rei dos longobardos entre 563 e 572 From Wikipedia, the free encyclopedia
Alboíno é rei dos longobardos máis ou menos desde 563 a 572, sucesor do rei Alduíno, seu pai.
![]() | Este artigo precisa de máis fontes ou referencias que aparezan nunha publicación acreditada que poidan verificar o seu contido, como libros ou outras publicacións especializadas no tema. Por favor, axude mellorando este artigo. |
![]() ![]() | |
Biografía | |
---|---|
Nacemento | c. 530 (Gregoriano) ![]() valor descoñecido ![]() |
Morte | 28 de xuño de 572 (Gregoriano) ![]() Verona ![]() |
Causa da morte | homicidio ![]() |
Lugar de sepultura | Verona ![]() |
Rei de Italia | |
568 – 28 de xuño de 572 – Cleph → | |
Rei dos longobardos | |
década de 560 – 572 ← Audoíno de Lombardía – Cleph → ![]() | |
Datos persoais | |
Relixión | Arianismo ![]() |
Actividade | |
Ocupación | monarca ![]() |
Lingua | Longobardo (pt) ![]() ![]() |
Familia![]() | |
Familia | Gausos ![]() |
Cónxuxe | Clodosvinda Rosmunda |
Fillos | Albsuinda (pt) ![]() ( ![]() ![]() ![]() |
Pais | Audoíno de Lombardía ![]() ![]() |
Irmáns | Grasulfo de Friúl ![]() |
![]() |
Tras entrar ao servizo de Bizancio con todo o seu pobo, alíase cos ávaros do khagan Baian contra os xépidos e destrúe o seu reino sobre o Danubio sobre o 567, matando o seu vello rei Cunimundo e casando á forza coa filla deste último, a princesa Rosmunda. Ao principio do ano 568, se cadra por desconfianza cara aos ávaros, pero tamén ao corrente da inestabilidade do dominio bizantino en Italia despois da guerra gótica, decide a migración do seu pobo cara a Italia do norte, non sen ter concluído con Baian un dereito de regreso a Pannonia e a Nórica válido durante dous séculos. Diríxese desde alí co seu pobo e con outras tribos, entre as que se contas os xépidos, saxóns e mesmo ávaros, cara Italia partindo do lago Balaton (na Hungría actual) o luns de Pascua do ano 568. Ocupa o Friúl na primavera de 569, facendo da rexión o primeiro ducado longobardo e instalando nel un sobriño seu, Xisulfo, con sede en Cividale, capital do ducado. Desde o nordeste da península, conquista toda a fértil chaira do Po ata os Alpes, así como a Italia central coa excepción de Rávena e de Roma, que se libran del, conservadas polos bizantinos, e instala o seu cuartel xeral na antiga Regia do rei Teodorico o Grande en Verona. Milán cae ao final do verán de 569 e Pavia capitula despois dun longo e penoso cerco de tres anos (572).
O 23 de xuño de 572, Alboíno é asasinado en Verona mentres dorme a sesta. Segundo a lenda, Rosmunda foi a instigadora desta morte por vinganza, pois o rei a obrigara a beber o viño da vitoria nunha copa feita co cranio do seu propio pai.
Alboíno casara antes con Clotsuínda, unha princesa cristiá merovinxia, filla de Clotario, rei dos francos.
Reino longobardo | ||
---|---|---|
Segue a: Alduíno |
Alboíno | Precede a: Cleph |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.