From Wikipedia, the free encyclopedia
ನರಭಕ್ಷಕತನ (ಸ್ಥಳೀಯ ಜನಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಾನಿಶ್ ಹೆಸರು ಕ್ಯಾನಿಬೇಲಿಸ್,[1] ವೆಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್ನ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದವರು ನರಭಕ್ಷಕತನದ ಆಚರೆಣೆಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿ),[2] ಆಚರಣೆಯ ಕಾರ್ಯವೇನೆಂದರೆ ಮನುಷ್ಯರು ಬೇರೆ ಮನುಷ್ಯರ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನುವುದು. ಇದನ್ನು ಆಂತ್ರೊಪೊಫೆಜಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
"ನರಭಕ್ಷಕತನ" ಎಂಬ ಆವಿರ್ಭಾವದ ಮೂಲ ಮನುಷ್ಯರು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿದೆಯಾದರೂ, ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಣಿ ತನ್ನದೇ ವರ್ಗದ ಅಥವಾ ರೀತಿಯ ಸದಸ್ಯನನ್ನು ಕಬಳಿಸುವ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ಇದು ಪ್ರಾಣಿಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಕಬಳಿಸುವುದೂ ಕೂಡ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಇದರ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಪದವೆಂದರೆ "ನರಭಕ್ಷಣೆ" ("ನರಭಕ್ಷಣಾಕ್ರಮ"ದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ್ದು), ಇದಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಅರ್ಥಗಳಿವೆ ಮತ್ತು ನರಭಕ್ಷತನದಿಂದ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಿದೆ, ಮತ್ತು ಆದಿಯಿಂದಲೂ ಇದನ್ನು ಸೈನ್ಯದ ತುಂಡುಗಳಿಗಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.[3] ವಸ್ತುಗಳ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಇದು ಸಂರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಮರುಬಳಕೆಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ವ್ಯಾಪಾರೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಉತ್ಪನ್ನದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಬಂಡವಾಳದ ಪಾಲು ಅದೇ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ಉತ್ಪನ್ನದಿಂದ ನಷ್ಟವಾದಾಗ, ಇದು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕಾಶನ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ, ಇತರ ಮೂಲಗಳಿಂದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸೆಳೆಯುವುದೆಂದೂ ಅರ್ಥ ಕೊಡುತ್ತದೆ.[4]
ನರಭಕ್ಷಕತನವನ್ನು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿದೆ ಹಾಗೂ ಅನೇಕ ಹೋರಾಟಗಳಲ್ಲಿ ಉಗ್ರವಾಗಿ ಖಂಡಿಸಲಾಗಿದೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಲೈಬೀರಿಯ[5] ಮತ್ತು ಕಾಂಗೊ[6] ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ. ಈಗ, ಕೊರೊವೈ ಎಂಬ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದವರು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಆಚರಣೆಯಾಗಿ ಇಂದಿಗೂ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆಂದು ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ.[7][8] ಅನೇಕ ಮೆಲನೇಶಿಯನ್ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಕಾರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಯುಧ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಕಂಡುಬಂದಿದೆ.[9] ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ, ನರಭಕ್ಷಕತನದ ಆರೋಪಣೆಯನ್ನು ವಲಸೆಗಾರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಪ್ರಾಚೀನ ಯುಗದ ಜನಗಳ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡವು; ನರಭಕ್ಷಕತನವು ಆಂತ್ರೊಪೊಲೊಜಿಸ್ಟ್ಗಳಿಗೆ "ಮನುಷ್ಯರ ನಡವಳಿಕೆಯ ಒಪ್ಪಬಹುದಾದ ಮಸುಕಿನ ಆಚೆ ಏನಿದೆ ಅಥವಾ ಏನಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಿರೂಪಿಸು" ಎಂಬ ಸವಾಲೊಡ್ಡಿರುವುದರಿಂದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಾಪೇಕ್ಷತಾ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಸೀಮೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.[10] ಇತ್ತೀಚೆಗೆ, ನರಭಕ್ಷಕತನದ ಮೇಲೆ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನು ಕಾದಿರಿಸುವುದು ಎಲ್ಲರ ಒಲವಾಗಿದೆ.[11]
ನರಭಕ್ಷಕತನವು ಹಿಂದೆ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರಪಂಚದೆಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿತ್ತು, ಇದು 19ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲೂ ಕೆಲವು ಸೌತ್ ಪೆಸಿಫಿಕ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದುವೆರಿಯಿತು; ಕೆಲವು ಪ್ರಸಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಮೆಲನೇಶಿಯ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿ, ಸ್ವದೇಶೀ ಮಾಂಸದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಕೂಡ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದವು.[12] ಫಿಜಿ ಒಮ್ಮೆ ’ನರಭಕ್ಷಕ ದ್ಚೀಪ’ ಎಂದು ಪರಿಚಿತವಾಗಿತ್ತು.[13] ನಿಯಾಂಡರ್ತಲ್ ಮಾನವರು ನರಭಕ್ಷಕತನವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ,[14][15] ಮತ್ತು ಅವರುಗಳು ಆಧುನಿಕ ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ತಿನ್ನಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು.[16]
ನರಭಕ್ಷಕತನವು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬರಗಾಲಪೀಡಿತರಾದ ಜನಗಳಿಗೆ ಕೊನೆಯ ಉಪಾಯವಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಹಿಂದಿನ ರೊನೊಕ್ ದ್ವೀಪದ ಮೇಲೆ ಹೀಗೇ ಆಗಿರಬಹುದೆಂದು ಚಿಂತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಾಂದರ್ಭಿಕವಾಗಿ, ಇದು ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲೂ ನಡೆದಿದೆ. ಒಂದು ಹೆಸರಾಂತ ನಿದರ್ಶವೆಂದರೆ, ಉರುಗ್ವೈಯನ್ ಏರ್ ಫೋರ್ಸ್ ವಿಮಾನ 571 ಅಪಘಾತಕ್ಕೀಡಾದಾಗ, ಕೆಲವು ಬದುಕುಳಿದವರು ಮೃತ ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ತಿಂದರು. ಅಲ್ಲದೆ, ಕೆಲವು ಮಾನಸಿಕ ರೋಗಿಗಳು ಬೇರೆಯವರನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕೆಂಬ ಗೀಳಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಜೆಫ್ರಿ ಡಾಮರ್ ಮತ್ತು ಆಲ್ಬರ್ಟ್ ಫಿಶ್ ತರಹ. ನರಭಕ್ಷಕತನವನ್ನು ಮಾನಸಿಕ ಖಾಯಿಲೆ ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಔಪಚಾರಿಕ ವಿರೋಧವಿದೆ.[17]
ನರಭಕ್ಷಕತನದ ನಿರೂಪಣೆಯು ಧರ್ಮ, ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ, ಕಿನ್ನರ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಲೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನಗೊಂಡಿದೆ; ಉದಾಹರಣೆಗೆ, 1819ರಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಚ್ ಶಿಲಾಮುದ್ರಣಕಾರ ಥಿಯೊಡೋರ್ ಗೆರಿಕಾಲ್ಟ್ ಅವರು ನರಭಕ್ಷಕತನವನ್ನು ದಿ ರಾಫ್ಟ್ ಆಫ್ ದಿ ಮೆಡ್ಯುಸ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಜನಪ್ರಿಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಎಂದು ಹೆಸರಾಗಿರುವ ಮಾಂಟಿ ಪೈಥಾನ್ಸ್ ಲೈಫ್ಬೋಟ್ ಎಂಬ ರೇಖಾಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.
ನರಭಕ್ಷಕತೆ ಕಾರಣಗಳು ಹೀಗಿವೆ:
ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಎರಡು ರೀತಿಯ ನರಭಕ್ಷಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ವರ್ತನೆಗಳಿವೆ; ಒಳ ನರಭಕ್ಷಕತೆ (ಒಂದೇ ಸಮುದಾಯದ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ತಿನ್ನುವುದು) ಮತ್ತು ಹೊರ ನರಭಕ್ಷಕತೆ (ಬೇರೆ ಸಮುದಾಯದ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ತಿನ್ನುವುದು). ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ತಿನ್ನುವ (ಮಾನವ ಹತ್ಯೆ ನರಭಕ್ಷಕತೆ) ಮತ್ತು ಆಗಲೇ ಮರಣ ಹೊಂದಿದ ಮನುಷ್ಯನ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನುವ (ಮೃತ್ಯು-ನರಭಕ್ಷಕತೆ) ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಹೀಗೆ ನೈತಿಕ ಭೇಧದಿಂದ ವಿಭಜಿಸಬಹುದು.
ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ವಿರುಧ್ಧ ಇರುವ ಸಮಾಜಿಕ ಕಳಂಕವನ್ನು ಪ್ರಚಾರದ ವಿಷಯವಾಗಿಸಿ ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಆರೋಪ ಹೊರೆಸಿ ಅವರ ವಿರುಧ್ಧ ಬಳಸಿ ಮಾನವ ಕುಲದಿಂದ ವಿಭಜಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಲೆಸ್ಸರ್ ಅಂಟಿಲ್ಲಿಸ್ನಲ್ಲಿರುವ ಕ್ಯಾರಿಬ್ ಬುಡಗಟ್ಟು ಜನಾಂಗದವರು, ಇವರಿಂದ ನರಭಕ್ಷಣಾಕ್ರಮ ಪದದ ಉದ್ಭವವಾಗಿದ್ದು, ಉದಾಹರಣೆಗೆ, 17ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಅವರ ಕಟ್ಟು ಕಥೆ ದಾಖಲೆಯ ಪ್ರಕಾರ ನರಭಕ್ಷಕರೆಂದು ದೀರ್ಘ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಪ್ರಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿದ್ದರು.[10] ಈ ಕಟ್ಟು ಕಥೆಗಳ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ನಿಜವಾದ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ನಿಖರತೆಯ ಮೇಲೆ ವಾದವಿವಾದಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ.
15ರಿಂದ 17ನೇ ಶತಮಾನಗಳ ವಿಸ್ತಾರಗೊಳ್ಳುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯುರೋಪಿಯನ್ನರು ನರಭಕ್ಷಕತೆಯನ್ನು ದುಷ್ಟ ಮತ್ತು ಕ್ರೌರ್ಯತನಕ್ಕೆ ಸಮೀಕರಿಸಿದರು. 16ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಪೋಪ್ ಇನ್ನೊಸೆಂಟ್ IV ಅವರು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರಿಂದ ರಟ್ಟೆಯ ಬಲದಿಂದ ಪಾಪದ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯು ಶಿಕ್ಷಿಸಲು ಅರ್ಹವಾದದ್ದು ಎಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಸ್ಪಾನಿಶ್ ವಲಸೆನಗರವು ಶಾಸನಬಧ್ಧವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ನರಭಕ್ಷಕ ಸ್ಥಳೀಯರನ್ನು ಗುಲಾಮರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಲಬಹುದು ಎಂದು ರಾಣಿ ಇಸಬೆಲ್ಲ ಆಜ್ಞೆ ಹೊರಡಿಸಿದಳು, ಇದರಿಂದ ಆಪಾದನೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ವಲಸೆಗಾರರಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು. ಇದನ್ನು ಬಲಾತ್ಕಾರದ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಸ್ಥಳೀಯ ಜನಗಳನ್ನು ಸ್ವಾಧೀನ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮರ್ಥನೆಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡರು. ಈ ವಿಷಯ ಹಿಂದಿನ ಕೊಲಂಬಸ್ನ ಹೇಳಿಕೆಯ ಎಣಿಕೆಯಂತೆ ಉಗ್ರವಾದ ಒಂದು ನರಭಕ್ಷಕ ಗುಂಪು ಕ್ಯಾರಿಬ್ಬಿಯನ್ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೇರಿಕದ ಭಾಗಗಳಾದ ಕಾನಿಬದಲ್ಲಿ, ಈ ಪದವೇ ಕಾನ್ನಿಬಾಲ್ ಎಂಬ ನರಭಕ್ಷಕ ಹೆಸರಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.[10]
ದಕ್ಷಿಣ-ಪೂರ್ವದ ಪೊಪುವದಲ್ಲಿನ ಕೊರೊವೈ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರು ನರಭಕ್ಷಕತೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಇವರು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲೇ ಕೊನೆಯ ಬದುಕುಳಿದ ಬುಡಕಟ್ಟಿನವರು, ಆದರೂ, ಸಮೂಹ ಮಾಧ್ಯಮದ ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಕಾಂಗೊ ಮತ್ತು ಲೈಬೀರಿಯದ ಡೆಮೊಕ್ರೆಟಿಕ್ ರೆಪಬ್ಲಿಕ್ನಲ್ಲಿ ಸೈನಿಕರು/ದಂಗೆಕೋರರು ಸೈನಿಕ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅಥವಾ ಸೆರೆಯಾಳುಗಳನ್ನು ಹೆದರಿಸಲು[19] ಶರೀರದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು.[20] ಮಾರ್ವಿನ್ ಹ್ಯಾರಿರವರು ನರಭಕ್ಷಕತನವನ್ನು ಮತ್ತು ಆಹಾರದ ನಿಷೇಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮನುಷ್ಯರು ಸಣ್ಣ ಪಂಗಡಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಾಗ ಇದು ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯ ಎಂದು ಇವರು ವಾದಿಸಿದರು, ಆದರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಮರೆಯಾಯಿತು, ಆಜ್ಟೆಕ್ಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾದವರು.
ಬಹಳ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾದ ಶವಾಗಾರ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಪ್ರಸಂಗವೆಂದರೆ, ನ್ಯೂ ಗಿನೀ ಪ್ರದೇಶದ ಫೋರ್ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದ ಫಲಿತಾಂಶ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ಸಸಾರಜನಕದ ಕಿರುತುಣುಕಿನ ರೋಗವಾದ ಕೂರು ಎಂಬುದು ಹರಡಿತು. ಇದು ಆಗಿಂದ್ದಾಗ್ಗೆ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ, ಆದರೂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಸಾಕ್ಷಿ ವಿವರಣೆ ನಮೂದಿಸಿಲ್ಲ. ಶವಸಂಸ್ಕಾರದ ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಧಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶವಪರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಅಂಗವಿಭಜನೆಯು ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿತ್ತೇ ವಿನಹ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಆಚರಣೆ ಇರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಕೆಲವು ಪಂಡಿತರು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಬರಗಾಲದ ಕಾಲದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಗಿತ್ತು, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯುರೋಪಿಯನ್ನರ ಆಗಮವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಧಿಯೆಂದು ತರ್ಕಸಮ್ಮತವಾಯಿತು ಎಂದು ಮಾರ್ವಿನ್ ಹ್ಯಾರಿಸ್ ಅವರು ಸಿಧ್ಧಾಂತಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಮೊದಲು, ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಸೃಷ್ಠೀಕರಣವನ್ನು ಹೀಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು, ಕಪ್ಪು ನಿಷ್ಠುರ ವಿನೋದವೊಂದು ದೇಹದೊಳಗಿನ ಕುಳಿಯ ಒಳ ಪರಿಧಿಯಲ್ಲಿದ್ದು ಮನುಷ್ಯನ ಮಾಂಸಕ್ಕಾಗಿ ಹೊಟ್ಟೆಬಾಕವಾಗಿದೆ.[21]
ಯಾವಾಗ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬಹಳ ಹಿಂದಿನ ಮನುಷ್ಯರು ನರಭಕ್ಷಕತೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ್ದಿರಬಹುದೆಂದು ಸಲಹೆ ಮಾಡಿದರೋ, ಆಗ ಕೆಲವು ಈಗ-ಸವಾಲೆಸೆಯುವ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಗಮನ ಸೆಳೆದವು. ಆಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕ ದತ್ತಾಂಶಗಳನ್ನು ಮರುವಿಷ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಕಲ್ಪಿತ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಜೊತೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಕಂಡುಬಂದವು. ಮೂಲ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಮನುಷ್ಯರ ಮೆದುಳನ್ನು ತಿಂದು ಅದರಿಂದ ಹರಡುವ ಮೆದುಳು ರೋಗದ ವಿರುಧ್ಧವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಲು ರೋಗನಾಷಕ ತಳಿಯು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗಿದೆ ಹಾಗೂ ಈ ತಳಿಯು ಈಗೀಗ ಅನೇಕ ಮಂದಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪ್ರಪಂಚದೆಲ್ಲೆಡೆ ಆಧುನಿಕ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಕಾಣ ಬರುವ ತಳಿ ಗುರುತುಗಳು ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತವೆ.[22] ಆಮೇಲಿನ ದತ್ತಾಂಶಗಳ ಮರುವಿಷ್ಲೇಷಣೆಯು ದತ್ತಾಂಶಗಳ ಸಂಗ್ರಹದಿಂದ ಪಕ್ಷಪಾತವು ಕಂಡುಬಂದಿದೆಯೆಂದು ಇದರಿಂದ ತಪ್ಪಾದ ತೀರ್ಮಾನ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ:[23] ಕೆಲವು ಪ್ರಸಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ’ಪ್ರಾಚೀನ’ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿವೆಯೆಂದು ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಿದರು, ಆದರೆ ನಿಜ ಸಂಗತಿಯೇನೆಂದರೆ ಪರಿಶೋಧಕರು, ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ ನೌಕಾ ಯಾತ್ರಿಕರು ಅಥವಾ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಅಪರಾಧಿಗಳು ನರಭಕ್ಷಕತೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.[24]
ನರಭಕ್ಷಕತೆಯು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬರಗಾಲಪೀಡಿತರಾದ ಜನಗಳಿಗೆ ಕೊನೆಯ ಉಪಾಯವಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ನರಭಕ್ಷಕತೆ ಅನೇಕ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖಿತವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಪದೇ ಪದೇ ಕೆಡುಕಿಗೆ ಹೋಲಿಸಲಾಗಿದೆ ಪಾತ್ರಗಳು ಅಥವಾ ಯಾವುದೋ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ವಿಪರೀತವಾದ ಶಿಕ್ಷೆ. ಇದರ ಉದಾಹರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕೆಳಗಿನವು ಸೇರಿವೆ: ಹ್ಯಾನ್ಸೆಲ್ ಅಂಡ್ ಗ್ರೆಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ಮಾಟಗಾತಿ ಮತ್ತು ಬಾಬ ಯೋಗದ ಸ್ಲೇವಿಕ್ ದಂತಕಥೆ.
