From Wikipedia, the free encyclopedia
Բդեշխ կամ բդեաշխ (պարսկերեն՝ bitaxš - տեղակալ, փոխարքա), նախարարներից մեկ աստիճան բարձր կալվածատիրական ազնվական աստիճան Արտաշեսյանների և Արշակունիների Հայաստանում։ Տիտղոսը նաև գործածվում էր Պարսկաստանում և Վիրքում[1]։
Աղբյուրներում հիշատակվում է չորսը բդեշխություն՝ Անգեղտան (կամ Ծոփաց), Նոր Շիրականի, Աղձնյաց և Գուգարաց (գտնվում են համապատասխանաբար՝ Անգեղտուն, Պարսկահայք, Աղձնիք և Գուգարք նահանգներում)։ Բդեշխներին հայ պատմիչներն նաև անվանել են «սահմանակալք», «սահմանապահք», «կողմնակալք», «կողմնապահք»։