From Wikipedia, the free encyclopedia
Glycolysis (Graece γλυκύς glykys 'dulcis‘ + λύσις lysis 'dissolutio') est iter metabolicum in matrice cytoplasmatica percursum conversionum biochemicarum celerium a materia propulsoria externa glucoso C
6H
12O
6 ad acidum pyruvicum CH
3COCOO−
+ H+ intergradum ad nullum oxygenium consumentem formationem materiae propulsoriae internae ad usum mitochondriorum et organellarum cytoplasmatis et membranarum cellularium. Fructus secundus ad usum cellulae reactionum redoxidativarum multarum NADH + H+ est.
![]() |
Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt. |
Varietates, quarum frequentissima et notissima (itaque in hoc loco descripta) est secundum Gustavum Embden et Otto Fritz Meyerhof (Via Embden-Meyerhof), notae sunt.
Quibusdam in cancrorum versio biochemica ab metabolismo mitochondriali ad glycolysem accidere videtur. Inhibitio enim glycolysis sit una diversis strategiis in cancris tractandis.
Glycolysis momentum glycaemiae maius habet.
Glycolysis est pars catabolismi saccharidi in organismo plurimorum animalium. Ita magnus huius reactionum decursus est, ut non modo imminuantur moleculas monosaccharidi glucosi, sed recipiantur alia etiam commutantia antea monosaccharida, per exemplum fructosum. Sub intentione metabolica forti glycolyse celeriter energia prope locum indigentiae permitti possit, per exemplum prope vesiculas neurotransmissorum.[1]
Usus proximus acidi pyruvici ex oxygenii praesentia pendet. Oxygenio praesente oxidatio in cyclo acidi citrici atque cursu phosphorylationis oxidativae ad aquam et dioxidum carbonii latior fit, absente invicem fermentatio (fermentatio homolactica) ad lactatum.
Ad summam, glycolysis a saccharidis nullo spatio interposito et celeriter energiam creat. Pro vita cottidiana equidem ad energiam efficiendum machinationes metabolismi supplentes necesse sunt. Oxygenio autem absente saccharomycetes glycolysem augebunt et consumptio glucosi aucta simul Effectus Pasteur nominatur.
Reactiones biochemicae glycolysis in cellula, ibidem in matrice cytoplasmatica fiunt. Praesentia magnesii satis significationem habere videtur, quod dimidiae ( 1, 3, 7, 9, [[#Reactio biochemica 10: Pyruvati kinasis (PK)|10]] [2]) omnium reactionum hoc elemento egent.
Nonnullis protozois organella praecipua, glycosomata nominata, sunt, in quibus enzymi glycolysis inveniuntur. Exemplum protozoi cum glycosomatibus sunt trypanosomatidae, quae trypanosomiasem excitare possunt.
In glycolysi ab una molecula glucosi effecto, duae acidi pyruvici fiunt:
D-Glucosum | Acidum pyruvicum | ||||
![]() |
+ 2 NAD+ + 2 ADP + 2 Pi | ![]() |
2 | ![]() |
+ 2 NADH + 2 H+ + 2 ATP + 2 H2O |
Decem gradus accidunt, quorum primi quinque (reactiones biochemicae 1-5) pars praeparatoria et ultimi quinque gradus (reactiones biochemicae 6-10) pars quaestuosa nominantur.
