From Wikipedia, the free encyclopedia
It Ido is in revisearre foarm fan de ynternasjonale keunsttaal Esperanto, foar it earst publisearre yn 1907. Ido wurdt rûnom, mar benammen yn Europa, troch in beheind tal minsken brûkt.
Ido | ||
algemien | ||
eigen namme | Ido | |
lânseigen yn | ? | |
tal sprekkers | 100-200 | |
skrift | Latynske alfabet | |
taalbesibskip | ||
taalfamylje | Keunsttalen
| |
taalkoades | ||
ISO 639-1 | io | |
ISO 639-2 | ido | |
ISO 639-3 | ido |
It Ido brûkt in soad grammatika dy't ek yn Esperanto tapast wurdt en foar it meastepart is de wurdskat ek gelyk. Ido hat mei Esperanto mien dat grammatikale simpelens en konsystinsje neistribbe wurdt, en dat it ridlik maklik te learen wêze moat. Ek it brûken fan lienwurden út ferskate Jeropeeske talen is by it Ido wenst, lykas by it Esperanto. Beide talen binne dus foar in grut part ûnderling útwikselber.
De ISO 639 taalkoades foar it Ido binne "io" en fansels "ido". Der is ek in Ido Wikipedy.
In haadstik út De Lytse Prins fan Antoine de Saint Exupéry:
CHAPITRO XVII
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.