Substantivo masculino
tempo (sg: tempo; pl: tempos)
- (Tempo) Sucesión de acontecementos que se mide con elementos naturais, co Sol e a Lúa por exemplo, ou cos sistemas de medida que son as horas, os anos etc.
- (Música) É unha serie de termos en italiano cos que se expresa a velocidade dunha obra, é dicir a frecuencia no tempo dos golpes de expresión sonora ou rítmica da composición; largo, larghetto, adagio, andante, moderato, allegro, presto, prestíssimo.
- (Meteoroloxía) Situación meteorolóxica.
- (Lingüística) Categorización das formas verbais conforme o momento da acción.
- (Literatura) Tempo narrativo, inherente á narración, entendida esta como proceso creativo.
Traducións
O tempo como decorrer dos acontecementos
O tempo como termo de música
Substantivo masculino
tempo (sg: tempo; pl: tempos)
- (Música) Tempo, os movementos en música.
Substantivo masculino
tempo
- (Tempo) Tempo como decorrer dos acontecementos.
Substantivo masculino
tempo (sg: tempo; pl: tempos)
- (Tempo) Tempo como decorrer dos acontecementos.
- Tempo, duración limitada, por oposición á idea de eternidade.
- Tempo, período.
- Tempo, época.
- Sucesión, de anos, meses, días, horas que envolve a sensación de pasado, presente e futuro.
- Estación ou duración propia.
- Tempo, situación meteorolóxica.
- (Música) Tempo, música.
- Tempo, referíndose ó momento da acción dos verbos en gramática.
- (Deportes) Os dous períodos de cada partido no fútbol.