From Wikipedia, the free encyclopedia
نبرد فرانکلین جنگی بود که در ۳۰ نوامبر ۱۸۶۴ در فرانکلین تنسی درگرفت و به عنوان بخشی از نبرد فرانکلین–نشویل از جنگ داخلی آمریکا محسوب میشود. این نبرد یکی از بدترین فاجعههای جنگ برای ارتش ایالات مؤتلفه تلقی میکنند. سرهنگ ارتش موتلفه ژنرال جان بل هود از ارتش تنسی تعداد زیادی عملیات تهاجمی بر روی مواضع مستحکم نیروهای ارتش اتحادیه تحت فرمان ژنرال جان ام. شوفیلد انجام داد. با این حال او نتوانست از عقبنشینی برنامهریزی شده شوفیلد به نشویل جلوگیری نماید.[1]
نبرد فرانکلین Battle of Franklin | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
بخشی از جنگ داخلی آمریکا | |||||||
![]() نبرد فرانکلین، اثر کروز آلیسون (۱۸۹۱) | |||||||
| |||||||
طرفهای درگیر | |||||||
![]() |
![]() | ||||||
فرماندهان و رهبران | |||||||
جان ام شفیلد دیوید اس. استانلی |
جان بل هود پاتریک سلبرون (کشته شده در نبرد) | ||||||
واحدهای درگیر | |||||||
ارتش اوهایو | ارتش تنسی | ||||||
قوا | |||||||
۲۷۰۰۰ | ۲۷۰۰۰ | ||||||
تلفات و خسارات | |||||||
۲۳۲۶ مجموع (۱۸۹ کشته در دراز مدت، ۱۰۳۳ زخمی، ۱۱۰۴مفقود یا اسیر) |
به تخمین شفیلد ۶۲۵۲
(۱۷۵۰ کشته، |
شش تهاجم پیادهنظام نیروهای مؤتلفه به قوت هجده گردان با ۱۰۰ هنگ و شمار تقریباً ۲۰۰۰۰ نفر که گاهی به نام «تهاجم پیکت غرب» خوانده میشود منجر به شکست فاجعه باری برای ارتش تنسی شد و فرماندهی ارتش تنسی—چهارده ژنرال موتلفه (شش کشته و هفت زخمی و یک اسیر) و ۵۵ تن از فرماندهان هنگها کشته شدند. پس از این شکست در برابر ژنرال جورج توماس و بدنبال آن شکست در نبرد نشویل، ارتش تنسی با تعداد نصف نفراتشان در آغاز نبرد از صحنه نبرد عقبنشینی کرد و تا انتهای جنگهای داخلی نتوانست به عنوان نیروی مؤثری عمل کند.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.