ಅನೇಕ ಗ್ರೀಕ್ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ನರಭಕ್ಷಕತೆ ಒಳಗೊಂದಿದೆ, ಹತ್ತಿರದ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಠವಾದ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯಲ್ಲಿ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ತೈಯಸ್ಟೀಸ್, ಟೆರಿಯಸ್ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರೋಮನ್ನರ ಸರ್ವದೇವ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿರುವ ಶನಿಗ್ರಹವಾದ ಕ್ರೊನಸ್ನ ಕಥೆಗಳು. ಟಾಂಟಲಸ್ನ ಕಥೆಯೂ ಇದಕ್ಕೆ ಸಮಾಂನಾಂತರವಾಗಿದೆ. ಈ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳು ಷೇಕ್ಸ್ಪಿಯರ್ನ ಟೈಟಸ್ ಆಂಡ್ರೋನಿಕಸ್ ನಲ್ಲಿಯ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ದೃಶ್ಯಕ್ಕೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಒದಗಿಸಿದವು.
ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ, ನರಭಕ್ಷಕತೆಯನ್ನು ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಯೂಖರಿಸ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸಿದರೆಂಬ (ಕೆಲವು ಸಾಂಕೇರಿಕ ಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ) ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ. ಅನೇಕ ಪ್ರಾಟಿಸ್ಟೆಂಟ್ಗಳು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಯೂಖೆರಿಸ್ಟ್ ಅನ್ನು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕರು ಹೀಗೆ ಬೋಧಸುತ್ತಾರೆ, ಯೂಖೇರಿಸ್ಟ್ರು ವಾಸ್ತವಿಕರು, ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಸತ್ವ ಪರಿವರ್ತನೆಯಿಂದ[33] ಅಥವಾ ಧರ್ಮಕ್ರಿಯೆಯ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಂದ[34].
ಹಿಂದು ಪೌರಾಣಿಕತೆ ದುಷ್ಟ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು "ಅಸುರ" ಅಥವಾ "ರಾಕ್ಷಸ" ಎಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ವಿಪರೀತವಾದ ಹಿಂಸೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಜಾತಿಯವರನ್ನು ಕಬಳಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ದುಷ್ಟ ಅಲೌಕಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿರುತ್ತಾರೆ. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಹಿಂದು "ದುಷ್ಟ ಶಕ್ತಿ"ಗೆ ಸಮಾನವಾದುದು ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಅರಣ್ಯ-ವಾಸದ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದವರಲ್ಲ.
ವೆಂಡಿಗೊ (ವಿಂಡಿಗೊ , ವೀಂಡಿಗೊ , ವಿಂಡಾಗೊ , ವಿಂಡಿಗ , ವಿಟಿಕೊ , ವಿಹ್ಟಿಕೌ ಮತ್ತು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಭಿನ್ನಗಳೂ ಕೂಡ ಇವೆ) ಎಂಬ ಜಂತುವು ಆಲ್ಗಾಂಕಿಯನ್ ಜನರ ಪೌರಾಣಿಕದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಹಾನಿಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡುವ ನರಭಕ್ಷಣೆಯ ಮನೋಭಾವದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಳ್ಳಬಹುದು ಅಥವಾ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಹೊಂದಿದವನಾಗಿರಬಹುದು. ನರಭಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದವರು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದ್ದರು[35], ಮತ್ತು ದಂತಕಥೆಗಳು ಈ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ನಿಷೇಧವನ್ನು ಬಲಗೊಳಿಸಿವೆ. ಒಜಿಬ್ವೆ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪದದ ಮೂಲ[36]) ವಿಂಡಿಗೂ , ಆಲ್ಗಾಂಕಿನ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಡಿಗೊ , ಮತ್ತು ಕ್ರೀ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಹಿಟಿಕೌ ; ಪ್ರೋಟೊ-ಆಲ್ಗಾಂಕಿನ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ *ವಿ.ಎನ್ಟೆಕೊ.ವಾ , ಎಂದೂ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬಹುಶಃ "ಗೂಬೆ" (ಔಲ್) ಎಂಬ ಮೂಲವಾದ ಅರ್ಥವಿರಬಹುದು.[37]
Expression error: Unexpected < operator. ದೃಢಪಡಿಸದ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ವರದಿಗಳು ಅಸಮಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನಿಕೃಷ್ಟವಾದ, ಭಯಗೊಂಡ ಅಥವಾ ಅಲ್ಪ ತಿಳಿದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ನಡುವೆ ನರಭಕ್ಷಕತೆ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಗ್ರೀಕ್ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ವರದಿಗಳು, (ಅನೇಕವೇಳೆ ಆಂಥ್ರೊಪೊಫೇಜಿ ಎಂದು ಇಂಥ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ) ದೂರದ ಹೆಲ್ಲೆನಿಕ್ರಲ್ಲದ ಅನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು, ಅಥವಾ ಗ್ರೀಕ್ ಪೌರಾಣಿಕತೆಯಿಂದ "ಆದಿಯುಗ"ದ ಚ್ಥೊನಿಕ್ ಪ್ರಪಂಚದ ಒಲಂಪಿಯನ್ನರ ದೇವರ ಬರುವ ಮೊದಲು ಹೊರಗಟ್ಟಿದರು: ಮಾನವ ಬಲಿದಾನವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕೃತವಾದ ನರಭಕ್ಷಕ ಹಬ್ಬದೂಟವನ್ನು ಒಲಂಪಿಯನ್ನರಿಗಾಗಿ ಟಾಂಟಲಸ್ ಮಗ ಪೆಲಾಪ್ಸ್ ತಯಾರಿಸಿದನು. ಎಲ್ಲಾ ದಕ್ಷಿಣ ಸಮುದ್ರ ದ್ವೀಪಗಳವರು ಶತ್ರುಗಳ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ನರಭಕ್ಷಕರು. 1820ರಲ್ಲಿ ವೇಲ್ಶಿಪ್ ಎಸ್ಸೆಕ್ಸ್ ಯಾವಾಗ ಒಂದು ತಿಮಿಂಗಿಲಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದು, ಮುಳುಗಿತೋ, ಅದರ ನೌಕಾಧಿಪತಿಯು 1400 ಮೈಲಿ ಗಾಳಿ ಬೀಸುವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಕೀಸಸ್ಗೆ ಹೋಗುವ ಬದಲು 3000 ಮೈಲಿಗಳಷ್ಟು ದೂರದ ಗಾಳಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ಚಿಲೆಗೆ ಹಾಯಿಸಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು, ಏಕೆಂದರೆ ಮಾರ್ಕೀಸನ್ನರು ನರಭಕ್ಷಕರೆಂದು ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು. ವಿಡಂಬನೆಯೆಂದರೆ, ನೌಕಾಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಬದುಕುಳಿದ ಅನೇಕರಲ್ಲಿ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯನ್ನು ಬದುಕಲು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು.
ಆದಾಗ್ಯೂ, ಹರ್ಮನ್ ಮೆಲ್ವಿಲ್ರವರು ಮಾರ್ಕೀಸನ್ನ ಟೈಪೀಗಳ (ಟೈಪಿ) ಜೊತೆ ಸುಖವಾಗಿ ಬದುಕಿದ್ದರು, ಈ ಬುಡಕಟ್ಟಿನವರು ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಅತ್ಯಂತ ಅನೈತಿಕ ನರಭಕ್ಷಕ ಪಂಗಡಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿದ್ದರೆಂದು ವದಂತಿಯಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಇವರು ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಪುರಾವೆಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯ ಕಾದಂಬರಿಯಾದ ಟೈಪೀ ಯಲ್ಲಿ, ಕುಗ್ಗಿದ ತಲೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದುದನ್ನು ಮತ್ತು ವಿವಾದ ನಂತರ ಬುಡಕಟ್ಟಿನ ನಾಯಕರು ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿ ನೆರೆಹೊರೆಯ ಬುಡಕಟ್ಟಿನ ಯೋಧರ ಶವಗಳನ್ನು ತಿಂದುಹಾಪಿದರೆಂಬ ಬಲಿಷ್ಠವಾದ ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆಂದು ವರದಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ವಿಲ್ಲಿಯಮ್ ಎರೆನ್ಸ್, ದಿ ಮ್ಯಾನ್-ಈಟಿಂಗ್ ಮಿತ್: ಆಂಥ್ರೊಪೊಲಜಿ ಅಂಡ್ ಆಂಥ್ರೊಪೊಫಜಿ ಯ ಲೇಖಕರು,[38] ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ವರದಿಗಳ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಗುಂಪಿನವರು ಇನ್ನೊಂದು ಗುಂಪಿನವರು ನರಭಕ್ಷಕರೆಂದು ವಿವರಣೆ ಕೊಡುವುದನ್ನು ಸಮಂಜಸ ಮತ್ತು ಪ್ರದರ್ಶನ ಸಾಧ್ಯ ಸಿಧ್ಧಾಂತವು ಮತ್ತು ಆಲಂಕಾರಿಕ ಸಾಧನವಾಗಿ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮೇಲ್ಮೆ ಸಾಧಿಸಿಲು ಗ್ರಸಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ವಿವಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅನ್ವೇಷಕರು, ಮತಪ್ರಚಾರಕರು, ಮತ್ತು ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಹೇಳಿದ ಅನೇಕ "ಅತಿಶ್ರೇಷ್ಠ"ವಾದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಕ ನರಭಕ್ಷಕತೆ ಘಟನೆಗಳ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಮೇಲೆ ಎರೆನ್ಸ್ರವರು ತಮ್ಮ ಮಹಾಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಕಂಡುಹಿಡಿದುದರಲ್ಲಿ, ಅನೇಕವುಗಳು ಅತಿಯಾದ ಜನಾಂಗಭೇದವಾಗಿದ್ದವು, ರುಜುವಾತು ಮಾಡದಂಥವುಗಳು, ಅಥವ ಎರಡನೆಯ ಅಥವ ಮೂರನೆಯ ಪುರಾವೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಬರಹಗಳನ್ನು ಜಾಲಾಡುವಾಗ, ಅವರಿಗೆ ಒಂದೂ ನಂಬಲಾರ್ಹ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಸಾಖಿಗಳು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು, ಹೀಗೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ, ಬುಡಕಟ್ಟರಿಮೆಯ ಚೊಕ್ಕಮುದ್ರೆಯೇ ವಿವರಣೆಯ ಮೊದಲಿನ ವೀಕ್ಷಣಾಭ್ಯಾಸ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೀಗೆ ಮುಗಿಸಿದರು, ನರಭಕ್ಷಕತೆಯು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಇತಿಹಾಸಪೂರ್ವದ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಮೇಲೆ ಆಧರಿಸದೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿ-ನಿರ್ಧಾರಿತ ಪೂರ್ವಭಾವಿಯಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿದ, ಅನೇಕವೇಳೆ ಮರಳು ಮಾಡುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರೇಪಣೆ ಪಡೆದು ಬಹಳ ಬೇಗ ಪಂಗಡಗಳ ಮೇಲೆ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟಲು ಮುಂದಾದರು. ಈ ಕುರಿತು ಅವನು ಹೀಗೆ ಬರೆದ:
Anthropologists have made no serious attempt to disabuse the public of the widespread notion of the ubiquity of anthropophagists. ... in the deft hands and fertile imaginations of anthropologists, former or contemporary anthropophagists have multiplied with the advance of civilization and fieldwork in formerly unstudied culture areas. ...The existence of man-eating peoples just beyond the pale of civilization is a common ethnographic suggestion.[39]
ಎರೆನ್ಸ್ ಅವರ ಅನ್ವೇಷಣೆಗಳು ವಿವಾದಾಸ್ಪದವಾಗಿವೆ, ಮತ್ತು ವಸಾಹತುಗಾರರ ನಂತರದ ವಿಷ್ಲೇಷಣೆಯ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.[40] ಅವರ ವಿವಾದಗಳು ಹಲವುವೇಳೆ ಹೀಗೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದವು "ನರಭಕ್ಷಕರು ಇಲ್ಲ ಮತ್ತು ಯಾವತ್ತೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ",[ಸೂಕ್ತ ಉಲ್ಲೇಖನ ಬೇಕು] ಪುಸ್ತಕದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಪ್ರತಿಫಲಿತ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ, ಪುಸ್ತಕವು ಯುಗದ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಬರಹಗಳನ್ನು ಕಠಿಣವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶೋಧಿಸಿ ದಾರೆ ತೋರಿಸಿದೆ. ಎರೆನ್ಸ್ರವರ ಆನಂತರದ ಪ್ರವೇಶದಿಂದ, ಕೆಲವು ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾದವು, ಉಳಿದವು ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿಯುತವಾದವು.
ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ, ಮೈಕೆಲ್ ಡಿ ಮಾಂಟೇನ್ರವರ ಪ್ರಬಂಧ "ನರಭಕ್ಷಕರ"ವು ಯೂರೋಪಿಯನ್ನರ ನಾಗರೀಕತೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಬಹು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಮುಖ್ಯಾಂಶಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದರು. ಮಾಂಟೇನ್ ಅವರು ಹೀಗೆ ಬರೆದರು, "ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ಯಾವುದು ರೂಢಿಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅದಕ್ಕೆ ’ಅಸಂಸ್ಕೃತ ವರ್ತನೆ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ." ಆ ರೀತಿಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವಾದ ಸ್ವದೇಶೀ ಸಮಾಜವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿ, ಮಾಂಟೇನ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಬಂಧಗಳನ್ನು ಓದುವ ಓದುಗರಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡಿಸಲು ಆಶಿಸಿದ್ದರೆಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಆಧುನಿಕ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವಿವಿಧ ಪಂಗಡಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಆಚರಣೆಯಾಗಿದೆ.[41] ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಯೂರೋಪ್ ಅಲ್ಲಿರುವ ಮನುಷ್ಯರು ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ,[42][43] ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೇರಿಕ,[44] ಉತ್ತರ ಅಮೇರಿಕದಲ್ಲಿರುವ ಇರೋಕ್ವಿಯೆನ್ ಜನಗಳ ನಡುವೆ, ಇಂಡಿಯ,[45] ಕ್ಯಾಲಿಫೊರ್ನಿಯ,[46] ನ್ಯೂಝಿಲ್ಯಾಂಡ್,[47] ಸೊಲೊಮನ್ ದ್ವೀಪಗಳು,[48] ಪಶ್ಚಿಮ ಆಫ್ರಿಕ ಭಾಗಗಳು,[8] ಮತ್ತು ಮಧ್ಯ ಆಫ್ರಿಕ,[8] ಪೊಲಿನೇಶಿಯದ ಕೆಲವು ದ್ವೀಪಗಳು,[8] ನ್ಯೂ ಗಿನ್ನೀ,[49] ಸುಮಾತ್ರ,[8] ಮತ್ತು ಫಿಜಿ,[50] ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಉತ್ತರ ಅಮೇರಿಕದ ಅನಸಾಜ಼ಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಚಾಕೊ ಕಾನ್ಯನ್ ಅವಶೇಷದಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬಂದಿವೆ.[51][52]
ಕೆಲವು ಮಾನವ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು, ಟಿಮ್ ವೈಟ್ ಅಂಥವರು, ಅಪ್ಪರ್ ಪೇಲಿಯೋಲಿಥಿಕ್ ಸಮಯದ ಮುಂಚೆಯೇ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯು ಮಾನವ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿಯಾಂಡರ್ಥಲ್ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಲೋಯರ್/ಮಿಡಲ್ ಪೇಲಿಯೋಲಿಥಿಕ್ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಬಹು ಪ್ರಮಾಣದ "ಕಸಾಯಿಯಾದ ಮನುಷ್ಯರ" ಮೂಳೆಗಳು ದೊರೆತಿರುವುದರ ಮೇಲೆ ಈ ಸಿಧ್ಧಾಂತವು ಆಧಾರವಾಗಿದೆ.[53] ಆಹಾರದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಲೋಯರ್ ಮತ್ತು ಮಿಡಲ್ ಪೇಲಿಯೋಲಿಥಿಕ್ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯು ಕಂಡುಬಂದಿರಬಹುದು.[54] ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹೇಳಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಮೂಲನಿವಾಸಿ ಬುಡಕಟ್ಟಿನವರು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನರಭಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದರು, ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಮಡಿದ ಜನಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ವಿಫಲರಾಗಿತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ ತಿನ್ನುವ ಗಂಡಸರು ಹೋರಾಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವುಳ್ಳವರು ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಸಾವನ್ನು ಕಂಡರು. "...ಅನುಕಂಪದಿಂದ ಮತ್ತು ಶರೀರವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ - ಅವರು ತಿಳಿದಿದ್ದರು ಅವನು - ’ಅವನು ದುರ್ಗಂಧ ಹೊಡೆಯುದಿಲ್ಲವೆಂದು!’ "[55]
ಮುಂಚಿನ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯನ್ನು ಅನೇಕ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಮರಿಯ (2 ರಾಜರು 6:25–30) ಮುತ್ತಿಗೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಬೈಬಲ್ನಲ್ಲಿ ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ಇಬ್ಬರು ಹೆಂಗಸರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು; ಮೊದಲನೇ ತಾಯಿಯು ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಬೇಯಿಸಿದಳು, ಎರಡನೇ ತಾಯಿಯು ಅದನ್ನು ತಿಂದಳು ಆದರೆ ಅದನ್ನೇ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಬೇಯಿಸುವುದಕ್ಕೆ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದಳು. 70 ಎ.ಡಿ. ಯಲ್ಲಿ ರೋಮ್ನವರಿಂದ ಜೆರುಸಲೇಮ್ ಆಕ್ರಮಣಗೊಂಡಾಗ ಇದನ್ನೇ ಹೋಲುವ ಕಥೆಯನ್ನು ಫ್ಲೇವಿಯಸ್ ಜೋಸೆಫಸ್ ವರದಿಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ದಶಕ ಬಿ.ಸಿ.ಯಲ್ಲಿ ರೋಮನ್ನರಿಂದ ನುಮಾಂಟಿಯದ ಆಕ್ರಮಣವಾದಾಗ ಇದರ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು ನರಭಕ್ಷಕತೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳಿಂದ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ನೈಲ್ ನದಿಯು ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳ (1073-1064 ಬಿ.ಸಿ) ಕಾಲ ಪ್ರವಾಹವಾಗಲು ವೈಫಲ್ಯಗೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಈಜಿಪ್ಟ್ ಬರಗಾಲಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಯಿತು, ಆಗ ನಡೆದ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ದಾಖವಾಗಿದೆ.
ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ನರಭಕ್ಷಕತೆ ವರದಿಗಳನ್ನು ಹಲವುಬಾರಿ ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಕೇಳಿದ ಕಲ್ಪಿತ ಕಥೆಗಳಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ವಿವಿಧ ಮಟ್ಟಗಳ ನಿಖರತೆಗಳಲ್ಲಿ. ಸೆಂಟ್. ಜೆರೋಮ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪತ್ರ ಎಗೇನ್ಸ್ಟ್ ಜೋವಿನಿಯಾನಸ್ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಅವರ ಪರಂಪರೆಯ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಹೇಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಆಮೇಲೆ ಅನೇಕ ಮಂದಿಯ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿಂದ ಒಂದು ಪಟ್ಟಿಯನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಾನೆ. ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಅವರು ಏನು ಕೇಳಿದ್ದಾರೋ ಅದನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ, ಅವೆಂದರೆ, ಅಟ್ಟಿಕೋಟಿ ಮನುಷ್ಯರ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿಂದ ಮತ್ತು ಮಸ್ಸಗೆಟೆ ಮತ್ತು ಡರ್ಬಿಸಸ್ (ಇಂಡಿಯಾದ ಗಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಜನಗಳು) ವಯಸ್ಸಾದ ಜನರನ್ನು ಕೊಂದು, ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ. (---ಟಿಬರೆನಿಗಳು ತಾವು ಪ್ರೀತಿಸಿರುವವರು ವೃಧ್ಧರಾದಾಗ ಅವರನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು---).; ಇದು ಸೆಂಟ್. ಜೆರೋಮ್ರವರು ವದಂತಿಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಬರೆದಿರುತ್ತಾರೆಂಬ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ.[56]
ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನರಭಕ್ಷಕತೆ ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು ಸಂಶೋಧಕರು ಕಂಡು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ. 2001ರಲ್ಲಿ, ಬ್ರಿಸ್ಟಲ್ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಕ್ತನ ವಿಮರ್ಶಕರು ಗ್ಲೋಸೆಸ್ಟರ್ಶೈರ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕಬ್ಬಿಣ ಯುಗದ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.[57] ಗ್ರೇಟ್ ಬ್ರಿಟನ್ನಲ್ಲಿ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯು ಇತ್ತೀಚಿನ ೨೦೦೦ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೂ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿತ್ತು.[58] ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ, ಎಮಿಲ್ ಕಾರ್ಟಾಸ್ ಮತ್ತು ಡಾ. ಬ್ರೂನೊ ಬರ್ನ್ಹಾರ್ಡ್ ಅವರುಗಳು 1,891 ನರಭಕ್ಷಕತೆ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಹಾನ್ನೆ (1000 - 700 ಬಿ.ಸಿ) ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಿದ್ದಾರೆ.[59]
7ನೇ ಶತಕದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮುಸ್ಲಿಮ್-ಖೂರೇಸ್ ಯುಧ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ವರದಿಯಾಗಿವೆ. 625ರಲ್ಲಿ ಉಹುದ್ ಯುಧ್ಧದ ನಂತರ, ಹಂಜಾ ಇಬ್ನ್ ಅಬ್ದು ಐ-ಮುತ್ತಾಲಿಬ್ನನ್ನು ಕೊಂದಾದ ಮೇಲೆ, ಅವನ ಪಿತ್ತಜನಕಾಂಗವನ್ನು ಹಿಂದ್ ಬಿಂಟ್ ಉತ್ಬಾ, ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯಾದ ಅಬು ಸುಫ್ಯಾನ್ ಇಬ್ನ್ ಹರ್ಬ್ (ಖುರೇಸ್ ಸೈನ್ಯದ ಮುಖಂಡರೊಲ್ಲಬ್ಬರಾದ) ಅವರು ತಿಂದರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.[60] ಅವಳು ನಂತರ ಇಸ್ಲಾಮ್ಗೆ ಮತಾಂತರಗೊಂಡರೂ, ಮತ್ತು ಮುಅವಿಯಾನ I ತಾಯಿಯಾನ ತಾಯಿಯಾಗಿದ್ದರು, ಇವರು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಉಮಯ್ಯಾದ್ ಕಾಲಿಫಟೆಯ ನಿರ್ಮಾಪಕರಾಗಿದ್ದರು, ಮುಅವಿಯಾರವರು ಆಮೇಲಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಪನಿಂದೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾರದ ನಾಯಕರಾದರು ಮತ್ತು ನರಭಕ್ಷಕರ ಮಗನಾದರು.
ಮೊದಲನೇ ಧರ್ಮಯುಧ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ವರದಿಗಳು ದಾಖಲಾಗಿವೆ, ಮರ್ರಾತ್ ಅಲ್-ನುಮಾನ್ನ ಆಕ್ರಮಣದ ನಂತರ ಚಳುವಳಿಗಾರರು ಎದುರಾಳಿಗಳ ಮೃತ ದೇಹಗಳನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡರು. ಚಳುವಳಿಗಾರರು ಅಂಥಹ ಪರಸಂಗಗಳನ್ನು ಮಾನಸಿಕ ಕದನದ ಅಂಶವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಜೆರೂಸಲೆಮ್ಗೆ ಮಾಡಿದ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಮಿನ್ ಮಾಲೋಫ್ ಅವರು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮದ ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ಈ ಉಲ್ಲೇಖಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಿ ಹಾಕಿ ಬಿಡುವ ಯತ್ನಗಳು. ಹಂಗರಿ (ಪವಿತ್ರ ನಾಡನ್ನು ತಲುಪಲು ಇದರ ಮೂಲಕ ಚಳುವಳಿಗಾರ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದರು) ನಿವಾಸಿಗಳೂ ನರಭಕ್ಷಕರು ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ, ಆದಾಗ್ಯೂ ಇದು ಬಹುಶಃ ಸುಳ್ಳು, 10ನೇ ಶತಕದಲ್ಲಿ ಹಂಗರಿಯನ್ನರು ಆಗತಾನೆ ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆಯಿಂದ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರಾಗಿ ಮತಾಂತರಗೊಂಡಿದ್ದರು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಹಂಗೇರಿಯನ್ನ ಫ್ರೆಂಚ್ ಪದ, ಹೊಂಗ್ರೆ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪದ ಓಗರ್ನ ಮೂಲವಿರಬಹುದು .' [61][[ಯೂರೋಪ್ನ 1315–1317 ರಲ್ಲಿ ಅಸಾಧಾರಣ ಬರಗಾಲದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಸಾಯುತ್ತಿರುವ ಜನಗಳ ನಡುವೆ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಅನೇಕ ವರದಿಗಳಿದ್ದವು.]] ಉತ್ತರ ಅಮೇರಿಕದಲ್ಲಿ, ಯೂರೋಪನಲ್ಲಿ ಆದಂತೆ, ಬರಗಾಲದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಆಶ್ರಯದಂತೆ ನರಭಕ್ಷಕತೆಗೆ ಮೊರೆಹೋದ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಿವೆ.[62]
ಆಫ್ರಿಕಾದ ರಾಜನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಜನರು ನರಭಕ್ಷಕರೆಂದು ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಅನ್ವೇಷಕ ಇಬ್ನ್ ಬಟುಟ್ಟ ಅವರಿಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರೆಂದು ವರದಿ ಮಾಡಿದರು (ರಾಜನು ತನ್ನ ಅತಿಥಿಯಾದ ಇಬ್ನ್ ಬಟುಟ್ಟ ಅವರನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಲು ಮಾಡಿರುವ ಕುಚೇಷ್ಠೆಯಿರಬಹುದು).
ಬಹಳ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಯೂರೋಪ್ನಲ್ಲಿ, ಅಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ರೀತಿಯು ಕಂಡುಬಂದಿತು, ಅದೇನೆಂದರೆ, ಡಾಂಬರುಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಸಾವಿರಾರು ಈಜಿಪ್ಟ್ನ ರಕ್ಷಿತ ಶವಗಳನ್ನು ಅಗೆದು ತೆಗೆದಿಡಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಔಷಧವೆಂದು ಮಾರಲಾಯಿತು.[63] ಈ ಆಚರಣೆಯ 16ನೇ ಶತಕದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರವು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವೃಧ್ಧಿಗೊಂಡಿತು. ಇಂಥಹ "ಗೀಳು" ಮುಗಿಯಿತು ಏಕೆಂದರೆ ರಕ್ಷಿತ ಶವಗಳು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೊಂದ ಜೀತದಾಳುಗಳದ್ದೆಂದು ತಿಳಿದು ಬಂದಿತು. ಎರಡು ಶತಕಗಳ ಹಿಂದೆ, ರಕ್ಷಿತ ಶವಗಳು ರಕ್ತಸ್ರಾವ ವಿರುಧ್ಧ ಔಷದೀಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆಯೆಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಔಷದೀಯಗಳೆಂದು ಪುಡಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು (ರಕ್ಷಿತ ಮಾನವ ಶವದ ಮಿಶ್ರಣ ನೋಡಿ).[64]
ಚೈನಾವನ್ನು ಯಾವಾಗ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದರೋ, ಆಗ ಶತ್ರುವನ್ನು ನರಭಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಉಲ್ಲೇಖವೂ ಸಾಂಗ್ ಡೈನಾಸ್ಟಿಯ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿದೆ, ಆದರೂ ನರಭಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಪ್ರಾಯಷಃ ಕಾವ್ಯದ ಒಂದು ಸಂಕೇತ, ಶತ್ರುವಿನ ವಿರುಧ್ಧ ಇರುವ ಹಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದು (ಮನ್ ಜಿಯಾಂಗ್ ಹಾಂಗ್ ಅನ್ನು ನೋಡಿ).
