1981-1982 թվականներին աշխատել է Խարկովի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, «Կառավարման ավտոմատացման համակարգեր» ամբիոնում։
1988 թվականին ավարտել է Խարկովի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը («Կառավարման ավտոմատացման համակարգեր» մասնագիտությամբ, համակարգերի տեխնիկ-ճարտարապետ որակավորումով)։
1987-1990 թվականներին աշխատել է Խարկովի Ջրերի պաշտպանության համամիութենական գիտահետազոտական ինստիտուտում։
1990 թվականին հիմնադրել և ղեկավարել է «Ինվեստոր» բաժնետիրական ընկերությունը։
2002 թվականին ընտրվել է Խարկովի քաղաքային խորհրդի գործադիր կոմիտեի անդամ։
2005 թվականին փետրվարի 4-ի Ուկրաինայի նախագահ Վիկտոր Յուշչենկոյի հրամանագրով նշանակվել է Խարկովի նահանգի պետական վարչակազմի քարտուղար[2]։ և վայր է դրել «Բազիս» առևտրային բանկի և «Ինվեստոր» բաժնետիրական ընկերության քարտուղարի իրավասությունները։
2006 թվականին մարտի 26-ին ընտրվել է Խարկովի շրջանային խորհրդի 5-րդ հավաքի պատգամավոր և բյուջեի հարցերով հանձնաժողովի անդամ։
2010 թվականին փետրվարի 3-ին Խարկովի ժողովրդական պատգամավորների շրջանային խորհրդի արտահերթ նստաշրջանում, որպես շրջանի ղեկավարի, անվստահություն է հայտարարվել Ավակովին, նրան մեղադրելով նախագահական ընտրությունների նախապատրաստման շրջանում վարչակազմի միջոցները օգտագործելու մեջ[3]։ Նահանգապետի հրաժարականի օգտին քվեարկել են 108, դեմ՝ 8, ձեռնպահ 1 և չի քվեարկել 1 պատգամավոր[4]։
2010 թվականին փետրվարի 5-ին Ուկրաինայի նախագահ Վիկտոր Յուշչենկոն հաշվի առնելովԽարկովի վարչակազմի որոշումը և Ուկրաինայի Սահմանադրության թելադրանքից ելնելով ազատեց Ավակովին Խարկովի նահանգապետի պաշտոնից[5]։
2010 թվականին փետրվարի 9-ին, նախագահական ընտրություններում Վիկտոր Յանուկովիչի հաղթանակից երկուօր անց Ակոպովը խարկովի վարչակազմի ղեկավարի պաշտոնից հրաժարվեց[6], հայտարարելով, որ դեռ իր ազատման հրամանը չի ստացել նորընտիր նախագահից և չի ուզում մասնակցել այս սերիալում[7]։
2012 թվականին նոյեմբերի 23-ին գրանցվել է Ուկրաինայի Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովում՝ որպես ժողովրդական պատգամավոր Համաուկրաինական «Բատկիվշչինա» միության կողմից։ Նոյեմբերի 27-ին Ավակովը հայտարարել է Ուկրաինա վերադառնալու և ժողովրդական պատգամավորի պարտականությունները ստանձնելու իր որոշման մասին։
2005 թվականի փետրվարի 4-ից մինչև 2010 թ. փետրվարի 9-ը եղել է Խարկովի շրջանային պետական վարչության քարտուղարը։
Խարկովի շրջանային խորհրդի պատգամավոր։
2007 թվականի մայիսի 25-ից մինչև 2008 թ. հունվարի 21-ը եղել է Ուկրաինայի Ազգային անվտանգության և պաշտպանության խորհրդի անդամ։
Ուկրաինայում անցկացվելիք Եվրո 2012 ֆուտբոլի առաջնության եզրափակիչի կազմակերպման և անցկացման կոմիտեի անդամ։
2007 թվականի ապրիլի 24-ից մինչև մայիսի 8-ը։ պետական իշխանության և տեղական ինքնավար մարմինների փոխհարաբերության հարցերով ազգային խորհրդի անդամ[8]։
2004 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ նախագահի թեկնածու Վիկտոր Յուշչենկոյի Խարկովի տարածաշրջանային գրասենյակի ղեկավարի օգնականն է եղել և Խարկովի շրջանային «Ազհային փրկության կոմիտեի» նախագահի առաջին տեղակալը։
2005 թվականի մարտին ընտրվել է «Մեր Ուկրաինան» ժողովրդական միության խորհրդի անդամ և կուսակցության նախագահության անդամ։
2009 թվականի ապրիլի 11-ին համաուկրաինական «Հանուն Ուկրաինայի» հասարակական շարժման առաջնորդ Վյաչեսլավ Կիրիլենկոյի առաջարկությամբ ընտրվել է «Հանուն Ուկրաինայի» հասարակական շարժման Խարկովի շրջանային կազմակերպության նախագահ[10]։
2010 թվականի ապրիլի 21-ին մտել է «Բատկիվշչինա» կուսակցության շարքերը և Յուլիա Տիմոշենկոյի առաջարկով ստանձնել է «Բատկիվշչինայի» շրջանային կազմակերպության ղեկավարությունը։ Կուսակցության քաղաքական խորհրդի անդամ է։
