From Wikipedia, the free encyclopedia
ترافیک یک طرفه یا عبور یک طرفه به است که عبور و مرور خودروها در یک جهت از یک راه گفته میشود. خیابان یک طرفه خیابانی است که ترافیک یک طرفه در آن برقرار است. جاده یک طرفه نیز همین ویژگی را دارد. علائم و طراحی راه یک طرفه به گونهای است که کلیه وسایل نقلیه در آن معبر در یک جهت عبور کنند. یک طرفه کردن خیابانها ممکن است برای ساکنان محلی خوشایند نباشد. برخی مطالعات نشان میدهد که یک طرفه کردن خیابانها کمک چندانی به افزایش سرعت ترافیک عبوری خودروها نمیکند.[1]
علائم راهنمایی و رانندگی که با فلش یا با نوشتار یک طرفه بودن یک مسیر را نشان میدهند رایجترین علائم برای نشان دادن یک طرفه بودن مسیر هستند.
عبارت "ورود ممنوع" نخستین بار به عنوان یک استاندارد در سال ۱۹۳۱ در کنوانسون ژنو به تصویب جامعه ملل رسید. [نیازمند منبع]
خیابان یک طرفه ممکن است بخشی از طرح مدیریت و کنترل ترافیک به ویژه در مناطق مرکزی شهرها باشد.
برخی از دلایل یک طرفه کردن ترافیک به این شرح است:
گاهی اوقات عابران پیاده ملزم به حرکت یک طرفه در مسیر خود میشوند. برای مثال در ورود و خروج به یک فروشگاه ممکن است دربهای ورود و خروج یکی نباشد یا برای کارهایی مثل خرید بلیط ممکن است مسیر یک طرفه ایجاد شود. بعضی جاها مثل تورهای باغ وحش و موزه هم ممکن است مسیرهای یک طرفه عبور عابران داشته باشند. ممکن است ورود عابران به اتوبوس یا تراموا و خروجشان هم به گونهای تنظیم شود که خط سیر یک طرفه باشد). سایر موارد عبور یک طرفه عابران عبارت است از: