نمادی ایرانی که برای نماد دین زرتشت نیز بکارگرفته میشود From Wikipedia, the free encyclopedia
نماد فر کیانی (که به نماد فَرَوَهر مشهور است)[1] نشان پیکر بالداری است. این پیکر در دیدگاه بعضی باستانشناسان و ایرانشناسان به نماد اهورامزدا معرفی شدهاست. نماد خورشید بالدار در فرهنگ خاورمیانه و در تمدن مصر، سوریه، و آشور تاریخی طولانی دارد و نماد فروهر اقتباسی از آن است. نماد فروهر، نماد پادشاهی کشور ایران است. نامیدن این نماد به عنوان نماد فَرَوَهَر به قرن نوزدهم میلادی برمیگردد . دانشمندان همواره در مورد نماد فروهر اختلاف نظر داشتهاند. بعضی انگشتشمار از نوشتههای علمی، این نماد را اهورامزدا میدانند که اشتباه به نظر میرسد؛ زیرا اهورامزدا نه مذکر است و نه مؤنث. دراصل خداوند موجود زمینی نیست که جنسیت داشته باشد. همچنین دست نیایش را به درگاه خداوند بلند کردهاست. مدرکی دال بر اینکه تصویر پیامبر زرتشت باشد هم وجود ندارد.[2] از آنجایی که پیامبر زرتشت پارچهای به سر میبسته و تاج پادشاهی بر سر نداشت این احتمال کمرنگ میشود؛ زیرا پیکری که در میان بالهای شاهین مشاهده میشود، تاج پادشاهی بر سر دارد؛ بنابراین میتوان به این نتیجه رسید که این پیکر، پیامبر زرتشت نیست؛ زیرا دارای تاج و جامه پادشاهی است و گردی پیمان (حلقهٔ پیمان به کشور) را به دست گرفتهاست. در دیرباز گردی پیمان همانند تاج، عصا و بازوبند پادشاهی از ابزارهای پادشاهان ایران محسوب میشدهاست. بسیاری دیگر فر کیانی را نماد فر پادشاهی میدانند که مستند و معقول است. تصویر انسان در میان بالهای شاهین، هویت بهخصوصی ندارد و به تمام پادشاهان ایران گفته میشود که این نماد را برای بیان هویت ایرانی خود بکار برده و در سنگنبشتهها کندهکاری کردهاند؛ بنابراین میتوان به این نتیجه رسید که این پیکر، در واقع نماد فر پادشاهی ایران است. اما زرتشتیان زمان هخامنشی این نماد را بر بالای آتشکدههای خود نصب میکردند و آن را مقدس و نماد نژاد خود میدانستند. در سکهٔ یافت شده مربوط به پیش از دوره اشکانیان و سده سوم پیش از میلاد مسیح، وادفَرَداد یکم، فرترکه پارس درحالی در مقابل آتشکده زرتشتی و درفش کاویانی در حال نیایش است که در بالای آتشکده، نماد فر کیانی به وضوح مشخص است؛ ولی درمجموع بنا بر سکههای یافته شده و کتیبههای باستانی پیش از اسلام، قطعی است که فر کیانی نماد هویت ایرانی بوده و در طرف مقابل دارِ مهر (جام آتش) به عنوان نماد مزدیسنا محسوب میشدهاست.
علیرضا شاهپور شهبازی باستانشناس ایرانی در کتاب راهنمای مستند تخت جمشید این نماد را فر کیانی معرفی میکند و نام فَرَوَهَر را نامی غلط برمیشمرد که به اشتباه رایج شدهاست.[1]
هارولد بیلی، زبانشناسی زبانهای ایرانی ریشهٔ این واژه را از ریشهٔ ایرانی var- (پوشش، محافظت) و fra- (پس راندن) میداند و معنی اصلی اولیه واژهٔ فروهر را «دلاوریِ حفاظتکننده» عنوان میکند.[3]
این واژه به ترتیب قدمت، در زبان پارسی باستان فْـرَوَرتی ((؟) fravarti)، در زبان اوستایی فْـرَوَشی (fravashi)، و در پارسی میانه (زبان پهلوی) فْـرَوَهْـر (fravahr) خوانده میشود.
در پارسی میانه شکلهای دیگر این واژه به اینصورت کاربرد داشتهاست:[3]
در ایران تا اوایل قرن بیستم میلادی، نماد فر کیانی تنها یک اثر باستانی بهشمار میآمد. در سالهای ۱۹۲۰ میلادی، یک تاریخدان زرتشتی به نام جی.ام. اونوالا در مقالههای خود، فر کیانی را به اشتباه فروهر نامید و در اشتباهی دیگر، آن را نماد «فرهوشی» یعنی روح نگارندهٔ تعالیم زرتشتی معرفی کرد. با انتشار این مقالهها، زرتشتیان هندی که همچنان خود را با هویت پارسیان میشناسند آن را از میراث باستانی ایرانیشان قلمداد کردند و استفاده از پیکر بالدار تخت جمشید، به دلیل اهمیت مذهبی و ملّی، به عنوان نماد زرتشت، از آنجا آغاز شد.
در سال ۱۹۲۸ میلادی، دانشمند اوستاشناس ایرانیتبار هندی، ایرج تاراپوروالا، مقالهای منتشر کرد، مبنی بر اینکه پیکر بالدار، اهورامزدا یا فرهوشی نیست، بلکه «خورنه» (فرّ پادشاهی) است. در نخستین دهههای قرن بیستم، نگارهٔ فروهر وارد آتشکدهها، زیورآلات و نشان انتشاراتی زرتشتی شد و بعد از چند دهه، به استاندارد و اعتقاد باستانی زرتشتی تبدیل شد.[4] این نماد با دین مزدیسنا بیارتباط است و تنها نشانهٔ هویت پادشاهی کشور ایران بهشمار میرود. یگانه نماد مزدیسنا، دار مهر نام دارد که یک جام آتش یا آتشدان فلزی است.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.