Atracción das ramas longas
From Wikipedia, the free encyclopedia
En filoxenética, a atracción das ramas longas é unha forma de erro sistemático polo cal se infire incorrectamente que liñaxes distantemente relacionadas están estreitamente relacionadas.[1] Isto orixínase cando a cantidade de cambios moleculares ou morfolóxicos acumulados dentro dunha liñaxe é suficiente para causar que esa liñaxe pareza similar (é dicir estreitamente relacionada) a outra liñaxe de rama longa, soamente porque ambas sufriron unha gran cantidade de cambios, e non porque estean relacionadas por descendencia. Este nesgo é máis común cando a diverxencia global dalgúns taxons dá lugar a ramas longas nunha filoxenia. As ramas longas adoitan ser atraídas á base dunha árbore filoxenética, porque a liñaxe incluída para representar un grupo externo (outgroup) adoita tamén ter ramas longas. A frecuencia da verdadeira atracción das ramas longas non está clara e a miúdo é debatida,[1][2][3] e algúns autores considérana incomprobable e, por tanto, irrelevante para a inferencia filoxenética empírica.[4] Aínda que a atracción das ramas longas adoita verse como un fallo da metodoloxía baseada na parsimonia, podería en principio ser o resultado dunha veriedade de escenarios e ser inferida baixo moitos paradigmas analíticos.