From Wikipedia, the free encyclopedia
Јован VII Палеолог (1370 – 22 септември 1408 ) — византиски цар во период од пет месеци во 1390 година. Додека бил цар постојат некакви докази кои покажуваат дека го користел името Андроник, според својот татко, и кога бил регент за време на отсуството на својот брат, кој заминал на запад, тој владеел со своето родем име.[1]
Јован VII Палеолог | |
---|---|
Византиски цар | |
![]() | |
На престол | 14 април – септември 1390 |
Претходник | Јован V |
Наследник | Јован V |
Роден(а) | 1370 |
Починал(а) | 22 септември 1408 38) | (возр.
Придружник | Ирина Гатилусио |
Деца | Андроник V |
Династија | Палеолози |
Татко | Адроник IV |
Мајка | Кераца Марија |
Јован VII Палеолог бил син на царот Андроник IV Палеолог и Кераца Марија, ќерка на царот Јован Александар и теодора од Влашка. Не треба да се поистоветува со неговиот роднина Јован VIII Палеолог, синот на неговиот вујко Мануил II, кој бил наследен од неговиот татко.
Кога неговиот татко Андроник IV Го узурпирал престолот од неговиот татко од својот татко Јован V Палеолог во 1376 година, Јован VII бил прогласен за совладетел следната година. Двајцата таткото и синот биле биле соборени и делумно ослепени во 1379 година, но Андроник IV го зачувал својот царски статус и му била доделена Селимбрија (Силиври) како неово владение од Јован V. Кога Андроник IV починал во 1385 година, Јован VII најверојатно го наследил својот татко.
На 14 април 1390 година Јован VII Палеолог го соборил својот дедо Јован V и се задржал на престолот во наредните пет месеци, кога Јован V бил повоторно поставен за од неговиот Мануил со помош на Венецијанската Република
Јован VII побарал прибежиште кај Султанот Бајазит I кој владеел со Османлиите на 17 септември 1390 година. Бајазит го потврдил владението на Јован VII со владението на неговиот татко Селимбрија, и односите се подобриле со Мануил II, кој го признал Јован VII за свој иден наследник (во тој период сè уште не му се родиле децата).
Во 1399 година, откако Бајазит I го опсадил Цариград во наредните пет години, Мануил II заминал да побара воена помош во западна Европа и го поставил Јован VII како регент да го брани главниот град. Јован VII ги исполнувал своите должности одговорно, очекувајќи чудо, што се случило кога Бајазит бил поразен од Тимерлан во Битка кај Ангора (20 јули 1402).
Поразот довел до граѓанска војна во Османлиското Царство, како соперници османлиските принцови побарале мир со Византија. Искористувајќи го овој период на османлиско слабеење, Јован VII потпишал договор кој му обезбедил повраток на поголемиот дел на крајбрежјето на европскиот дел од Мраморното Море кој бил претходно освоен од Османлиите, и специјална концесија на градот Солун на брегот на Егејското Море. Солун бил владеен од Мануил II пред да биде освоен од Турците во 1387 година. По враќањето на Мануил II, Јован VII му го отстапил престолот и му било дозволено да се повлече во Солун, кој неодамна бил вратен на Византија. Тму тој владеел како полу независен владетел до крајот на својот живот (1403–1408), користејќи ја титулата „Цар на цела Тесалија“.[2] На Јован VII му било дозволено да ја зачува титулата цар (василеј), и го поистоветил својот млад син, Андроник V (роден во 1400), со самиот себе но на непознат датум, но Андроник V починал пред својот татко во 1407 година.
Со неговата сопруга Ирина Гатилусио, Јован VII Палеолог имал најмалку еден син:
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.