Էպիդերմիս
From Wikipedia, the free encyclopedia
Էպիդերմիս, մաշկը կազմող երեք շերտերից ամենաարտաքինը, ներքին շերտերն են դերմիսը և հիպոդերմիսը[1]: Էպիդերմիսի շերտը խոչընդոտ է շրջակա միջավայրի պաթոգեններից վարակվելու համար[2] և կարգավորում է մարմնից մթնոլորտ արտազատվող ջրի քանակը տրանսէպիդերմալ ջրի կորստի միջոցով[3]։
Ենթակատեգորիա | keratinized stratified squamous epithelium, անհատական անատոմիական կառուցվածք ![]() | |
---|---|---|
Մասն է | մաշկ ![]() | |
Հետազոտվում է | բջջաբանություն, մաշկաբանություն ![]() | |
Կազմված է | stratum basale, stratum spinosum, stratum granulosum, stratum corneum, stratum lucidum ![]() |
Էպիդերմիսը կազմված է հարթացված բջիջների մի քանի շերտերից[4], որոնք ծածկում են բազալ շերտը (stratum basale), որը կազմված է ուղղահայաց դասավորված սյունաձև բջիջներից։ Բջիջների շերտերը զարգանում են բազալային շերտի ցողունային բջիջներից։ Էպիդերմիսի հաստությունը տատանվում է առնանդամի համար 31,2 մկմ-ից մինչև ոտքի ներբանի համար 596,6 մկմ։ Էպիդերմիսի հաստությունը մարմնի մեծ մասում կազմում է մոտավորապես 90 մկմ: Հաստությունը չի տարբերվում սեռերի միջև, բայց տարիքի հետ բարակում է[5]: Մարդու էպիդերմիսը էպիթելի օրինակ է, մասնավորապես՝ շերտավորված էպիթելի։
Epidermis բառը ծագում է լատիներենից, որն իր հերթին վերցրել է հին հունարեն epidermis բառը։ Հին հունարենից թարգմանաբար epi նշանակում է «վրա», իսկ derma՝ «մաշկ»։ Ինչ-որ բան, որը կապված է էպիդերմիսի կամ դրա մի մասի հետ, կոչվում է էպիդերմալ: