Елк (полски: Ełk, германски: Lyck, пруски јазик: Luks, Łek) — град во Варминско-мазурското Војводство, Полска. Има население од 61.523 жители според податоци од 2017 година[1]. Елк е седиште на истоимениот округ.
Елк | |||
---|---|---|---|
![]() | |||
| |||
Координати: 53°49′17″N 22°21′44″E | |||
Земја | ![]() | ||
Војводство | Варминско-мазурско | ||
Округ | Елчки | ||
Општина | Елк | ||
Основање | 1237 | ||
Како град од | 1445 | ||
Управа | |||
• Градоначалник | Томаш Андрукиевич | ||
Површина | |||
• Вкупна | 22,07 км2 (852 ми2) | ||
Население (2017) | |||
• Вкупно | 61.523 | ||
• Густина | 28/км2 (72/ми2) | ||
Час. појас | CET (UTC+1) | ||
• Лето (ЛСВ) | CEST (UTC+2) | ||
Поштенски код | 19-300 | ||
Повик. бр. | +48 87 | ||
Регистарски таблички | NEL | ||
Мреж. место | http://www.elk.pl |
До 1283 година, последниот судовијански водач Скоманд бил поразен од страна на Тевтонскиот ред во оваа област. По 1323 година, северниот дел на округот бил вклучен кон територијата на Бранденбург. За првпат градот бил документиран во 1398 година кога бил изграден замок од страна на Тевтонските витези. Во 1445 година населбата добила статус на град.
Во 1537 година, прускиот војвода Албрехт донирал имот на Јан Малецки печатар од Краков за да биде изградена печатница[2][3].[4]. Во 1709 година од чума починале 1.300 луѓе од Елк.[5] . Во 1831 година, 300 лица или околу 10% од населението починале од колера, во 1837 година уште 80 и 333 во 1852 година.[6]
Во 1825 година, во градот живееле 1.748 Германци и 1.394 Полјаци.[7]. На почетокот на 19 век започнало да работи училиште на полски јазик, со кое започнала одбраната на полските жители од германизација на подрачјето воспоставена од страна на пруската влада[8].
Во 1840 година бил основан весникот на германски јазик „Lycker gemeinnütziges Unterhaltungsblatt“, подоцна наречен „Lycker Zeitung“. Помеѓу 1842 и 1845 година, започнал да излегува од печат весникот „Przyjaciel Ludu Łecki“, чија цел била да се спротивстави на германизацијата и да се посвети внимание на полските народни традиции, како и едукација на населението.
Во мај 1845 година, полско движење на отпорот во градот било организирано, чија цел била да се подготви населението за востание.
Во 1910 година, Елк имал повеќе од 13.000 жители[9]. Според некои податоци, Полјаците во 1900 година биле 35,7%[10]. Многу граѓани избегале за време на Првата светска војна, кога руските војници го нападнале подрачјето, но се вратиле по крајот на војната. Англиски и италијански војници биле распоредени во градот по Версајскиот договор. Во времето кога започнало антиеврејското движење на подрачјето, еврејското население се соочило со големи прогони и убиства. За време на Кристалната ноќ еврејските продавници и синагогата биле ограбени и уништени во градот. Соочувајќи се со овие настани, неколку Евреи се одлучиле да побегнат, некои во странство, некои во Берлин[11], други избегале од Германија. Од оние Евреи кои останале, 80 биле убиени во различни германски логори на смртта[12]. Градот исто така бил и место на логорите за норвешките и советските воени заробеници за време на Втората светска војна[13][14].
Во 1999 година, градот бил посетен од страна на папа Јован Павле II. Околу 300.000 луѓе присуствувале на миса на папата.