ಕೆಲವು ಮೆಸೋಮೆರಿಕನ್ ಜನಗಳು ಮಾನವ ಬಲಿದಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆಂಬುದು ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಸಮ್ಮತವಾಗಿದೆ, ಕೊಲಂಬಿಯ-ಪೂರ್ವದ ಅಮೇರಿಕದಲ್ಲಿ ನರಭಕ್ಷಕತೆ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿತ್ತೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಪಂಡಿತರ ಒಮ್ಮತದ ಕೊರತೆಯಿದೆ. ಒಂದು ವೈಪರೀತ್ಯದಂತೆ, ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಮಾರ್ವಿನ್ ಹ್ಯಾರಿಸ್, ಅವರು ಬರೆದ ಕ್ಯಾನ್ನಿಬಾಲ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಕಿಂಗ್ಸ್ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ, ಬಲಿಯ ಮಾಂಸವು ಸಿರಿವಂತನ ಪಥ್ಯದ ಅಂಶ ಪುರಸ್ಕಾರದಂತೆ ಎಂದು ಸಲಹೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಆಝ್ಟೆಕ್ ಪಥ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಸಾರಜನಕ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳ ಕೊರತೆಯಿದ್ದುದರಿಂದ. ಅನೇಕ ಕೊಲಂಬಿಯನ್-ಪೂರ್ವದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ತಜ್ಞರು ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಕ್ರಿಯಾವಿಧಿಯು ಮಾನವ ಬಲಿದಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿತ್ತೆಂದು ನಂಬಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಅವರುಗಳು ಮನುಷ್ಯನ ಮಾಂಸವು ಆಝ್ಟೆಕ್ ಪಥ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವವುಳ್ಳದ್ದಾಗಿತ್ತೆನ್ನುವ ಹ್ಯಾರಿಸ್ನ ಮಹಾಪ್ರಬಂಧಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ.[65][66][67] ಇತರರು ನರಭಕ್ಷಕತೆಯು ಕದನದಲ್ಲಿ ರಕ್ತದ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಭಾಗ ಎಂದು ಊಹೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.[68]
ಯುರೋಪಿಯನ್ ಅನ್ವೇಶಕರು ಮತ್ತು ವಸಾಹತುಗಾರರು ತಾವು ಭೇಟಿಯಾದ ಅನೇಕ ಸ್ಥಳೀಯ ಜನರ ನರಭಕ್ಷಕತೆ ಆಚರಣೆಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಮನೆಗೆ ತಂದರು. ಭಿಕ್ಷು ಡೀಗೊ ಡಿ ಲಾಂಡ ಯೂಕಟಾನ್ ನಿದರ್ಶನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವರದಿ ಮಾಡಿದನು, ಯೂಕಟಾನ್ ಬಿಫೋರ್ ಅಂಡ್ ಆಫ್ಟರ್ ದಿ ಕಾಂಕ್ವೆಸ್ಟ್ , ರಿಲೇಶನ್ ಡಿ ಲಾಸ್ ಕೊಸಾಸ್ ಡಿ ಯೂಕಟಾನ್ ನಿಂದ ಭಾಷಾಂತರಗೊಳಿಸಿದ್ದು, 1566 (ನ್ಯೂ ಯಾರ್ಕ್: ಡೊವರ್ ಪ್ರಕಾಶನ, 1978: 4), ಕೊಲಂಬಿಯಾದ ಪಪಾಯಾನ್ದಲ್ಲಿರುವ ಪರ್ಕಾಸ್ ಅವರೂ ಕೂಡ ಇದೇ ರೀತಿಯ ವರದಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಪಾಲಿನೇಶಿಯದ ಮಾರ್ಕಿಸಸ್ ದ್ವೀಪಗಳಿಂದ, ಅಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಮಾಂಸವನ್ನು ಉದ್ದದ ಹಂದಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು (ಅಲನ್ನ ಕಿಂಗ್, ಇಡಿ., ರಾಬರ್ಟ್ ಲೂಯಿ ಸ್ಟೀವನ್ಸನ್ ಇನ್ ದಿ ಸೌತ್ ಸೀಸ್ , ಲಂಡನ್: ಲ್ಯೂಝಾಕ್ ಪಾರಗಾನ್ ಹೌಸ್, 1987: 45–50). ಬ್ರೆಝಿಲ್ನಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳೀಯರ ಸರ್ಜೈಪ್ ನಾಯಕತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ, "ಅವರು ಸಿಕ್ಕಾಗ ಮನುಷ್ಯರ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯ ಗರ್ಭಪಾತವಾದಾಗ ಅದನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ತಿನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಸಮಯ ಮೀರಿಹೋದಲ್ಲಿ, ಅವಳು ತನ್ನ ನಾಭಿಯ ದಾರವನ್ನು ಚಿಪ್ಪಿನಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಅಂಡಧಾರಕದ ಜೊತೆ ಬೇಯಿಸಿ, ಎರಡನ್ನೂ ತಿನ್ನುತ್ತಾಳೆ.'"[69][69]
ಟೆಕ್ಸಾಸ್ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದವರ ನಡುವೆಯ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯನ್ನು ಹಲವುಬಾರಿ ಕರಂಕವ ಮತ್ತು ಟೊಂಕವ ಅವರಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ವರದಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ.[70][71] ನರಭಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದರೂ, ಉಗ್ರರಾದ ಟೊಂಕವಗಳು ಬಿಳಿ ಟೆಕ್ಸಾಸ್ ವಸತಿದಾರರ ಜೊತೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿದ್ದರು, ಅವರಿಗೆ ಅವರ ಶತ್ರುಗಳ ವಿರುಧ್ಧ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.[72] ಉತ್ತರ ಅಮೇರಿಕದ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದ ನಡುವೆ ಕೆಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಿದ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯನ್ನು ಮಾಂಟಾಗ್ನಾಯಿಸ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಬುಡಕಟ್ಟಿನವರಾದ ಮೈನ್, ಅಲ್ಗಾಂಕಿನ್, ಆರ್ಮೊಖಿಕಿಸ್, ಐರೋಖಿಸ್, ಮತ್ತು ಮಿಕ್ಮಾಕ್; ಪಶ್ಚಿಮದಿಂದ ದೂರದ ಆಸ್ಸಿನಿಬೊಯಿನ್, ಕ್ರೀ, ಫಾಕ್ಸಸ್, ಚಿಪ್ಪೆವ, ಮಯಾಮಿ, ಒಟ್ಟಾವ, ಕಿಕಪೂ, ಇಲ್ಲಿನೊಯ್, ಸಿಯೊಕ್ಸ್, ಮತ್ತು ವಿನ್ನೆಬಾಗೊ; ಜನರು ದಿಣ್ಣೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರು ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಫ್ಲೋರಿಡ, ಮತ್ತು ಟೊಂಕವ, ಅಟ್ಟಕಾಪ, ಕರಂಕವ, ಕಾಡ್ಡೊ, ಮತ್ತು ಕೊಮಾಂಖ್ (?); ವಾಯುವ್ಯ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ, ಖಂಡದ ಭಾಗಗಳಾದ, ತ್ಲಿಂಗ್ಚಾಡಿನೆ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಅಥಾಪಸ್ಕಾನ್ ಬುಡಕಟ್ಟಿನವರು, ಟ್ಲಿನ್ಗಿಟ್, ಹೀಲ್ಟ್ಸುಕ್, ಕ್ವಾಕಿಟಿಲ್, ಸಿಮ್ಶಿಯನ್, ನೂಟ್ಕ, ಸಿಕ್ಸಿಕ, ಕೆಲವು ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯ ಬುಡಕಟ್ಟಿನವರು, ಮತ್ತು ಉಟೆ. ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಅಭ್ಯಾಸವು ಹೋಪಿಗಳ ನಡುವೆ ಮತ್ತು ನ್ಯೂ ಮೆಕ್ಸಿಕೊ ಮತ್ತು ಅರಿಝೋನ ಬುಡಕಟ್ಟಿನವರ ನಡುವೆ ಈ ಪಧ್ಧತಿಗಳ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಮೋಹಾಕ್, ಮತ್ತು ಅಟ್ಟಕಾಪ, ಟೊಂಕವ, ಮತ್ತು ಟೆಕ್ಸಾಸ್ನ ಇತರೆ ಬುಡಕಟ್ಟಿನವರು ತಮ್ಮ ನೆರೆಹೊರೆಯವರಿಗೆ "ನರ-ಭಕ್ಷಕ" ಎಂದು ಪರಿಚಿತರಾಗಿದ್ದರು.[73]
ಸ್ಥಳೀಯ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ಕಥೆಗಳಂತೆ, ಈ ಕಥೆಗಳನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬಹಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಾರೆ, ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಆಪಾದನೆಯನ್ನು ಹಲವು ವೇಳೆ "ಅನಾಗರೀಕ"ರನ್ನು ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಥವಾ ಸರ್ವನಾಶಮಾಡುವುದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೂ, ಅನೇಕ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ದಾಖಲಾಗಿರುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು ವಾಡಿಕೆಯಿಂದ ಮೃತರನ್ನು ತಿನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಅವರಲ್ಲಿ ನ್ಯೂಝಿಲ್ಯಾಂಡ್ನ ಮಾಒರಿಗಳೂ ಒಬ್ಬರು. 1809ರ ಒಂದು ಕುಖ್ಯಾತ ಘಟನೆಯೆಂದರೆ, ನಾರ್ತ್ಲ್ಯಾಂಡ್ನಲ್ಲಿರುವ ವಾಂಗರೋವ ಪರ್ಯಾಯದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಬಾಯ್ಡ್ ನೌಕೆಯ 66 ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಮತ್ತು ಸಿಬ್ಬಂದಿಗಳು ಮಡಿದರು ಮತ್ತು ಮಾಒರಿ ಅವರಿಂದ ತಿನ್ನಲ್ಪಟ್ಟರು. (ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ: ಬಾಯ್ಡ್ ಸಾಮೂಹಿಕ ಹತ್ಯೆ ) ಆಗಲೇ ಮಾಒರಿ ಕದನಗಳಲ್ಲಿ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯು ನಿಯತವಾಗಿ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿತ್ತು.