From Wikipedia, the free encyclopedia
A ecolocación,[1] ou ecolocalización,[1] ás veces denominada impropiamente biosonar,[2] é un método de percepción sensorial que teñen algúns animais de coñeceren o seu contorno e que consiste na emisión de sons e a recepción e interpretación do eco que os obxectos ao seu arredor producen.[1]
O termo foi creado en 1938 por Donald Griffin, que foi o primeiro en demostrar concluentemente a existencia da ecolocación nos morcegos.[3]
O termo ecolocación está fomado polo elemento de composición de palabras (pfrefixo) eco-, derivado do latín echo, e este do grego antigo ἠχώ ēchṓ, "eco", e da palabra latina locatĭo, -ōnis, "disposición".[4][5]
Pola súa parte, ecolocalización formouse con eco- e localización.
Algúns animais emiten sons na súa contorna e interpretan os ecos que xeran os obxectos ao seu ao redor. A ecolocación posúena varios mamíferos: morcegos (aínda que non toda a orde dos quirópteros a emprega), e cetáceos, como os golfiños e o cachalote.
Hai dúas clases de aves que utilizan este sistema para navegar en covas sen visibilidade, o Steatornis caripensis e os membros da familia dos apódidos, en especial as salanganas do xénero Aerodramus, da tribo dos colocaliinos.
Recentemente comprobouse que os humanos tamén posúen esta capacidade, aínda que moito menos desenvolvida.[6]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.