From Wikipedia, the free encyclopedia
ناپیوستگی موهوروویچیچ (به کرواتی: Mohorovičićova diskontinuita) یا موهو (به انگلیسی: MOHO) مرز میان پوسته و گوشته زمین است. این ناپیوستگی، پوسته اقیانوسی و قارهای را از گوشته جدا میکند. در سال ۱۹۰۹ میلادی زمین لرزهای در پیرامون زاگرب روی داد که منجر به آغاز پژوهشهای آندریجا موهوروویچیچ گردید، این تحقیقات با ارائه نظریه ناپیوستگی موهوروویچیچ پایان پذیرفت.[1]