Օսման II-ը ծնվել է ԿոստանդնուպոլսիԹոփքափը ամրոցում, նա Սուլթան Ահմեդ I-ի (1603–17) և նրա առաջին կին Մեհֆիրուզ հաթունի որդին է։ Ըստ հետագա ավանդույթների. երիտասարդ տարիքում նրա մայրը մեծ ուշադրություն է դարձրել Օսմանի կրթությանը, արդյունքում Օսմանը դարձել է ճանաչված բանաստեղծ և տիրապետում էր շատ լեզուների, այդ թվում արաբերեն, պարսկերեն, հունարեն, լատիներեն և իտալերեն, չնայած այս փաստը մերժվում է[2]։
Ահմեդի մահից հետո Օսմանի գահին չտիրանալը բացատրվում է, որ նրա հովանավոր մայրը այդ ժամանակ հավանաբար մահացել էր կամ արտաքսվել։
Օսմանյան կայսրությունը 1622 թվականին, երբ սպանվեց Օսման II-ը:
Օսման II գրավեց գահը 14 տարեկանում իր հորեղբայր Մուստաֆա I-ի դեմ իրականացրած հեղաշրջումից հետո։ Չնայած երիտասարդ տարիքին, Օսման II-ը համարվում էր ուժեղ ղեկավար և կայսրության արևելյան սահմանը պաշտպանելուց հետո (Սերավի պայմանագիր) Սեֆյաններից, նա անձնապես ղեկավարեց Օսմանյան կայսրության ներխուժումը ԼեհաստանՄոլդովական մագնատների պատերազմների ժամանակ։ Ստիպված լինելով հաշտության պայմանագիր կնքել լեհերի հետ Կատինի ճակատամարտից հետո 1621 թվականի սեպտեմբեր հոկտեմբեր ամիսներին` Օսման II-ը ամոթով վերադարձավ Կոստանդնուպոլիս` իր պարտության մեջ մեղադրելով խորհրդականներին և ենիչերիներ։
Tezcan, Baki (2002). «The 1622 Military Rebellion in Istanbul: A Historiographical Journey». International Journal of Turkish Studies. University of Wisconsin: 40. «Stanford Shaw, the author of an Ottoman history that has been widely used as a textbook and reference work, claims, on the basis of information from an eighteenth-century French novel,84 that the sultan was "[t]rained in Latin, Greek, and Italian by his Greek mother, as well as Ottoman Turkish, Arabic, and Persian."85»