, waardoor de koepel nu groot genoeg is voor twee man(de commandant zit achter de schutter). Normaal gesproken stapt de commandant samen met de infanteriegroep van zeven man uit.
De hoofdbewapening bestaat uit het 2A42 30 mm snelvuurkanon. Door het kaliber, in combinatie met de hoge vuursnelheid en een elevatie van ten minste 75°, is de BMP-2 in staat om helikopters uit te schakelen, alsmede andere licht gepantserde doelwitten die zich hoger dan het voertuig zelf bevinden. Het maakt gebruik van APDS-T pantserdoorborende granaten, alsmede HEI en HEI-T brisantgranaten.
De twee schietpoorten per zijde stellen de inzittenden tot op zekere mate in staat om van binnenuit te vuren.
De oorspronkelijke raket is vervangen door de 9M113 Konkurs draadgeleide antitankraket. De BMP-2 is ook compatibel met de 9M111 Fagot (beide wapens gebruiken hetzelfde kaliber en geleidingssysteem). In tegenstelling tot de 9M14, vereist deze raket geen apart besturingssysteem. Om de raket te geleiden hoeft men slechts het vizier op het doelwit te houden, hetgeen aanzienlijk eenvoudiger is. Deze raket heeft een doorslagvermogen van 800 mm, evenveel als de 9M14. In tegenstelling tot de 9M14, maakt de Konkurs echter gebruik van een tandemgevechtskop, waardoor deze raket aanzienlijk effectiever is tegen explosief reactief pantser: de eerste lading laat de ERA afgaan, zodat de 2e lading zijn werk kan doen.[6][7]
De bepantsering is enigszins verbeterd, met een paar extra pantserplaten aan de zijkant, waardoor het voertuig nog beschermd is tegen 12,7 mm zwaar machinegeweervuur. Het is voorzien van zes rookgranaatwerpers op de koepel.
De passagiersruimte is groot genoeg voor 7 man (plus de commandant), 1 minder dan de BMP-1. Dit komt doordat de gevechtsruimte nu meer ruimte inneemt.