2010 թվականի հոկտեմբերին մասնակցել է Խարկովի քաղաքագլխի ընտրություններին, բայց միջազգային իրավապաշտպան Freedom House կազմակերպության ընտրակեղծիքների և զանգվածային խախտումների արդյունքում ընտրությունների արդյունքները փոխվեցին հօգուտ Գենադի Կերնեսի օգտին[11]։
2011 թվականի աշնանից մինչև 2012 թվականի դեկտեմբերը նա քաղաքական վտարանդի էր Իտալիայում՝Վիկտոր Յանուկովիչի ռեժիմի կողմից Ուկրաինայում հետապնդումների պատճառով։
2012 թ. Գերագույն Ռադայի ընտրությունների արդյունքում ընտրվել է Ուկրաինայի ժողովրդական պատգամավոր «Բատկիվշչինա» կուսակցության ցուցակներով։ Եղել է Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի ժողովրդական դեպուտատի օրենսդրական կարգավիճակի, Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի հանձնաժողովի կանոնների, էթիկայի և աջակցության հարցերով ենթահանձնաժողովի նախագահ[12]։
2014 թվականի փետրվարի 27-ին Ուկրաինայի Գերագույն Ռադան Արսեն Ավակովին հաստատել է Ուկրաինայի ներքին գործերի նախարարի պաշտոնում։
Ավակովի նախաձեռնությամբ 2014 թվականին ստեղծվել են Ուկրաինայի ազգային գվարդիայի և կամավորական գումարտակներ։ Դրանք հնարավորություն տվեցին կասեցնել Ռուսաստանի Դաշնության ռազմական ագրեսիան Ուկրաինայի արևելքում։
2014 թվականի ապրիլի 7-ի լույս 8-ի գիշերը Ավակովն անձամբ է ղեկավարել հարձակումը Խարկովի մարզային պետական վարչակազմի շենքի վրա, որը գրավել են Ռուսաստանի Դաշնությունից անջատականներն ու զինյալները։
Ավակովը նախաձեռնել է Ներքին գործերի նախարարության ջանքերը կենսաչափական անձնագրերի ներդրման ուղղությամբ։ Դա անհրաժեշտ պայման էր ԵՄ երկրների հետ Ուկրաինայի համար առանց վիզայի ռեժիմ մտցնելու համար։
Ավակովն Իտալիայում պաշտպանել է Ուկրաինայի ազգային գվարդիայի մարտիկ Վիտալի Մարկովին։ Ավակովի մասնակցությամբ Միլանի (Իտալիա) դատարանը Մարկովին արդարացրել է 2014 թվականի մայիսին Սլովյանսկում ֆոտոլրագրող Անդրեա Ռոչելիի (Իտալիա) և Անդրեյ Միրոնովի (Ռուսաստանի Դաշնություն) մահվան մեջ մեղադրվող մեղադրանքները։
Ավակովը եղել է Ուկրաինայի ներքին գործերի նախարարը 2014 թվականի փետրվարի 24-ից մինչև 2021 թվականի հուլիսի 15-ը Ուկրաինայի երկու նախագահների՝ Պյոտր Պորոշենկոյի և Վլադիմիր Զելենսկու օրոք, նա եղել է Ուկրաինայի Նախարարների կաբինետի հինգ կազմերի անդամ։ Սա ամենաերկար ժամկետն է անկախ Ուկրաինայում։
Հասարակական գործունեություն
Ազգային օլիմպիական կոմիտեի Խարկովի շրջանային մասնաճյուղի նախագահ։
Մարիաննա Ավակովայի անվան հիմնադրամի համահիմնադիր։
«Ռենեսանս» բարեգործական հօմնադրամի դիտորդական խորհրդի ղեկավար[13]։
«Աստղային կամուրջ» ֆանտաստիկայի միջազգային փառատոնի կազմակերպչական կոմիտեի համանախագահ։
Արսեն Ավակովի պրոդյուսերական հիմնադրամի հիմնադիր[14]։
Focus ամսագրի և Գազետա պո խարկովսկի թերթի տվյալներով Արսեն Ավակովի անձնական միջոցները 2008 թվականի սկզբին կազմել են 385 միլիոն ԱՄՆ դոլար։ Ուկրաինայի ամենահարուստ մարդկանց ցուցակում Ավակովը 76-րդն է[16]։
12 գիտական հրապարակումների համահեղինակ և մեկ մենագրության հեղինակ է, որոնցից են[17]՝
Вексельное обращение: теория и практика / А. Б. Аваков, Г. И. Гаевой, В. А. Бешанов и др. - Х.։ Фолио, 2000. - 382 с., (ռուս.)
Главное: Сборник статей (апрель 2005 - октябрь 2006) / Арсен Аваков. - Харьков, 2006. - 48 с.։ ил., (ռուս.)
Акценты: Речи, статьи, выступления, интервью, публикации (ноябрь 2004 - декабрь 2006)։ сборник статей / Арсен Аваков. - Харьков։ Золотые страницы, 2007. - 464 с.։ ил., (ռուս.)
Ленин с нами։ Статья + Интернет-эпистолярий / Арсен Аваков. - Харьков։ Золотые страницы, 2008. - 100 с.։ ил.,
Стратегия социально-экономического развития Харьковской области на период до 2015 года։ Монография.- Х.։ Издательский Дом «ИНЖЕК», 2008.- 352 с. (ռուս.)
Արագ փաստեր
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են