![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/96/%25DA%25A9%25D9%2584%25DB%258C%25D9%2584%25D9%2587_%25D9%2588_%25D8%25AF%25D9%2585%25D9%2586%25D9%2587.jpg/640px-%25DA%25A9%25D9%2584%25DB%258C%25D9%2584%25D9%2587_%25D9%2588_%25D8%25AF%25D9%2585%25D9%2586%25D9%2587.jpg&w=640&q=50)
کلیله و دمنه
مجموعه حکایتهای پندآموز از زبان حیوانات / From Wikipedia, the free encyclopedia
همچنین ببینید: پنچاتنترا
کَلیله و دِمنه نوشتهٔ ویشنا سرما کتابی است از اصل هندی که در دوران ساسانی به زبان پارسی میانه ترجمه شد. کلیله و دمنه کتابی پندآمیز است که در آن حکایتهای گوناگون (بیشتر از زبان حیوانات) نقل شدهاست. نام کتاب از دو شغال به نام «کلیله» و «دمنه» گرفته شده که قصههای کتاب از زبان آنها گفته شدهاست. بخش بزرگی از کتاب اختصاص به داستان این دو شغال دارد. اصل داستانهای آن در هند و در حدود سالهای ۵۰۰ تا ۱۰۰ پیش از میلاد به وقوع میپیوندند.[1]
اطلاعات اجمالی نویسنده(ها), عنوان اصلی ...
![]() دیدار کلیله و دمنه. نگارگری ایرانی مکتب هرات از نسخهٔ کلیله و دمنه بایسنقری، محمد بن بایسنقری به سال ۸۳۳ قمری. | |
نویسنده(ها) | ابن مقفع (مترجم از فارسی به عربی) عبدا.. منشی (مترجم از سانسکریت به فارسی) |
---|---|
عنوان اصلی | کلیلة و دمنة |
گونه(های) ادبی | ادبیات داستانی |
بستن
مجتبی مینوی دربارهٔ این کتاب میگوید: کتاب کلیله و دمنه از جمله آن مجموعههای دانش و حکمت است که مردمان خردمند قدیم گرد آوردند و «به هرگونه زبان» نوشتند و از برای فرزندان خویش به میراث گذاشتند و در اعصار و قرون متمادی گرامی میداشتند، میخواندند و از آن حکمت عملی و آداب زندگی و زبان میآموختند.[2]