From Wikipedia, the free encyclopedia
Националниот парк Словински (полски: Słowiński Park Narodowy) е национален парк во Поморското војводство, северна Полска. Сместено е на балтичкиот брег, помеѓу Леба и Рови. Северната граница на паркот се состои од 32,5 километри на крајбрежјето.
Национален парк Словински | |
---|---|
МСЗП — Категорија II (национален парк) | |
![]() Движечки дини | |
Место | Поморско Војводство, Полска |
Координати | 54°42′12″N 17°18′25″E |
Површина | 186,18 km2 (71,88 sq mi) |
Воспоставен(а) | 1967 |
Управно тело | Министрество за животна средина |
Неважечки статус | |
Прогласено: | 24 октомври 1995 |
Број | 757[1] |
Првобитната идеја за создавање на резерват се појавила во 1946 година, на конференција во Леба со научници од Познањ и Гдањск. Паркот, сепак, бил создаден 21 година подоцна, во 1967 година, на површина од 180,69 км2. Денес е малку поголем, опфаќа 186,18 км2, од кои 102,13 км2 се водени површини, а 45,99 км2 се шуми. Строго зачуваната зона опфаќа 56,19 км2. Во 1977 година УНЕСКО го назначи паркот за биосферен резерват според неговата Програма за човекот и биосферата (MaB). Мочуриштата Словински биле означени како рамсарски места во 1995 година.
Паркот е именуван по словенските (подоцна германизирани) луѓе познати како Словинци (полски: Słowińcy), кои порано живееле во оваа мочурлива, недостапна област на работ на езерото Леба. Во селото Клуки има музеј на отворено и претставува аспекти од поранешниот живот и култура на овој народ.
Во минатото, областа на паркот била залив на Балтичко Море. Активноста на морето, сепак, создала песочни дини кои со текот на времето го одделиле заливот од Балтичко Море. Додека брановите и ветерот носат песок во внатрешноста, дините полека се движат, со брзина од 3 до 10 метри годишно. Некои дини се доста високи - до 30 метри. Највисокиот врв на паркот – Ровокол (115 метри надморска височина) – исто така е одлична точка за набудување. „Движечките дини“ се сметаат за чудо на природата на европско ниво.
Водите, кои зафаќаат 55% од површината на паркот, се составени од езера - Лебско (71,40 км2, максимална длабочина 6,3 метри), Гардно (24,68 км2, максимална длабочина 2,6 метри) и Долги Виелки (1,46 км2, со максимална длабочина 2,9 метри). И езерото Лебско и Гардно претходно биле заливи. Исто така, има седум реки кои го преминуваат паркот, а најголеми се Леба и Лупава.
Шумите во паркот се главно од борови. Овие дрвја зафаќаат 80% од пошумените области, исто така има и тресетни блата од неколку видови. Од животните, најбројни се птиците со 257 видови. Ова е затоа што паркот се наоѓа на патеката на преселба на птиците. Тие овде се чувствуваат безбедно затоа што човечките активности се ограничени. Најинтересните видови се: белоопашест орел, орел був, врана, лебед и разни видови на патки. Меѓу цицачите има елени, диви свињи и зајаци.
Има околу 140 километри туристички патеки за пешачење. Покрај езерата се наоѓаат кули за набудување, а покрај патеките може да се најдат клупи и места за одмор. Околу паркот има многу места за паркирање, како и хотели и места за камп, особено во Леба.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.