Irène Joliot-Curie
From Wikipedia, the free encyclopedia
B' e fiosaigiche agus ceimigear às an Fhraing a bha ann an Irène Joliot-Curie (Paris 12 an t-Sultain 1897–Paris 17 am Màrt 1956). Fhuair i an Duais Nobel ann an Ceimigeachd anns a' bhliadhna 1935[1] còmhla ris an duine aice, Frédéric Joliot-Curie, dìreach an dàrna thè a choisinn an duais seo.[2] Gu h-iongantach, 's e nighean Marie Curie, a' chiad thè a fhuair an duais a bh'ann co-dhiù is Pierre Curie.
Irène Joliot-Curie | |||
---|---|---|---|
![]() | |||
4 dhen Ògmhios 1936 - 26 dhen t-Sultain 1936 - Jean Perrin (en) ![]() | |||
Beatha | |||
Ainm slàn | Irene Curie | ||
Breith |
13th arrondissement of Paris (en) ![]() | ||
Dùthaich |
![]() | ||
Àite-fuirich | Paris | ||
Bàs | Paris, 17 dhen Mhàrt 1956 | ||
Àite-adhlacaidh |
Cemetery Sceaux (en) ![]() | ||
Nàdar a’ bhàis |
death by misadventure (en) ![]() | ||
Teaghlach | |||
Athair | Pierre Curie | ||
Màthair | Marie Curie | ||
Cèile | Frédéric Joliot-Curie (9 dhen Dàmhair 1926 - | ||
Clann | |||
Bràithrean ⁊ peathraichean | |||
Sinnsirean |
liosta
| ||
Foghlam | |||
Foghlam |
Roinn Saidheansan Pharas 1925) doctorate in France (en) ![]() Collège Sévigné (en) ![]() Oilthigh Pharas | ||
Stiùiriche an teusais | Paul Langevin | ||
Oileanaich dotaireachd |
Yang Chengzong (en) ![]() | ||
Cànain | Fraingis | ||
Luchd-teagaisg | Paul Langevin | ||
Dreuchd | |||
Dreuchd | fiosaigiche, ceimigear, ollamh, neach-poileataigs, fiosaigiche niùclasach agus rannsaichear | ||
Fastaichean | Roinn Saidheansan Pharas | ||
Duaisean a fhuaras |
liosta
| ||
Ainmeachadh airson duaisean |
liosta
| ||
Ballrachd |
Acadamh Ghearmailteach nan Saidheansan ann am Berlin Acadamh Ruiseanach nan Saidheansan Royal Academy of Medicine of Belgium (en) ![]() Acadamh Rìoghail nan Tìrean Ìsle airson nan Ealan is Saidheansan Acadamh Phòlainneach nan Saidheansan | ||
IMDb | nm3396150 |
Rugadh i ann an 1897 is dh'ionnsaich i aig Roinn Saidheansan Pharas is ag obair mar ghath-ghrafaiche sa' Chogadh Mòr. Phòs i Frédéric Joliot ann an 1926 is rinn iad iosatòpaichean rèidio-bheò de naitridean, fosfaras is aluminium. Chaidh i na h-òraidiche ann an 1932 is na h-àrd-ollamh ann an 1936. Fhuair i caitheamh san Dàrna Cogadh is dh'imrich i don Eilbheis.[3] Thill i don Fhraing as dèidh a' chogaidh is stiùir i an Institiud Radium as dèidh 1946 is ghabh i pàirt ann an togail a' chiad reactar niùclasach san Fhraing ann an 1948. Chaochail i ann an 1956.[4]
Dh'ainmicheadh cruinn-shloc air Bhèineas oirre.[3]