[74] ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ, ಜುಲೈ 11, 1821 ರಲ್ಲಿ, ನ್ಗಪುಹಿ ಬುಡಕಟ್ಟಿನ ಬಂದ ಹೋರಾಟಗಾರರು 2,000 ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕೊಂದರು ಮತ್ತು ಯುಧ್ಧರಂಗದಲ್ಲೇ ಉಳಿದರು "ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಶತ್ರುಗಳು ಕೊಳೆತ ಶವಗಳ ದುರ್ಗಂಧದಿಂದ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಪರಾಭವಗೊಂಡವರನ್ನು ತಿಂದು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು".[75] 1868–69ರಲ್ಲಿ ನ್ಯೂ ಜ಼ೀಲಾಂಡ್ನ ಉತ್ತರ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಮಾಒರಿ ಸೈನಿಕರು ನ್ಯೂ ಜ಼ೀಲಾಂಡ್ನ್ ಸರ್ಕಾರದ ಜೊತೆ ಟಿಟೊಕೊವರು ಯುಧ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಇವರು ಪೈ ಮರೈರ್ ಧರ್ಮದ ಮೂಲಸ್ವರೂಪದ ಹೌಹೌ ಚಳುವಳಿ ಭಾಗವಾಗಿ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಪುರಾತನ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪುನಶ್ಚೇತನಗೊಳಿಸಿದರು.[76]
ಪೆಸಿಫಿಕ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲವು ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು ನರಭಕ್ಷಕತೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮಾಡಲು ಅನುಮತಿಸಿದ್ದರು. ಪಾಲಿನೇಶಿಯದ ಮಾರ್ಕೀಸಸ್ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿನ ದಟ್ಟವಾದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು ಇಕ್ಕಟ್ಟಾದ ಕಣಿವೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಡೆಯಿದ್ದರು, ಇವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವಿರೋಧಿ ಬುಡಕಟ್ಟಿನವರೂ ಇದ್ದರು, ಅವರು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೆಲನೇಶಿಯದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ನರಭಕ್ಷಕತೆಯನ್ನು ಆದಾಗ್ಯೂ ೨೦ನೇ ಶತಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ವಿವಿಧ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ - ಪ್ರತೀಕಾರಕ್ಕಾಗಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಅವಮಾನಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಅಥವಾ ಮೃತ ಮನುಷ್ಯರ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ.[77] ಫಿಜಿಯಲ್ಲಿ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರ ನಾಯಕನೊಬ್ಬ 872 ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ತಿಂದಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದ್ದಾನೆ.[78] ಉಗ್ರ ಸ್ವಭಾವದ ನರಭಕ್ಷಕರ ಜೀವನ ವಿಧಾನ ಯುರೋಪಿಯನ್ ನಾವಿಕರನ್ನು ಫಿಜಿ ನೀರಿನ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುವಲ್ಲಿ ತಡೆಯಿತು, ಇದರಿಂದ ಫಿಜಿಗೆ ನರಭಕ್ಷಕ ದ್ವೀಪ ಎಂಬ ಹೆಸರಾಯಿತು.
ಈ ಕಾಲಾವಧಿಯ ಸಮಯವು ಅನ್ವೇಶಕರು ಮತ್ತು ನೌಕಾ ಯಾತ್ರಕರಿಂದ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯನ್ನು ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ಆಶ್ರಯಿಸಿರುವ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಫ್ರೆಂಚ್ ನೌಕೆಯಾದ ಮೆಡುಸ 1816ರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಬದುಕುಳಿದವರು ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ತೆಪ್ಪದಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪಿ ಅಲೆದು ನರಭಕ್ಷಕತೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು, ರಾಫ್ಟ್ ಆಫ್ ದಿ ಮೆಡುಸ ಎಂಬ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಿ ಥಿಯೊಡೋರ್ ಗೆರಿಕಾಲ್ಟ್ರವರು ಇವರ ಈ ದುರ್ದೆಸೆಯನ್ನು ಪ್ರಖ್ಯಾತವನ್ನಾಗಿಸಿದರು. ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ನ ಡಾನ್ನರ್ ಪಾರ್ಟಿಯ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯವೂ ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾದುದು. ನಾನ್ಟಕೆಟ್ನ ಎಸ್ಸೆಕ್ಸ್ ನೌಕೆಯು ಒಂದು ತಿಮಿಂಗಿಲದಿಂದ ನವೆಂಬರ್ 20, 1820 (ಹರ್ಮನ್ ಮೆಲ್ವಿಲ್ ಅವರ ಮೊಬಿ-ಡಿಕ್ ಗೆ ಮುಖ್ಯ ಸಂಧರ್ಭಕ್ಕೆ ಆಧಾರ)ರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಾಗ, ಬದುಕುಳಿದವರು, ಮೂರು ಸಣ್ಣ ದೋಣಿಗಳಲ್ಲಿ, ಪರಸ್ಪರ ಸಮ್ಮತಿಯಿಂದ ಬದುಕುವ ಸಲುವಾಗಿ ನರಭಕ್ಷಕತೆಗೆ ಮೊರೆಹೋದರು.[79] ಸರ್ ಜಾನ್ ಫ್ರಾಂಕ್ಲಿನ್ ಅವರ ಸೋಲನುಭವಿಸಿದ ಧ್ರುವಪ್ರದೇಶದ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯು ಒಂದು ಹತಾಶೆಯಿಂದ ನರಭಕ್ಷಕತೆಗೆ ಇಳಿದ ಒಳ್ಳೆಯ ಉದಾಹರಣೆ.[80] ಮೆಕ್ಸಿಕನ್-ಅಮೇರಿಕನ್ ಯುಧ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಡಾನ್ನರ್ ಪಾರ್ಟಿಯು ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯದ ಎತ್ತರದ ಪರ್ವತ ಕಣಿವೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಮದಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಾಗ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಾಮಾನು ಸರಂಜಾಮುಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಅನೇಕ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಪ್ರಸಂಗಗಳಿಗೆ ಎಡೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು.[81]
ಆರ್ ವಿ. ಡಡ್ಲೀ ಮತ್ತು ಸ್ಟೀಫನ್ಸ್ (1884) 14 ಕ್ಯೂಬಿಡಿ 273 (ಕ್ಯೂಬಿ) ಎಂಬ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಪರಸಂಗವು, ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ವಿಹಾರ ನೌಕೆ ಮೈಗ್ನೊನೆಟ್ ನ ನಾಲ್ಕು ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಸದಸ್ಯರು ಬಿರುಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಪ್ ಆಫ್ ಗೂಡ್ ಹೋಪ್ನ 1,600 miles (2,600 km) ದೂರದಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋದರು. ಎಷ್ಟೊ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಒಬ್ಬ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯು, ಹದಿನೇಳು ವರ್ಷದ ಚಿಕ್ಕಕೋಣೆಯ ಹುಡುಗನು, ಬರಗಾಲ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದುದರ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಪ್ರಜ್ಞೆತಪ್ಪಿ ಬಿದ್ದನು. ಉಳಿದವರು (ಪ್ರಾಯಷಃ ಒಬ್ಬ ವಿರೋಧಿಸಿರಬಹುದು) ಅವನನ್ನು ಕೊಂದು, ತಿನ್ನಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಅವರನ್ನು ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳಾದ ಮೇಲೆ ರಕ್ಷಿಸಲಾಯಿತು. ಉಳಿದ ಮೂರರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಹತ್ಯೆಯ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರೆಂದು ಪತ್ತೆಯಾಯಿತು. ಇದರ ಬಹು ಮಹತ್ವವಾದ ಫಲಿತಾಂಶವೆಂದರೆ, ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದ್ದಾಗ ಮಡಿದ ಕೊಲೆಯು ಅಪರಾಧವಲ್ಲನೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಾಯಿತು.
