From Wikipedia, the free encyclopedia
هند بزرگ یا حوزه فرهنگی هند (Greater India) عنوانی تاریخی برای حوزه نفوذ فرهنگ هند می باشد که شامل شبه قاره هند و بسیاری مناطق فراتر از آن در جنوب آسیا، آسیای میانه و جنوب شرق آسیا میشود. این حوزه فرهنگی عمدتاً متأثر از گسترش آیین هندو و آیین بودا از هند به آسیای جنوب شرقی، آسیای مرکزی و چین از طریق جاده ابریشم از قرون اولیه عصر تاریخی و گسترش سیستم نگارشی هندی مانند خط Pallava از سلسله پالاوا در جنوب هند به آسیای جنوب شرقی[1][2] و خط Siddhaṃ به شرق آسیا از طریق امپراتوری گوپتا است.[3][4] گسترش خط و به دنبال آن فرهنگ هندی توسط مسافران و معامله گران دریای بین سدههای ۵ تا ۱۵ صورت گرفت که با حاکمیت هند بر مناطق اطراف مصادف بود.[5][6] از سوی غرب، هند بزرگ بیشتر با با ایران بزرگ در هندوکش و پامیر همپوشانی داشته است. در عصر اکتشاف، اصطلاح هند بزرگ بیشتر برای مکانهای مبهم اطراف هند مانند ایندیز به کار میرفت.
هند بزرگ | |
---|---|
![]() منطقه فرهنگی هند. نارنجی تیره: شبه قاره هند (هند، پاکستان، بنگلادش، سریلانکا، مالدیو، نپال و بوتان). نارنجی روشن: جنوب شرقی آسیا از نظر فرهنگی با هند مرتبط است؛ به ویژه برمه، تایلند، کامبوج، لائوس، چمپا، اندونزی، مالزی، برونئی و سنگاپور. رنگ زرد: مناطقی با نفوذ فرهنگی چشمگیر هند به ویژه افغانستان، استان یوننان چین، تبت و فیلیپین. | |
جنوب شرق آسیا | |
پادشاهیهای هندی شده هندوئیسم Architecture سنگنبشته | چامپا، Dvaravati، Funan، Gangga Negara، Chenla، Kalingga، Kutai، Majapahit، Langkasuka، پادشاهی پاگان، Pan Pan، Singhasari، امپراتوری سریویجایا، Tarumanagara Devaraja، Harihara آنگکور، بوروبودور زبان سانسکریت، زبان پالی، قوم تامیل |
جنوب آسیا | |
بودیسم | Bangladesh، Bhutan، Nepal، بودیسم تبتی، Sri Lanka |
هندوئیسم | Bangladesh، Bhutan، Nepal، بودیسم تبتی، Pakistan، Sri Lanka |
شرق آسیا | |
Buddhism transmitted to East Asia | China، Japan، Korea، Mongolia، بودیسم تبتی |
آسیای مرکزی | |
Buddhist monasticism | Central Asia (Afghanistan · Uzbekistan) |
Indosphere · Hindu texts · متون بودایی · Folklore of India · رامایانا (Versions of Ramayana) | |
در قرون وسطی در اروپا مفهوم «سه هند» رایج بود. هند بزرگ جنوب آسیا بود، هند کوچک قسمت شمالی جنوب آسیا را شامل میشد و هند میانه در نزدیکی منطقه خاورمیانه بود.[7] عنوان هند بزرگ (پرتغالی: India Maior[7][8][9][10]) حداقل از اواسط قرن ۱۵ استفاده شده است.[8] این اصطلاح که به نظر میرسد با دقت به کار میرفت[11] گاهی اوقات تنها به معنای شبه قاره هند بود.[12] اروپاییها از انواع اصطلاحات از جمله هند بالا، هند بزرگ، هند خارجی و هند آبی (دریایی aquosa) برای توصیف شبه قاره هند استفاده میکردند.[13]
اما در برخی از منابع اروپایی گستره هندوستان بزرگ از ساحل مالابار (امروزه کرالا) تا هندوستان ورای گنگ بوده است. [14] تا سده ۱۴ میلادی، هندوستان ممکن بود به نواحی دریای سرخ، شامل سومالی و جنوب عربستان و اتیوپی هم گفته شود.[15]
در اواخر قرن ۱۹ «هند بزرگ» اشاره به هندوستان (شمال غربی شبه قاره هند) میکرده است که شامل پنجاب و هیمالیا بود و بعدها این اصطلاح به هندوچین (از جمله برمه)، بخشهایی از اندونزی (یعنی جزایر سوندا، بورنئو و سولاوسی) و فیلیپین گسترش یافت.[16]
از نظر زمینشناسی تکتونیکی مدل برخورد صفحه هند مفهوم هند بزرگ را شامل شبه قاره هند به علاوه یک مناطق شمالی تر آن میکند.[17]
مفهوم حکومتهای هندی شده یا پادشاهیهای هندی شده نخستین بار توسط George Coedès,بر اسا نفوذ فرهنگهای هندوئیسم و بودیسم در مناطق چون بوتان، چامپا، Dvaravati, Funan, Gangga Negara, پاگان و مناطق دیگر به کار رفت. این پادشاهیهای مبتنی بر آئین هندو در فاصله قرن ۱ تا ۴ میلادی در جنوب شرقی آسیا ایجاد شدند و تنها رابطه آنها با هند به خاطر آئین هندو بود.
استفاده از عبارت هند بزرگ برای اشاره به حوزه فرهنگی هند در دهه ۱۹۲۰ رایج شد؛ زمانی که عدهای از محققان بنگالی عضور انجمن هند بزرگ در کلکته شدند.[18][19]
نفوذ هند در کشورهای جنوب شرقی آسیا به سده ۱ میلادی برمی گردد. راههای تجاری هند را به برمه، central and southern سیام، مالایا و سوماترا و جنوب کمبوجیه و چامپا و نیز جاوا وصل میکردند. آئین هندو و نمایندگیهای اداری هند در این مناطق شکل گرفتند. برای بیش از هزار سال، نفوذ هند در این مناطق بر اساس مذاهب هندوئیسم و بودیسم صورت گرفته است.
زبانهای پالی و سنسکریت همراه با آئینهای تراوده، مهایانه، بودیسم، برهمائیسم و هندوئیسم از طریق تماس مستقیم با مردمان مناطق فوق به آن نواحی گسترش پیدا کردند.
نفوذ فرهنگ هند از راههای زیر صورت گرفته است:
زبان سانسکریت از هند به مناطق مجاور رفته است. مناطق چین و تبتی نیز از سانسکریت بهره گرفتهاند. بسیاری از زبانهای شرق و جنوب شرقی آسیا از کاراکترها و خصوصیات زبانی و خطهای هندی به ویژه سانسکریت استفاده میکنند.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.