իտալացի ֆուտբոլիստ From Wikipedia, the free encyclopedia
Սիմոնե Ինձագի (իտալ.՝ Simone Inzaghi, ապրիլի 5, 1976[1][2], Պյաչենցա, Էմիլիա Ռոմանիա, Իտալիա), իտալացի նախկին ֆուտբոլիստ, «Ինտեր» ակումբի մարզիչ, իտալացի ֆուտբոլային մարզիչ Ֆիլիպպո Ինձագիի կրտսեր եղբայրը։
Սիմոնե Ինձագին իր կարիերան սկսել է 1993 թվականին տեղի «Պյաչենցայում»։ Առաջին մրցաշրջանում Ինձագին խաղային պրակտիկա է ձեռք բերել և վարձավճարով ուղարկվել կիսապրոֆեսիոնալ «Կարպի» ակումբ, որտեղ անցկացրել է 9 խաղ։ Հաջորդ մրցաշրջանը Սիմոնե Ինձագին անցկացրել է «Նովարա» ակումբում, որն այդ ժամանակ հանդես էր գալիս Սերիա D-ում։ Սիմոնե Ինձագին հաջորդ երկու մրցաշրջաններն անցկացրել է «Լումեցանայում» և «Բրեշելոյում»։
1998 թվականին նա վերադարձել է «Պյաչենցա», 1998-1999 մրցաշրջանի 30 խաղում նա կարողացել է 15 անգամ գրավել դարպասը։ 1999-2000 թվականների մրցաշրջանում Սիմոնե Ինձագին պայմանագիր է կնքել Ա Սերիայի Հռոմի Լացիո։ Նա իր առաջին մրցաշրջանը հաջող է ելույթ ունեցել «Լացիոյի» կազմում։
Ինձագին Լիգայի 22 հանդիպումներում խփել է 7 գոլ, իսկ ՈւԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգայի 11 խաղում՝ 9 գոլ։ 2000 թվականի մարտի 14-ին Ինձագին 4 գոլ է խփել Մարսելի Օլիմպիկի դարպասին՝ դառնալով երկրորդ խաղացողը Մարկո վան Բաստենից հետո, որը Չեմպիոնների լիգայի մեկ խաղում երեքից ավելի գոլ է խփել։ 2022 թվականի օգոստոսի դրությամբ Ինձագին մնում է միակ իտալացին, որը 4 գոլ է խփել Չեմպիոնների լիգայի խաղում։ Սիմոնե և Ֆիլիպո Ինձագիները նույնպես մնում են միակ եղբայրները, որոնք հեթ-տրիկի հեղինակ են դարձել Չեմպիոնների լիգայում։
1999-2000 մրցաշրջանում Ինձագին «Լացիոյի» կազմում դարձել է Ա Սերիայի չեմպիոն, Իտալիայի գավաթակիր և սուպերգավաթակիր։ Նույն մրցաշրջանում Սիմոնեն իր նորամուտն է նշել Իտալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում իսպանացիների դեմ խաղում։
2004 թվականին նա վարձավճարով ուղարկվել է «Սամպդորիա», սակայն կարճ ժամանակ անց՝ նորից «Լացիո», որտեղ սկսել է ավելի ու ավելի քիչ խաղալ․ հաջորդ 2 տարիների ընթացքում նա խաղադաշտ է դուրս եկել ընդամենը 12 անգամ։ Հետագայում նա տեղափոխվել է «Ատալանտա»։ Ինձագին նորից փորձել է գտնել իր խաղը, սակայն չի ստացվել։ Նա խաղադաշտ է դուրս եկել 19 խաղում, սակայն գոլեր չի խփել։ 2008-2009 մրցաշրջանում Սիմոնե Ինձագին կրկին վերադարձել է «Լացիո»։ Այդ մրցաշրջանում նա 2004 թվականից ի վեր իր առաջին գոլն է խփել «Լեչեի» դեմ խաղում։
2010 թվականի մայիսի 23-ին Ինձագին ավարտել է իր ֆուտբոլային կարիերան[3]։
2014 թվականի հունվարի 7-ին նշանակվել է «Լացիոյի» երիտասարդական թիմի գլխավոր մարզիչ։ 2016 թվականի ապրիլի 3-ից «Լացիոյի» առաջին թիմի գլխավոր մարզիչն է[4][5]։ 2016-2021 թվականներին եղել է «Լացիոյի» հիմնական թիմի գլխավոր մարզիչը, 2020 թվականի հունվարի 11-ին «Լացիոն» նրա գլխավորությամբ 10-րդ անընդմեջ հաղթանակն է տարել Ա Սերիայում՝ սեփական հարկի տակ հաղթելով «Նապոլիին»։ Այդ ցուցանիշը դարձել է լավագույնը ակումբի պատմության մեջ բոլոր մարզիչների մեջ[6]։ 2021 թվականի հունիսի 3-ին հայտարարվել է, որ Սիմոնեն երկու տարվա պայմանագիր է ստորագրել «Ինտերի» հետ և դարձել ակումբի գլխավոր մարզիչը[7][8]։
2022 թվականի մարտին «Ինտերի» ղեկավարությունը Ինձագիին առաջարկել է երկարաձգել պայմանագիրը մինչև 2024 թվականը՝ ևս մեկ մրցաշրջանով։ Նոր համաձայնագրով մարզչի աշխատավարձը տարեկան 4,5-ից հասնել է 5 միլիոն եվրոյի[9]։
Ունի որդի՝ Թոմազոն (ծնված 2001 թվականի ապրիլի 29-ին), մոդել և դերասանուհի Ալեսիա Մարկուզիից։ 2018 թվականին նա ամուսնացել է Գայա Լուկարելլայի հետ։
Ավագ եղբայրը՝ Ֆիլիպոն, նույնպես եղել է ֆուտբոլիստ, հարձակվող, 2006 թվականի աշխարհի չեմպիոն, Չեմպիոնների լիգայի կրկնակի հաղթող և Իտալիայի եռակի չեմպիոն։ «Ռեգինա» ֆուտբոլային ակումբի գլխավոր մարզիչն է։
«Լացիո»
«Լացիո»
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.