![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Gustave_Courbet_-_The_Origin_of_the_World_-_WGA05503.jpg/640px-Gustave_Courbet_-_The_Origin_of_the_World_-_WGA05503.jpg&w=640&q=50)
واژن و فرج در هنر
هنر پیش از تاریخ درباره اندام زنانه / From Wikipedia, the free encyclopedia
واژن و فرج در آثاری مربوط به هنر پیشاتاریخ به بعد ترسیم شدهاست. ترسیم اندام تناسلی زنان انواع هنرهای تجسمی شامل نقاشی و مجسمهسازی را در بر میگیرند. از ۳۵۰۰۰ سال پیش، انسان در جوامع مختلف تندیسکهای ونوس را میساختند که شکم، باسن، سینه، ران و فرج را نمایان میکرد.
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Gustave_Courbet_-_The_Origin_of_the_World_-_WGA05503.jpg/640px-Gustave_Courbet_-_The_Origin_of_the_World_-_WGA05503.jpg)
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e1/Cattien_stone_yoni.png/640px-Cattien_stone_yoni.png)
در سال ۱۸۶۶، گوستاو کوربه تصویری از یک زن برهنه با پاهای باز با عنوان «سرمنشأ جهان» ترسیم کرد. وقتی این مطلب ۱۵۰ سال بعد در فیس بوک پست شد، جنجال ایجاد کرد. هنرمندان معاصر همچنان میتوانند برای به تصویر کشیدن اندام تناسلی زنان با واکنشهای منفی روبرو شوند. مگومی ایگاراشی به دلیل توزیع یک فایل دیجیتالی سه بعدی از فرج خود دستگیر شد. آثاری که از زمان ظهور موج دوم فمینیسم در حدود سال ۱۹۶۵ خلق شدهاند، از آثار بزرگ نیکی دو سان فال و جین تینگوئلی تا آثار هنری نساجی دستی کوچک را شامل میشود. گاهی اینها به صراحت آثار هنری فمینیستی هستند. جودی شیکاگو میهمانی شام را برای تجلیل از ۳۹ زن اسطوره در تاریخ ایجاد کرد که بسیاری از آنها در گمنامی فرورفته بودند. هنرمندان دیگر منکر این هستند که آثارشان به اندام تناسلی زنانه اشاره دارد، اگرچه منتقدان آنها را چنین میدانند. نقاشیهای گل جورجیا اوکیف نمونه ای از این موارد است.
در سال ۲۰۲۱، متخصصان پزشکی دریافته اند که دانش در مورد دستگاه تولیدمثل در زنان، هم در بین مردان و هم در زنان ضعیف است.[1] برخی از آثار مدرن مانند فمالیا، 101 Vagina و Great Wall of Vagina با ارائه تصاویری قابل دسترس از تنوع طبیعی طیف وسیعی از فرجها به دنبال مبارزه با این ناآگاهی هستند. اشکال دیگر بیان خلاق فراتر از هنرهای تجسمی، بحث جنسیت زنانه را به جریان اصلی تبدیل کردهاست. ایو انسلر، نمایشنامهنویس ، مونولوگهای واژن، یک اثر محبوب صحنهای دربارهٔ بسیاری از جنبههای تمایلات جنسی زنان است.