Pars praeparatoria
Gradus | Substratum | Enzymum | Classis enzymarum | Annotationes | ||
---|---|---|---|---|---|---|
1 | Glucosum | Glc | Hexokinasis | HK | Transferasis | Cofactor: Mg2+, Adenosinum triphosphoricum (ATP) (energia) consumitur |
2 | α-D-Glucoso-6-phosphatum | G6P | Phosphoglucosi isomerasis | PGI | Isomerasis | |
3 | β-D-Fructoso-6-phosphatum | F6P | 6-Phosphofructokinasis | PFK-1 | Transferasis | Cofactor: Mg2+, Adenosinum triphosphoricum (ATP) (energia) consumitur |
4 | β-D-Fructoso-1,6-bisphosphatum | F1,6BP | Aldolasis | ALDO | Lyasis | |
5 | Dihydroxyacetonophosphatum | DHAP | Triosophosphati Isomerasis | TPI | Isomerasis | |
Pars quaestuosa
Gradus | Substratum | Enzymum | Classis enzymarum | Annotationes | ||
---|---|---|---|---|---|---|
6 | Glyceraldehydro-3-phosphatum | GADP | Glyceraldehydrophosphati dehydrogenasis | GAPDH | Oxidoreductasis | Nicotinamidum adeninum dinucleotidum (NADH, baiulus hydrogenii) formatur. Additio phosphati phosphorolysis vocatur. |
7 | 1,3-Bisphosphoglyceratum | 1,3BPG | Phosphoglycerati kinasis | PGK | Phosphoglycerati kinasis | Cofactor: Mg2+, Adenosinum triphosphoricum (ATP) (energia) formatur |
8 | 3-Phosphoglyceratum | 3PG | Phosphoglycerati mutasis | PGM, PGAM | Mutasis | |
9 | 2-Phosphoglyceratum | 2PG | Enolasis | ENO | Lyasis | Cofactor: 2 Mg2+, una molecula aquae liberatur |
10 | Phosphoenolpyruvatum | PEP | Pyruvati kinasis | PK | Transferasis | Cofactor: Mg2+, Adenosinum triphosphoricum (ATP) (energia) formatur |
1. A glucoso ad glucoso-6-phosphatum
Hac in reactione prima phosphatum additur et in decima demum removebitur. Iste grex phosphati glucosum ex cellulam evadere prohibet, hexokinasis similem hauritorii glucosi laborans. Cofactor est Mg2+. Kation hydrogenii deponitur. Haec reactio consumit energiam. ΔG° = -16,7 kJ/mol. De biochemico Warburg effectus metabolismi maximi in cancro descriptus hac reactione hexokinasis molita est. |
|
2. A glucoso-6-phosphato ad fructoso-6-phosphatum
Fructosi (cum phosphato) formatio. |
|
3. A fructoso-6-phosphato ad fructoso-1,6-bisphosphatum
Cum energia phosphofructokinasis imponit alium phosphatum in moleculam - brevi bipartita ... Hic quoque Mg2+ cofactor est. Iterum kation hydrogenii deponitur. Haec reactio consumit energiam. ΔG° = -14,2 kJ/mol. |
|
4. A fructoso-1,6-bisphosphato ad glyceraldehydro-3-phosphatum et dihydroxyacetonophosphatum
Separatio ex uno pentoso uno ad duos triosos: aldolasis fructosum moleculis duabus phosphati gravidum in partes duas, quaeque unam moleculam phosphati portans, dividit. Solum dihydroxyacetonophosphatum in reactionem proximam (5) ingreditur. Altera substantia, glyceraldehydro-3-phosphatum, reactioni proximae deest, et statim in reactionem sextam (6) transit. |
|
6. A glyceraldehydro-3-phosphato ad 1,3-bisphosphoglyceratum
Oxidatio et phosphorylatio (phosphorolysis). |
|
7. A 1,3-bisphosphoglycerato ad 3-phosphoglyceratum
Cofactor: Mg2+ Haec reactio consumit energiam. ΔG° = -18,5 kJ/mol). |
|
8. A 3-phosphoglycerato ad 2-phosphoglyceratum |
|
9. A 2-phosphoglycerato ad phosphoenolpyruvatum
Cofactores: Duo ionta Mg2+, alterum ob causam phosphoglyceratorum conformationis appendicis carboxylici alterum ut socius dehydratationis. |
|
10. A phosphoenolpyruvato ad acidum pyruvicum
Cofactor: Mg2+; PK-isoformae L, R, M1, et M2 notae sunt. Haec reactio consumit energiam. ΔG° = -31,4 kJ/mol. |
|
Intra formationem cancri (carcinogenesis) transformatio cellularum sanarum in cancrum observatur incrementum glycolysis[3]. Quoque detrimentum mitochondriorum cum versio metabolica ad glycolysem disputatum est[4]. Inhibitio ergo glycolysis est una diversis strategiis in cancris tractandis[5].
Cum glucosi oxidatio (aerobica) cellularum sanarum principalis fons energiae putetur, cancri cellulae autem glycolysem (anaerobicam) praecipue utuntur[6] - etiam in oxygenii praesentia (effectus Warburgiensis[7]). At mutationes programmarum cycli cellularis in carcinogenesi momentum maximum habere putatur. Isoforma M2 enzymi pyruvati kinasis (PKM2) tetramerus tumorigenesem impellere videtur[8].
Nonnulli cancri cum adenoviris oncolyticis incrementum reactionum anapleroticarum ostendunt[9].
Commutationes itineris glycolysis mature in morbis neurodegenerativis appareant[10].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.