Кајзер
From Wikipedia, the free encyclopedia
From Wikipedia, the free encyclopedia
Кајзер (германски: Kaiser) — германска титула со значење „цар“ (цар), со женски еквивалент Kaiserin, „царица“. На германски зборот не е ограничен на владетели на Германското, Австриското или Светото Римско Царство, туку генерички еквивалент на цар, за владетели на други царства. На пример царот на Кина на германски се нарекува Chinesischer Kaiser или Kaiser von China.
Зборот кајзер доаѓа од римската титула цезар („Кајсар“ според класичниот латински изговор), со словенскиот еквивалент цар. Ова е суверена монархиска титула од највисок ранг.
Оваа римска царска титула за првпат се возобновува во Франкиското Царство by Карл Велики во 800, како хегемон на католичкиот Запад - со тоа воспоставувајќи се на исто ниво со Византиското Царство и Муслиманскиот калифат. Кога царството се поделило по пат на наследства, тоа почнало да се поврзува со источното („германско“) кралство. Царевите на Светото Римско Царство (962—1806) („Прв Германски Рајх“, која сега бил изборна монархија) себеси се нарекувале Кајзер, додека комбинирајќи ја оваа царска титула со титулата Римски крал (која назначениот наследник ја добивал пред крунисувањето); овие владетели се гледале себеси како продолжение на римските цареви и затоа користеле таква титула.
Владетелите на Австроунгарското Царство (1804-1918), од Хабсбурговците, кои почнувајќи од 1440 г. биле цареви на Светото Римско Царство ја користеле титулата Кајзер, иако биле формално избирани.
Меѓутоа на македонски и највеќето други јазици, непреведената титула се однесува на царевите на Германското Царство (1871—1918) („Вториот Рајх“) кое канцеларот Бизмарк вешто го создал од две федерации од многу мали принципати (Kleinstaaterei) кои ја сочинувале Германија, сржта на некогашното Свето Римско Царство.
Германското Царство имало три кајзера. Сите биле од династијата Хоенцолерни, кои веќе владееле со голем дел од Германија како кралеви на Прусија, воено најголемата германска сила, пред да станат цареви. Тие се: