![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ac/Rose_hip_02_ies.jpg/640px-Rose_hip_02_ies.jpg&w=640&q=50)
Hipanto
From Wikipedia, the free encyclopedia
Hipanto (do latín hypanthium, e este do grego ύπό hipo, debaixo e άνθος antos, flor)[1] é o receptáculo cóncavo das flores con ovario ínfero sobre o que aparentemente nacen o cáliz, a corola e mais os estames. Case sempre está formado pola fusión das bases dos verticilios florais inferiores —sépalos, pétalos e androceo (estames)— entre si.
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ac/Rose_hip_02_ies.jpg/640px-Rose_hip_02_ies.jpg)
A súa presenza é un carácter de diagnóstico en moitas familias, incluíndo as rosáceas, grosulariáceas e leguminosas.
Nalgúns casos pode ser tan profundo que fai semellar que a flor tivese un único ovario ínfero. A súa formación prodúcese a partir do receptáculo acopado, coma o pseudofroito ou cinorrodón da roseira, formado por agrandamento do receptáculo cupular que porta no seu interior aos aquenios.
En ocasións é chamado erroneamente «tubo calicino». No xénero Eucalyptus esta estrutura é comunmente coñecida coma «útero de goma».