From Wikipedia, the free encyclopedia
Sawah utawa sabin (basa krama) iku tegal kanggo budidaya tuwuhan pari. Sawah iku lumrahé papané ana ing rawa-rawa teles. Yèn sawah garing, dijenengaké sawah gaga. Sawah dipethak-pethak lan diwatesi nganggo galeng utawa galengan (basa Indonésia: pematang). Sawah kang diwèhi banyu mawa sistèm irigasi diarani sawah irigasi, déné yèn banyuné mung ngandelaké saka tumuruning udan diarani sawah tadhah udan.
Para ahli purbakala lumrahé percaya yèn tetanèn ing lahan teles kaya sawah iki asalé saka Cina. Ing Caoxieshan, sawijining situs saka jaman budaya Neolitik Majiabang, ahli purbakala nemu patilasan sawah [1]. Sawetara ahli nyatakaké yèn Caoxieshan wus ana ing taun 4000-3000 S.M.[2][3], nanging saiki, tilas sawah kang luwih tuwa tinemu ing Koréa[4]. Ana bukti arkéologis yèn gabah disimpen kanggo pasadiyan militèr ing jaman Neolitik déning Dinasti Han ing Cina.[5]
Ngolah lemah lahan sawah utmané kang disiapaké kanggo nandur pari kanthi tradhisional antarané dumadi saka saweatara pagawéan kanthi urutan kaya mangkéné: