From Wikipedia, the free encyclopedia
ჯოვანი ბრასი (იტალ. Giovanni Brass; ცნობილია, როგორც ტინტო ბრასი (იტალ. Tinto Brass) დ. 26 მარტი, 1933, მილანი) — იტალიელი კინორეჟისორი. მის მიერ გადაღებული ფილმების უმეტესობა ეროტიკული ჟანრის ფილმია.
კოლეჯის დამთავრების შემდეგ გადავიდა პარიზში საცხოვრებლად, სადაც მუშაობდა ყველაზე პრესტიჟულ და მდიდარ არქივში — Cinematheque Française. იტალიაში დაბრუნებული, მუშაობა გააგრძელა რეჟისორის ასისტენტად.
1963 წელს მისი პირველი ფილმი «Chi lavora è perduto» მაყურებელმა დადებითად მიიღო. 1964 წელს მან ასევე გადაიღო ორი ეპიზოდი, «L’uccellino» и «L’automobile» ფილმიდან «La mia Signora». იმავე წელს გადაიღო ფილმი «Il disco volante». ფილმი «L’urlo» ცენზურის ქვეშ იყო 1974 წლამდე. 1976 წელს გადაიღო ფილმი «Io, Caligola».
თავისი მოღვაწეობის საწყის ეტაპზე მან არაერთი ჟანრი მოსინჯა: კომედიიდან („ვინც მუშაობს, ის დაკარგულია“, 1963; „მფრინავი თეფში“, 1964) და კინონოველებიდან უინტელექტუალო ფილმებამდე („შეჩურთულები“, 1967; „კვნესა“, 1969) დადგმული აქვს ვესტერნი „იანკები“ (1966), ერთობოდა ფსიქოლოგიური ფილმებითაც („ამოვარდნილი“, 1970; „მოკლე შვებულება“, 1971), შექმნა კინოპაროდია «ძრავა!» (1979), მაგრამ საბოლოოდ დაიმკვიდრა ადგილი ეროტიკული ფილმების სამყაროში. ისეთი ფილმები, როგორიცაა („კიტის სალონი“, 1976 და „კალიგულა“, 1977 — გამოშვებული 1979 წელს) გადაღებული იყო პოლიტიკური და ისტორიული რეალიებიდან.
დაწყებული ფილმი „გასაღები“ (1983), ბრასი სრულად უძღვნის თავს ვუაეიერიზმს კინოში. ბრასის მიერ გადაღებულ ფილმებს მაყურებელი თითქოს უყურებს გვერდიდან, რითაც გამოჰყავს მნახველი ჩუმად თვალყურის მადევნებელის პოზიციაში. „მირანდა“ (1985), „კაპრიჩიო“ (1987), „პაპრიკა“ (1990), „მოთვალთვალე“ (1990) და ბევრი სხვა.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.