From Wikipedia, the free encyclopedia
Museum Vimariae Novae (Theodisce: Museum Neues Weimar; annis inter 1919 et 1946 Thüringisches Landesmuseum; annis inter 1999 et 2020 Neues Museum Weimar) artibus et rebus philotechnicis patet. Anno 1869 tamquam Museum Magni Ducatus erectum est: numeratur inter aedificia musealia Germaniae vetustissima. Situm est in Vimariae septentrione.
Nomen primum Großherzogliches Museum fuit,[1] quod ex anno 1864 secundum ichnographias architecti Pragensis Iosephi Zítek aedificatum est. Quoniam de incepto publico agebatur dispositor summus fuit Carolus Henricus Ferdinandus Streichhan. Insuper progressum structorium observabat Carolus Martinus de Stegmann. Machiones et caementarii modos renascentie novae utebantur: omnia autem de loco musei definitivo seligendo et integratione vicorum propinquorum haud procul a statione ferriviaria sitorum Ernestus Henricus Kohl moderabatur.[2] Laudabatur puritas quoad genus construendi et pulchritudo aedificii multicolor.[3]
In initio collectiones ducales tantum sartae et tectae conservari dicebantur; postea advenerunt opera Scholae Artium Vimarianae. Robertus Härtel anno 1875 pro area ante aedes sita puteum magnum creavit cui nomen Vimaria-Brunnen.
Post abdicationem familiae ducalis Vimarianae anno 1919 facta est nominatio nova in Thüringisches Landesmuseum (sc. Museum Terrae Thuringiensis).[4] Annis 1920 hic neoterici se praesentare soliti sunt de quibus acriter in urbe et extra Vimariam disputatum est.
Museum inde ab anno 1937 complexui novo Fori Pagi Nazistici (vulgo Gauforum) additum est.[5] Tunc silanus quoque remotus est, qui sorte incerta evanuit. Mense Martio 1945 musei tegmentum in impetu aeriano pyrobolo parvo demolitum est.
Pro expositione 1. Thüringer Kunstausstellung, quae 1946 celebrata est, res momentarie sartae sunt; mox autem partes non paucae usitatione aliis in locis periclitabantur, ut puta calefactio musei in Theatrum Nationalem transportata est.[6] Revera ruina facta est et communistae barbari quidam aedificium displosione delendum esse censuerunt.[7]
Vimariani fortes iam ante res novas anticommunisticas anni 1989 reparationem flagitaverant. Anno 1988 reliquiae deplorabiles firmatae sunt; anno 1998 omnia splendide renata sunt et anno 1999 inauguratio sollemnis contigit. Usque annum 2017 mos erat catastas expositionibus variis ad certum tempus solummodo praebere.
Mense Aprili 2019 non solum ad tempus sed diutius expositio praetitulata Van de Velde, Nietzsche und die Moderne um 1900 portas patefecit. A cardine temporis personaeque Friderici Nietzsche momentum magnum modernismi prioris ad urbem Vimariam sublineetur et explicetur. Ibi artifices novi partes graviores agebant aera annorum inter Claudium Monet et Maximilianum Beckmann: homines tales e.g. Haraldus de Kessler iuvabat atque fovebat.
Una cum recentiore Museo Bauhaus ex anno 2019 etiam museum nostrum ad novum tribum musealem Quartier Weimarer Moderne pertinet.[8]
Maximi momenti habentur imagines Friderici Preller de carminibus Homericis. Pictoris ipsius effigiem quoque in angulo quodam admiratus sis. Ad scalas ex anno 1865 statua Goethii cum Psycha invenitur: anno 1851 Carolus Steinhäuser artifex inspiratus est ideis Bettinae de Arnim. Res Romae confecta stabat ex anno 1853 Vimariae in Domo pauperum commilitonum Christi Templique Salomonici propre viridarium Ilmense. Advectio artificii difficilis in allegorico cyclo in muris Domi Stegmann (Carl-August-Allee 9) in zophorus pulcherrime narratur. In introitu habemus statuam Großer Geist Nr. 4 quam Thomas Schütte artifex Dusseldorpio oriundus anno 2004 confecerat. Figura ista capite annutare videtur tam arti ipsi quam omnibus visitatoribus gratis.
![]() |
Vicimedia Communia plura habent quae ad Museum Vimariae Novae spectant. |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.