From Wikipedia, the free encyclopedia
حق مالکیت معمولاً به عنوان یک حق حقوق بشری برای اشخاص حقیقی طبقهبندی میشود. به رسمیت شناختن کلی از حق مالکیت خصوصی به ندرت یافت میشود.[1]
حق مالکیت در ماده ۱۷ اعلامیه جهانی حقوق بشر ۱۹۴۸ مشخص شدهاست.[2] اما در میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی ۱۹۶۶ یا در میثاق بینالمللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ۱۹۶۶ به رسمیت شناخته نشدهاست.[3] کنوانسیون اروپایی حقوق بشر ۱۹۵۰ حقی را برای یک شخص حقیقی یا حقوقی برای «تفاوت مسالمت آمیز از دارایی خود»، مشروط به «منافع عمومی یا تضمین پرداخت مالیات» به رسمیت میشناسد.[4]
حق مالکیت یکی از بحث برانگیزترین حقوق بشر است، هم از نظر وجود و هم از نظر تفسیر.[3] بحث بر سر این است که چه کسی از حقوق مالکیت حمایت شده (مانند افراد انسانی یا شرکتها)، نوع دارایی مورد حمایت (اموالی که به منظور مصرف یا تولید استفاده میشود) و دلایلی که برای آنها میتوان دارایی را محدود کرد (به عنوان مثال). برای مقررات، مالیات یا ملی شدن در جهت منافع عمومی). ماده ۱۷ اعلامیه جهانی حقوق بشر (UDHR) حق مالکیت را به شرح زیر بیان میکند:
« | ۱. هر انسانی به تنهایی یا با شراکت با دیگران حق مالکیت دارد.
۲. هیچکس را نمیبایست خودسرانه از حق مالکیت خویش محروم کرد. |
» |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.