ಆಗಸ್ಟ್ 3, 1903ರಲ್ಲಿ ರೊಜರ್ ಕೇಸ್ಮೆಂಟ್ರವರು ಕಾಂಗೋ ಫ್ರೀ ಸ್ಟೇಟ್ನಲ್ಲಿರುವ ಲೇಕ್ ಮಾಂಟುಬಯಿಂದ ಲಿಸ್ಬನ್ನಲ್ಲಿರುವ ರಾಯಭಾರಿ ಕಛೇರಿಯ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗೆ ಹೀಗೆ ಬರೆದರು: "ಇಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಲಿರುವ ಜನಗಳು ನರಭಕ್ಷಕರು. ನೀನು ಜೀವನದಲ್ಲೇ ಇಂಥ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಜನರನ್ನು ನೋಡಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಕುಳ್ಳು ಕೂಡ (ಬಾಟ್ವಾಸ್ ಎಂದು), ಅವರು ಉದ್ದದ ಮಾನವ ಪರಸರಕ್ಕಿಂತ ಅತ್ಯಂತ ದುಷ್ಟ ನರಭಕ್ಷಕರು. ಅವರು ಮಾಂಸವನ್ನು ಹಸಿಯಾಗಿಯೇ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ! ಇದು ಸತ್ಯಸಂಗತಿ." ಕೇಸ್ಮೆಂಟ್ ಇವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿದರು, ಆ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರು ಹೇಗೆ "ಕುಳ್ಳನನ್ನು ಮನೆಗೆ ಬರುವಾಗ ತಂದು, ವೈವಾಹಿಕ ಅಡುಗೆ ಮಡಕೆಗೆ...ನಾನು ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ, ಕುಳ್ಳರು, ಯುಧ್ಧರಂಗದಲ್ಲಿ ಕಡಿದ ಮಾನವ ಶಿಕಾರಿಯ ರಕ್ತ ಇನ್ನೂ ಬೆಚ್ಚಗಿದೆ ಮತ್ತು ಹರಿಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಅಡುಗೆಯ ಮಡಕೆಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ತಿಂದು, ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಮಿತ್ರ ಕೌಪರ್, ಇವೆಲ್ಲ ಯಕ್ಷರ ಕಥೆಗಳಲ್ಲ, ಆದರೆ ಈ ಬಡ ಜನರ ಹೃದಯ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಭೀಕರ ನಿಜಸ್ಥಿತಿ, ನಿರಾಶೆಯುಂಟು ಮಾಡುವ ಘೋರ ಭೂಮಿ." (ಐರ್ಲಾಂಡ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗ್ರಂಥಾಲಯ, ಎಮ್ಎಸ್ 36,201/3)
ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಂದಾದ ಅನೇಕ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಘಟನೆಗಳು ವಿಶ್ವ ಸಮರ II ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, 872-ದಿನಗಳ ಲೆನಿನ್ಗ್ರಾಡ್ನ ಮುತ್ತಿಗೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ೧೯೪೧-೧೯೪೨ರ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ನರಭಕ್ಷಕತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭವಾಯಿತೆಂಬ ವರದಿಗಳಿವೆ, ಎಲ್ಲಾ ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಇಲಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಕುಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬದುಕುಳಿದವರು ತಿಂದುಹಾಕಿದರು. ಲೆನಿನ್ಗ್ರಾಡ್ನ ಪೊಲೀಸರು ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ವಿರುಧ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ವಿಶೇಷ ಇಲಾಖೆಯನ್ನೂ ರಚಿಸಿದರು.[82][83] ಸ್ಟಾಲಿಂಗ್ರಾಡ್ನಲ್ಲಿ ಸೋವಿಯತ್ರ ಗೆಲುವಿನ ನಂತರ, ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದ ನಗರದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಜರ್ಮನಿಯ ಯೋಧರಿಗೆ ಸಾಮಾನು ಸರಂಜಾಮಿನ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿದರು, ಆಗ ಅವರು ನರಭಕ್ಷಕತೆಗೆ ಮೊರೆಹೋದರು.[84]
ನಂತರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 1943ರಲ್ಲಿ, ಸುಮಾರು 100,000 ಜರ್ಮನ್ ಯೋಧರನ್ನು ಯುಧ್ಧದ ಸೆರೆಯಾಳುಗಳೆಂದು (ಪಿಒಡಬಲ್ಯೂ) ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಲಲಾಯಿತು. ಅವರಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಂದಿಯನ್ನು ಸೈಬೀರಿಯಾ ಅಥವಾ ಮಧ್ಯ ಏಶಿಯಗಳಲ್ಲಿನ ಪಿಒಡಬಲ್ಯೂ ಡೇರೆಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು, ಸೋವಿಯಟ್ ಬಂಧನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಅರೆಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ, ಅನೇಕರು ನರಭಕ್ಷಕತೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದರು. ಸ್ಟಾಲಿಂಗ್ರಾಡ್ನಲ್ಲಿ 5,000 ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಸೆರೆಯಾಳುಗಳು ಕಾರಾಗೃಹದಲ್ಲಿ ಬದುಕುಳಿದರು. ಹೆಚ್ಚುಪಾಲು, ಆದರೂ, ಅನಾವರಣದಿಂದ ಅಥವಾ ಶರಣಾಗತವಾಗುವ ಮೊದಲೇ ಅಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುವರೆದಿದ್ದ ಸೈನಿಕರಿಂದ ಬಂದ ಖಾಯಿಲೆಯಿಂದ ಕಾರಾಗೃಹಬಂಧನದ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಮೃತರಾದರು.[85]
ಟೊಕ್ಯೋದ ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿಯ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯನ್ ವಾರ್ ಕ್ರೈಮ್ಸ್ ಸೆಕ್ಷನ್, ವಿಲ್ಲಿಯಮ್ ವೆಬ್ (ಮುಂದಿನ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶ-ಮುಖ್ಯರು) ಅವರ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ಲಿಖಿತ ವರದಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪುರಾವೆಗಳ ಕಾಗದ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಅವುಗಳು, ಜಪಾನೀ ಯೋಧರ ತಮ್ಮ ಸೈನ್ಯದ ನಡುವೆಯೇ ನಡೆಸಿದ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು, ಶತ್ರುಗಳು ಮೇಲೆ, ಮತ್ತು ಗ್ರೇಟರ್ ಈಸ್ಟ್ ಏಶಿಯ ಕೊ-ಪ್ರೊಸ್ಪರಿಟಿ ಸ್ಪಿಯರ್ನ ಬಹು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಯುಧ್ಧದ ಸೆರೆಯಾಳುಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಸಲಾಯಿತು.[notes 1][86]: 80 ಐತಿಹಾಸಿಕ ತಜ್ಞ ಯುಕಿ ಟನಕ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, "ಸಣ್ಣ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ನರಭಕ್ಷಕತೆ ಒಂದು ಹಲವು ವೇಳೆ ಕ್ರಮಬಧ್ಧ ಚಟುವಟಿಕೆಯಂತೆ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಆಜ್ಞೆಯ ಮೇರೆಗೆ".[87]
ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಜೀವವಿರುವ ಮನುಷ್ಯನ ಮಾಂಸವನ್ನೇ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂಡಿಯಾದ ಪಿಒಡಬಲ್ಯೂ, ಲಾನ್ಸ್ ಹಟಮ್ ಅಲಿ (ಆನಂತರ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ನಾಗರೀಕ), ನ್ಯೂ ಗಿನಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಹೇಳಿದನು: "ಜಪಾನೀಗಳು ಸೆರೆಯಾಳುಗಳನ್ನು ಆರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ದಿನ ಒಬ್ಬ ಸೆರೆಯಾಳನ್ನು ಹೊರಗೆಳೆದು, ಕೊಂದು ಸೈನಿಕರು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನು ಖುದ್ದಾಗಿ ಈಗ ಆಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದೆ ಮತ್ತು ಸುಮಾರು 100 ಸೆರೆಯಾಳುಗಳು ಜಪಾನೀಗಳಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ತಿನ್ನಲ್ಪಟ್ಟರು. ಉಳಿದಿರುವ ನಮ್ಮನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದ 50 ಮೈಲಿ (80 ಕಿಲೋ ಮೀಟರ್) ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು, ಅಲ್ಲಿ 10 ಸೆರೆಯಾಳುಗಳು ಖಾಯಿಲೆಯಿಂದ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರು. ಈಗ ಇಲ್ಲಿ, ಜಪಾನೀಯರು ಮತ್ತೆ ಸೆರೆಯಾಳುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಆರಿಸಿಕೊಂಡವರನ್ನು ಒಂದು ಗುಡಿಸಲಿಗೆ ಒಯ್ದು , ಅಲ್ಲಿ ಜೀವವಿರುವಾಗಲೇ ಅವರ ಮಾಂಸವನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಕಂದರಗಳಲ್ಲಿ ಎಸೆದುರು ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲಿ ಆನಂತರ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರು.[88]
ಇನ್ನೊಂದು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ದಾಖಲಾಗಿರುವ ಪ್ರಸಂಗವೊಂದು ಚಿಚಿಜಿಮದಲ್ಲಿ 1945ರ ಫೆಬ್ರವರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು, ಜಪಾನೀ ಸೈನಿಕರು ಐದು ಅಮೇರಿಕದ ವಿಮಾನಯೋಧರನ್ನು ಕೊಂದು ತಿಂದರು. ಇದನ್ನು 1947ರಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಾಪರಾಧದ ವಿಚಾರಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತನಿಖೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡ ೩೦ ಜಪಾನೀ ಸೈನಿಕರಲ್ಲಿ, ಐದು (ಮೇಜರ್. ಮಟೊಬ, ಜನರಲ್. ಟಚಿಬನ, ಅಡ್ಮಿರಲ್. ಮೊರಿ, ಕಾಪ್ಟನ್. ಯೊಶಿ, ಮತ್ತಿ ಡಾಕ್ಟರ್. ಟೆರಕಿ) ಮಂದಿಯನ್ನು ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರೆಂದು ಪರಗಣಿಸಿ, ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸಲಾಯಿತು.[89] ಅವನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿFlyboys: A True Story of Courage , ಜೇಮ್ಸ್ ಬ್ರಾಡ್ಲಿ ಅವರು ಜಪಾನೀ ಬಂಧಿಸಿದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಂದ ವಿಶ್ವ ಯುಧ್ಧ II ರ ಸಂಬಂಧಿತ ಸೆರೆಯಾಳುಗಳ ಮೇಲೆ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಅನೇಕ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.[90] ನೂತನವಾಗಿ-ಕೊಂದು ಯಕೃತ್ತುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆದರೆ ಮುಂದಿನ ಅನೇಕ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕಿರುವ ಸೆರೆಯಾಳುಗಳಿಗಾಗಿ ನರಭಕ್ಷಕತೆ-ಜೀವನಾಧಾರವೂ, ಮಾಂಸವನ್ನು ತಾಜಾವಾಗಿಡಲು ಬೇಕಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಕಾಲುಗಳ ಅಂಗಚ್ಛೇದನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದು ಲೇಖಕರು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.[91]
![]() | This section is in a list format that may be better presented using prose. (March 2010) |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.