From Wikipedia, the free encyclopedia
هدست (به انگلیسی: Headset) از دو بلندگوی کوچک (در بعضی موارد یک بلندگو) که بر روی گوش کاربر قرار میگیرد و یک میکروفون تشکیل شدهاست. در مخابرات به مجموع هدفون و میکروفون که مثلاً در تلفن برای یک ارتباط دوطرفه استفاده میشوند، گفته میشود. هدست ها استفاده های گوناگونی دارند، مثلاً در مراکز تماس (به انگلیسی: Callcenter) یا سایر مشاغل مبتنی بر تلفن و کلیه کسانی که بهدنبال دستانی آزاد در زمان مکالمات تلفنی خود هستند.[1]
Headset واژهای در زبان انگلیسی است که از دو واژه head و set تشکیل شده که بهصورت چسبیده نوشته میشود.
جک هدفون یک پایۀ راست و یک پایۀ صدای چپ دارد اما هدستها بدین خاطر که میکروفن دارند باید یک پایه هم برای میکروفن در نظر گرفته بشود.