From Wikipedia, the free encyclopedia
Бобов Дол (бугарски: Бобов дол) — град во Западна Бугарија, административен центар на општината Бобов Дол во Ќустендилската Област. Има население од околу 5.114 жители (2022).[1]
Бобов Дол Бобов дол | |
---|---|
град | |
![]() Изглед кон градот | |
Местоположба на Бобов Дол во Бугарија | |
Координати: 42°21′49.61″N 22°59′52.57″E | |
Земја | Бугарија |
Област | Ќустендил |
Општина | Бобов Дол |
Управа | |
• Градоначалник | Елза Величкова (Партија на зелените) |
Површина | |
• Вкупна | 18,286 км2 (7,060 ми2) |
Надм. вис. | м | 694
Население (2022) | |
• Вкупно | 5,114 |
• Густина | 280/км2 (720/ми2) |
Час. појас | EET (UTC+2) |
• Лето (ЛСВ) | EEST (UTC+3) |
поштенски код | 2670 |
Повик. бр. | +359 0702 |
Мреж. место | new.bobovdol.eu |
Градот се наоѓа во планинска област во најисточниот дел на Коњавската Планина. Климата на градот е умереноконтинентална.
Реонот уште од античко време го населувале Тракијците. Во блиското село Бабинска Река, откриени се тракиски карпести ниши, единствени за југозападниот дел на Бугарија. На врвот Колош се откриени остатоци од утврдувања од 12 век (период на византиско владеење над бугарските земји).
За прв пат името на населбата се споменува во 1576 година во османлиските даночни документи под името Бободол. Главна егзистенција на неговите жители била земјоделството (тутун, жита и др.) и сточарството.
Во 1822 година била изградена преродбеничката црква „Свети Никола“, а во 1881 година било отворено училиште. Во 1903 година било отворено читалиште „Пробуда“.
Уште во 1830-тите, францускиот геолог Ами Боуе го посетил реонот и ги истражил наоѓалиштата на јаглен меѓутоа, индустрискиот развој на овие наоѓалишта започнал по ослободувањето на Бугарија од османлиската власт. Од 1891 година, наоѓалиштето станало државен рудник, а рударството станало главно занимање на машката популација. Во 1917 година била изградена пруга со тесен колосек до Дупница.
По државниот удар од 9 септември 1944 година, започнал економскиот бум. Бобов дол се градил како центар на индустријата за ископување јаглен. Бил изграден рударско-енергетски комбинат „Бобов Дол“ со рудници — „Бабино“, „Бобов дол“, „Мињор“ и „Христо Ботев“. Во близина на градот бил изграден големиот енергетски центар ТЕЦ „Бобов Дол“, што придонело градот да се претвори во нов индустриски град.
Во 1970-тите и 1980-тите години градот го доживеал својот економски и демографски подем. Луѓе од целата земја доаѓале да работат во него. За време на таканаречениот „Преродбен процес“ (1984-1989) во градот насилно биле населени одреден број семејства на бугарски Турци од реонот на Крџали и Лудогорието.
Модерниот град се состои од два различни дела — населбата „Христо Ботев“ на запад, наследник на првобитното село и речиси целосно изграден со куќи, и населбата „Мињор“ на исток, изградена во средината на 20 век во локалитетот „Банковица“, каде што доминантна архитектура се станбените блокови.
ФК Мињор е бугарски фудбалски клуб од Бобов Дол. Игра во Б групата, а натпреварите ги игра на стадионот „Николај Крстев – Шулц“.