From Wikipedia, the free encyclopedia
Skaftá er jökulá í Vestur-Skaftafellssýslu á suðurhluta Íslands. Lengd hennar frá upptökum til ósa eru um 115 kílómetrar. Skaftá er blönduð á, jökulá með lindaráhrifum [1]. Upptök hennar eru í tveimur kötlum í Skaftárjökli, svokölluðum Skaftárkötlum en þar eru jarðhitasvæði undir jökulísnum. Skaftá liðast um hálendið sunnan við Langasjó og niður á milli hinna miklu eldstöðva Lakagíga og Eldgjár. Eftir Skaftárdalnum hlykkjast áin niður á láglendið og rennur sunnan við þorpið Kirkjubæjarklaustur á leið sinni til sjávar. Jökulhlaup eru tíð í Skaftá en þau eiga upptök sín í Skaftárkötlum.[2].
Skaftá | |
---|---|
Skaftá og Eldhraun | |
![]() | |
Einkenni | |
Uppspretta | Skaftárjökull |
Hnit | 63°39′50″N 17°48′00″V |
Árós | |
• staðsetning | sunnan við Kirkjubæjarklaustur |
Lengd | 115 km |
Vatnasvið | 1.400 ferkílómetri |
breyta upplýsingum |
Skaftá og Skaftáreldahraun þóttu miklir farartálmar á árum áður. Samgöngur í þessum sveitum breyttust lítið frá því á landnámsöld allt fram á þriðja tug síðustu aldar á meðan hestar voru einu farartæki á landi. Meðan engar ár voru brúaðar varð að treysta á hestinn. Árið 1903 var Skaftá brúuð við Kirkjubæjarklaustur og stuttu síðar yfir Ása-Eldvatn.
Haustið 2015 varð mesta Skaftárhlaup síðan mælingar hófust. [3]