بازیگر ایرلندی From Wikipedia, the free encyclopedia
پیتر شیموس لورکان اوتول (به انگلیسی: Peter Seamus Lorcan O'Toole) (زادهٔ ۲ اوت ۱۹۳۲ در کانمارا، ایرلند - درگذشتهٔ ۱۴ دسامبر ۲۰۱۳ در لندن) بازیگر سینمای هالیوود بود که بیشتر بهخاطر بازی در فیلم لورنس عربستان شهرت فراوان دارد.
پیتر اوتول | |
---|---|
![]() پیتر اوتول در صحنهای از فیلم لورنس عربستان | |
نام هنگام تولد | پیتر شیموس لورکان اوتول |
زادهٔ | ۲ اوت ۱۹۳۲ |
درگذشت | ۱۴ دسامبر ۲۰۱۳ (۸۱ سال) |
ملیت | ایرلندی-انگلیسی |
محل تحصیل | آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک |
پیشه(ها) | هنرپیشه، نویسنده |
سالهای فعالیت | ۱۹۵۴–۲۰۱۲ |
همسر(ها) | سیان فیلیپس (ا. ۱۹۵۹–۱۹۷۹) |
شریک زندگی | کرن براون (۱۹۸۲–۱۹۸۸) |
فرزندان | ۳، از جمله پت و کیت |
جوایز | جایزه اسکار افتخاری ۲۰۰۳ برای یک عمر فعالیت هنریجایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد۱۹۶۲ لورنس عربستان جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم درام۱۹۶۵ بکتجایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم درام۱۹۶۹ شیر در زمستانجایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی۱۹۷۰ خداحافظ، آقای چپیس |
«پیتر اوتول» بازیگر هالیوودی که هشت نامزدی اسکار و کسب سه جایزه گلدن گلوب از جمله افتخارات سینمایی او بود.[1]
اوتول پس از خدمت در نیروی دریایی و تحصیل در آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک، وارد عرصهٔ بازیگری شد و در اولین حضور موفق خود در نقش اصلی نمایشهای هملت و تاجر ونیزی ظاهر شد.[1]
اوتول با بازی در فیلم لورنس عربستان به اوج شهرت رسید؛ فیلمی که هفت جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را برای دیوید لین به ارمغان آورد.[1]
این سینماگر سالمند، با بازیگری در نقش یک ماجراجوی انگلیسی، اولین نامزدی اسکار خود را تجربه کرد و پس از آن مسیر اسکار برای او باز شد و هفت بار دیگر نیز توانست نامزد جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر شود.[1]
پس از اولین نامزدی اسکار در سال ۱۹۶۴، فیلمهای شیر در زمستان در سال ۱۹۶۸، خداحافظ، آقای چپیس در ۱۹۷۲، طبقه حاکم در ۱۹۸۰، بدلکار و سال محبوب من در سال ۱۹۸۲ نیز نامزدی جایزهٔ اسکار را برای «اوتول» به همراه داشتند.[1]
او رکورد «بیشترین نامزدی جایزهٔ اسکار بدون برد» را دارد[2] که بر این اساس، در سال ۲۰۰۳ و در سن ۷۰ سالگی جایزه اسکار افتخاری را بهخاطر یک عمر فعالیت سینمایی دریافت کرد. این جایزه به بازیگران و فیلمسازان مورد تحسین که موفق به کسب جایزهٔ اسکار نشدهاند اهدا میشود. جایزهٔ اسکار افتخاری ۲۰ سال پس از آخرین نامزدی اسکار برای فیلم سال محبوب من به او رسید؛ زمانی که احتمال اینکه «اوتول» بتواند دوباره نامزد جایزهٔ اسکار شود بسیار کم بود. «اوتول»، با فرستادن نامهای به آکادمی اسکار، جایزهٔ افتخاری اسکار را رد کرد که تا رسیدن او به سن ۸۰ سالگی به او تعلق نگرفته بود.[1]
وی در سال ۲۰۰۶ آخرین نامزدی اسکار را نیز برای بازی در فیلم ونوس کسب کرد، اما دوباره نتوانست جایزهٔ اسکار را بهدست آورَد و جایزه به فارست ویتاکر برای فیلم آخرین پادشاه اسکاتلند رسید. «اوتول» در مراسم اسکار در سال ۲۰۰۶ به حضار گفت: من اسکار خودم را دارم که تا لحظهٔ مرگ با من است.[3]
از افتخارات سینمایی «پیتر اوتول» میتوان به جایزهٔ بفتا در سال ۱۹۶۳، چهار جایزه دیوید دی دوناتلو معروف به اسکار سینمای ایتالیا و سه جایزه گلدن گلوب اشاره کرد.[1]
پیتر اوتول، که در دههٔ ۱۹۷۰ هم به سرطان دستگاه گوارش دچار شدهبود، سرانجام در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۳ در بیمارستان ولینگتون شهر لندن در سن ۸۱سالگی درگذشت.[4]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.